Sonun da sabah olmuştu ve biz de kalkar kalmaz kıyaflerimizi çıkarıp herşeyimizi toplayıp odadan çıkdık ve özgürlük çünkü taburcu olmuştuk tam kapıdan adımımızı atacakken hepimizin annesi bize bir bakış attılar hepsi bir agızdan
"Bİ DAHA O VOLEYBOLA GİDİLMİYCEK OKUL ÇIKISINDA EVDE OLUNUCAK "
dediler e tabi biz şok voleybol sanki hayatımızın bir anlam parçası olmuştu ve bunun voleybolla ne alakası var ki ona anlam veremedik e tabi bizde daha fazla didişmeyelim diyelim diye sesimizi çıkarmadık ama keşke konuşsaydık
Hemen taksi tutuk ama hepimiz farklı taksiye bindik annem biner binmez söylenmeye başlandı
"zeten benim başımın derdi neydi ki ben seni o kadar geç eve gelmene izin veriyordum bundan sonra voleybbola gitme zeten o kadar önemli degil altarafı top oynuyorsunuz ne alıp veremediğin var ki ondan "
"anne o voleybol sana göre çok şaçma sapan iki top eleyip sektirmek gibi gelebilir ama öyle bişey değil sen nedersen de ama ben yinede gidicem önüme çıkma ve bana engel olma "
"kızım ben iyliğin için söylüyorum "
"tamam her neyse anne evde konuşuruz"
Bütün yol boyunca ne annem ne de ben tek kelime dahi etmedik bütün sessiz sakin geçti zeten eve varmamaıza az kaldı aklımdan annemle daha fazla konusursam kalbini kırırcağım geçtiği için gider gitmez kendimi odama kapatmaya karar verdim ve zeten eve vardığımızda öylede yaptım....