Bütün sokak ,bütün haberler,bütün insanlar ,polis merkezindeki herkes çözmeye çalışıyor gizemi . Herkes bu gizemi konuşuyor peki bu dedikodu ne herkesin konuşup arkasındaki bulamadığı sırlar .....
Herşey 2.yıl önce başladı bilinmeyen bir nedenle en az 14,15 yaş arasındaki erkek ve kız çocuklar yavaştan ortadan kaybolmaya başladı insanlar ilk 2,3 çocuk kaçırılken çok umursamadı ve polis çok fazla bunun üstünde duruyordu ama bu benim yaşadığım yerde değil bütün Dünyada olan bir şeydi herkesi artık korku salmıştı .Okula bile tek götüremiyolardı çocukları ve peki polisler kaç yıl geçmesine ramen o çocukları bulamadı hiç bir iz bile yok,cinayet,intihar hiçbir şey yok sanki bir çıkmaz her seferinde artan kaçırılan çocuk vakaları bitmek bilmiyor peki bu gizemin ardında ne var .....Okula gitmek için hazırlandım azıma birkaç lokma attım a durun kendimi tanıtmayı unuttum ben Aylin merhaba kendimi daha uzun tanıtmak isterdim ama maalesef zamanım yok ,tam kapıdan çıkıcakken annem edişeli tonuyla benle konuştu
"kızım bugün okula gitmesen hem şu artan vakalar korkmaya başlıyorum olmaz mı hı "
" annecim merak etme bişey olmaz güven bana ,hem benim bi hayalim var unuttun mu bende senin gibi doktor olmak istiyorum mezun olmam lazım sıkıntı yok hadi ben gittim"Anneme el salladım ve kapıdan çıktım sokakta çok fazla kişi yoktu ama yinede biraz bile olsa fazla kişi vardı kafamı çevirdiğim an arkama bizim kızları gördüm ,sizi onlarlada tanıştırım Eda,Hilal ve son olarak Yıldız
"selam bugün erkencisiniz"
"aynen öyle" "aynen,fark ettiniz mi sokak biraz boş sanki.."
"evet ama her neyse hızla gidelimde derse geç kalmayalım "
"haklısın ama bişey dicem,kızlar bu dedikodu ve olanlardan ben harici sizde korkuyorsunuz deme "
"ben korkmuyorum ma o kadar değil sabah annemde tedirgindi ama bence o kadar abartmaya gerek yok "
"hak veriyorum Ayline ama biraz bende korkuyorum fazla abartmayalım"
"tamam millet her neyse hadi okula gidelim"
Okulu vardığımızdan beri bütün okul bu dedikoduyu konuşuyor ve sanırım biri daha kaybolmuştu Emre adındaki bir çocukmuş zeten biz geldikten 5 dakka sonra polis okula geldi ve hepimizi sorguya çekti ..
"evet siz tanıyor muydunuz ,nasıl biriydi hiç bişeyler gördüğünden veya son bir kaç günde yaşadığı garip olaylardan bas etti mi ? "
"hayır memur bey ama duyduğum kadarıyla bazı ailevi sorunları varmış,zeten o kadar yakın değiliz o kadar yakındanda tanımıyorum sadece bunu biliyorum .
"tamam anladım hanfendi,eğer başka bişey duyarsanız lütfen bize bildirin "
"tamam memur bey diyceklerim bu kadar iyi günler"
Polisler nerdeyse bütün okulu gezip herkesi sorguya çekmişti ama maalesef kimse çocuk hakkında çok şey bilmiyordu,herkes sadece ailevi sorunları olduğunu biliyordu eminim ki bu biraz polislerin işini zorlaştıracaktı ,zeten polisler daha diğer kaybolan çocukları bulamadıysa berki bu çocuktada umut olmazdı ....
"Sonunda kızlar son dersteyiz "
"aynen ya son dersinde beden olması iyi oldu "
"deme katılıyorum"
"hadi kızlar ,biliyorsunuz 2 gün sonra voleybol maçımız var ona çalışalım"
"haklısınız hadi voleybol oynayalım,hem biraz daha çalışmış oluruz"
"hadi o zaman ne duruyoruz çalışmaya başlayalım"
Baya fazla çalıştıktan sonra hiç birimizin hali kalmamıştı sırf maçı alalım diye umarım değer nede olsa baya bu yarışmaya hazırlanıp çalıştık umarım değer,herkes zeten illam bir gün çalıştığın günlerin emeğini alacakdır eminim bundan hiç şüphem yok
"ee kızlar,burdan sonra hemen evlere mi dağılalım yoksa biraz daha takılalım mı ?"
"aslında biraz geze bilir bana uyar Yıldız ve Hilali bilemem"
" bana da uyar"
"bana da uyar "
"e ne duruyoruz o zaman gidelim ,peki kızlar nereye gidelim"
"gidip yorgunduk kahvesi içsek iyi olur "
"aynen katılıyorum ,yorgunluğu en iyi atmamızın yolu şuan bu bence "
"hadi gidelim o zaman "
Baya yol yürüdük ve yol baya korkunçtu çünkü nerdeyse kimse yok gibi ,sanki kimse yaşamıyor gibiydi ama bazen yolda yürürken en azından biraz bile olmasa bir kaç insan karşımıza çıktı bu içimde ki korku hissini az da olsun biraz gidermişti .Kahveciye geldiğimiz de 3,5 kişi vardı e bi de çalışanlar vardı tabikide.
"hadi kızlar ne içicemizi sıpariş edelim"
"pardon ,bakar mısınız ?"
"buyur hanfendi ne alıcakdınız "
"ben 1 tane sütlü kahve alayım ,şekerli olsun "
"ben 1 tane sıcak çikolata alayım"
"ben latte alayım"
"bende sütlü kahve alayım"
"tamam ,yazdım 5 dakkaya siparişinizi getiririm"
Aylinin gözünden ;
"Çalışan çok iyi kalpli ve güler yüzlüydü bu içimde ki korkuyu biraz da olsa aza indirmişti ,sanırım gözümde ki endişeyi fark etmişti bende onun gözünde ki endişeyi fark etmedim değil her neyse nede olsa biraz içim rahatlamıştı."
"kızlar umarım bu çocuk vakaları biter de biz de rahatca dolaşa biliriz dışar da ,ve içimiz de ki endişe kaybolur en azından deme?"
Kızlar soruğum soruya cevap vermemişti hepsinin gözü kafaterya'nın pencerisin'de dışarıya kaymıştı ve oraya bakıp donup kalmıştılar sanki bişey olmuştu.Ben 'de merak edip kafa mı cevirdiğim an şok geçirip donup kalmıştım ...çünkü....