Savaş başlamıştı.
Dark Sovereign'in ordusu denizden yükseliyordu.
Adrian, Lucien ve mürettebat yan yanasavaşıyordu.
Dorian bağırdı:
"Sol taraftan geliyorlar!"
Adrian kılıcını kaldırdı.
"Kimse geri çekilmeyecek!"
Elara kalenin merkezine doğru ilerledi.
Dark Sovereign onu bekliyordu.
"Kalbi bana ver."
"Hayır."
"Senin gücünle dünyayı değiştirebiliriz."
"Ben dünyayı yönetmek istemiyorum."
"Öyleyse ne istiyorsun?"
Elara'nın gözleri Adrian'ı aradı.
"Özgür olmak."
Dark Sovereign güldü.
"Özgürlük bir masaldır."
"Belki."
Elara ellerini kaldırdı.
"Ama aşk değil."
Mavi ışık kaleyi doldurdu.
Adrian dışarıda savaşıyordu.
Bir anda gökyüzünde Elara'nın görüntüsünü gördü.
"Elara!"
Dark Sovereign gücünü ona yöneltti.
Elara dizlerinin üzerine çöktü.
Adrian ona ulaşmaya çalıştı.
Fakat Lucien önüne geçti.
"Adrian!"
"Çekil!"
"Onu kurtarmak istiyorsan bana güven."
Lucien kılıcını yere sapladı.
Karanlık enerjiyi kendi üzerine çekti.
Adrian dehşete düştü.
"Lucien, yapma!"
Lucien gülümsedi.
"Bu kez seni gerçekten koruyacağım."
Karanlık enerji Lucien'i sardı.
Adrian bağırdı.
"LUCIEN!"
Lucien son kez ona baktı.
"Yaşa."
Sonra ışık patladı.
Dark Sovereign zayıfladı.
Elara ayağa kalktı.
"Bu, onun fedakârlığı için."
Mavi enerji bütün kaleyi sardı.
Dark Sovereign'in zırhı parçalandı.
Varlık çığlık atarak denize düştü.
Karanlık yok oldu.
Deniz sakinleşti.
Adrian koşarak Elara'ya ulaştı.
Onu kollarına aldı.
"Bir daha bunu yapma."
Elara ağlayarak güldü.
"Sen de beni bir daha kaybetme."
Adrian alnını onun alnına yasladı.
"Söz."