Aylar geçti.
Denizler yeniden sakinleşti.
Dark Sovereign'in adı artık yalnızca eskihikâyelerde anılıyordu.
The Raven's Curse ise yeniden denizlereaçılmıştı.
Ama bu kez geminin kaptanının yanında biri daha vardı.
Elara.
Güvertede yan yana duruyorlardı.
Elara ufka baktı.
"Yeni bir macera mı?"
Adrian gülümsedi.
"Kesinlikle."
"Bu kez nereye?"
Adrian cebinden eski pusulayı çıkardı.
Pusulanın ibresi kuzeyi değil, batıyı gösteriyordu.
Elara kaşlarını kaldırdı.
"Sanırım deniz yine bir şey söylüyor."
Adrian ona yaklaştı.
"Ne diyor?"
Elara gözlerini kapattı.
Bir süre dinledi.
Sonra gülümsedi.
"Yeni bir dünyanın kapısının açıldığını."
Adrian elini onun elinin üzerine koydu.
"Öyleyse gidelim."
Elara başını onun omzuna yasladı.
"Ya tehlikeliyse?"
Adrian ufka baktı.
"Bizim için tehlike yeni bir şey değil."
Elara güldü.
"Ya hazine varsa?"
"Paylaşırız."
"Ya canavar varsa?"
"Beraber savaşırız."
"Ya aşk varsa?"
Adrian ona döndü.
"Onu zaten buldum."
Elara'nın yüzü kızardı.
Tam o sırada geminin yelkenleri rüzgârla doldu.
The Raven's Curse, gün batımının kızıl ışıkları altında ilerlemeye başladı.
Arkalarında geçmişleri vardı.
Önlerinde bilinmeyen denizler.
Ve kalplerinde birbirleri.
Çünkü bazı hikâyeler bir sonla bitmez.
Bazı aşklar ise...
ufukta yeni bir maceranın başladığı yerdedevam eder.