Bölüm 18: Asya’nın Gösterisi
Okulun gösteri salonu tıklım tıklımdı. Elif ve Mehmet ön sıradaydı. Sahneye Asya çıktı, küçük beyaz bir elbiseyle, elinde kartondan yapılmış bir kalp.
– Bu kalp annem için. Çünkü o sadece beni değil, kendini de yeniden doğurdu.
Salonda alkışlar koptu. Elif gözyaşlarını tutamadı. Mehmet elini tuttu:
– Gururlusun, değil mi?
– Hayır... bu kelimeler yetmez… bu tarifsiz bir mucize.
Gösteri bittiğinde herkes Asya’yı tebrik ediyordu. Okul müdürü Elif’in yanına geldi:
– Kızınız çok özel bir çocuk öğretmenim. Tıpkı annesi gibi.
Elif utandı:
– Ben sadece elimden geleni yaptım.
– Siz sadece anne değil, örneksiniz.
Mehmet bu sözleri duyunca Elif’in elini sıktı:
– Görüyor musun? Senin ışığın hepimize ulaşıyor.
Gösteri sonrası Asya annesine sarıldı:
– Bir gün senin gibi bir öğretmen olmak istiyorum.
Elif’in gözleri doldu:
– Sen benden daha büyük işler yapacaksın yavrum.