KARA AĞA (MARDİN SERİSİ 1-2)TAMAMLANDI — Bölüm 10

Multi medyada Bora Yıldırım ve eşi Burçin Yıldırım çifti var.

(Yani Karanın ikinci erkek kardeşi ve yengesi)

9.BÖLÜM

Beyaz ayakta öylece durdu. Şimdi hissettiği acı neyin nesiydi?..

Bu acının kaynağı kolundaki yara değildi.

Yaşadıklarını şöyle bir hatırladı...

Geriye kalan tek bir göz yaşı oldu.

Bitmiş miydi şimdi?

Kurtuluyor muydu bu hayattan?

Balkona çıkıp köşede duran resim atölyesine gitti.

Son kez Mardin'in sevmediği manzarasına baktı.

************

Eline aldığı son eşyalarını bavula koyarken kapı açıldı.

Dönüp arkasına bakmadım kim geldi diye. Odaya yayılan keskin parfüm kokusu kimin geldiğini gösteriyordu.

"Toplandın mı?" dediğinde Kara ağa Beyaz arkasını dönerek cevap verdi.

"Evet, son bir kaç bir şey kaldı." Bavulun fermuarını çekip kapıya yüzünü döndüm Beyaz. Kara Ağa sırtını duvara yaslamış ona bakıyordu.

"Hazırım ben." Dedi Beyaz ve Kara ağa doğru bir adım attım ve Beyaz da eş zamanlı olarak geri gitti. Bir saniye olsun bakışlarını ondan çekmezken yutkundu Beyaz.

"Her şeyi aldın mı?" Dedi tek kaşı kalktı.

"Evet." dedi titreyen sesim korkuyla birkaç adım daha geri gitti. Yine ona doğru bir adım attı. Korkudan tüm bedeni titremeye başladı.

"Emin misin?" Cevap vermek istedi Beyaz ama söyleyecek bir şey bulamadı. Tek istediği şey şu an buradan kaçıp gitmekti.

Beyaz karşısındaki adamın tam olarak ne demek istediğini anlamamıştı. Kara yavaş adımlarla Beyazın üstüne yürüdü. Onu dolapla arasına sıkıştırdı. Beyaz panikle konuştu.

"Ne...yapıyorsun çekil." Kara elini arkadaki dolaba attı içinden aldığı küçük eczane poşetini çıkardı. Sonlara doğru sessiz ama sinirli bir şekilde konuştu.

"Ama bak bunları unuttun!" Poşetten çıkardığı doğum haplarını Beyazın yüzüne attı.

"Bu odada, bu şehirde bundan sonra sana ait bir şey görmek istemiyorum!" Eliyle yerdeki hapları gösterdi.

"Onları da al defol!" Beyaz gözlerini sımsıkı yumdu. Kara sinirle giysi odasından çıktı. Beyaz gözünden akan damlarla yerdeki doğum kontrol haplarına baktı. Eğilip yerdeki hapları topladı.

Kara nasıl öğrenmişti?..

Hapları hep Burçin'den rica ederek gizlice ona aldırırdı ama Kara öğrenmişti...

Odadan çıkarken balkona baktı. Ordaydı.. Ne zaman vazgeçmişti bu adamdan Beyaz? Bunun bir önemi var mıydı? Birden çok sebeplerin sonucu bitmişti..

Sessizce önüne dönüp elindeki valizle odadan çıktı.

*********

"Beni ara olur mu, bir şeye ihtiyacın olursa mutlaka ara, ben hemen gelirim dostum."

"Sağ ol Burçin...Ama bundan sonra görüşmesek daha doğru olur." dedi Beyaz. Onun içinde onlardan ayrılmak zordu ama en doğru olanda buydu.

"O nasıl sözler Beyaz?" dedi Burçin ağlamaklı bir sesle

"Beni arama görüşmeyelim.." Burçin ,Beyaz'ın sözlerine ağlayarak baktı. Bora eşinin elini tuttu. Yengesine hoş çakal dedikten sonra eşini odalarına çıkardı.

Beyaz sessizce Burçin'in arkasından konuştu.

"Affet dostum...Affet...En doğrusu bu Celladımın seni ve beni rahatsız etmemesi için en doğrusu bu be can.." dedi fısıltı ile.

Nizo Ana Beyaza sarıldı, elindeki kağıdı Beyaz'a uzattı.

"Bu ne Ana?"

"Seni bilirim. Bir senedir bu konaktan, bu şehirden uçup gitmek istersin gittiğin şehirde para sıkıntısı yaşama sakın bu babanla benim sana küçük bir desteğimiz." Nizo ana Beyaz çok kez analık yapmıştı, hatta annesinden çok o bu bir senede ona daha çok analık etmişti.

"Olmaz Ana ben bunu alamam ."

"Ben sizi kızlarımdan farklı gördüm mü ?" Nizo Ananın sinirli bir ses tonuyla sorduğu bu soru ile Beyaz kafasını önüne eğdi.

"Yukarda Allah var görmedim Ana." dedi Beyaz. İçi buruktu onlardan ayrıldığı için üzgündü ama yaşamak için gitmesi gerekiyordu.

"Eee o zaman bu boş lafların neyedir Beyaz kızım, Ana, Baba olarak bunu da yapmayacaksak ölelim artık."

"Tövbe de Ana. Ağzından yel alsın. Bir sene öncesi öz anam, babam beni bu kafese koyup giderken siz şimdi uçmam için destek oluyorsunuz...Ana bu nasıl iştir, ben anlamıyorum, şimdi de hele Ana hanginizin yaptığı saygıyı hakkeder?"

"Konuştuklarımızı, söylediklerimi sakın unutma kızım, sen yolunda doğru ol. Karşına çıkan eğrilere gönül koyma, yeter ki eğrilik sende olmasın." Beyaz akan göz yaşlarını silip Nizo Anasına ve Hizo Ağasına sarıldı.

Ela kız kardeşten farkı olmayan Beyaz'a sarıldı. "Bir ihtiyacın olunca bizi ara abin ve ablan olarak biz yanında oluruz."

"Sağ ol abla."

Nazende gülerek Beyaz'a sarıldı. "Ben ağlamayacağım çok mutluyum ,kurtuluyorsun sonunda. Mutlu ol aklım sende kalmasın olur mu?" dedi

"Tamam...Teşekkür ederim "

Beyaz iki görümcesine sırayla sarıldı.

Reyyan 17 yaşında zeki bir lise öğrencisiydi. Pınar 15 yaşında Reyyan ablası gibi zekiydi ama Asi için aynı şeyler geçerli değildi. Biraz yaramaz bir öğrenciydi erkek Fatma kılıklı kız.

Gözü en büyük görümcesi Gül'ü aradı. Gül üç ay sonra ilk kez Beyaz için odasından çıkmış, kızarmış gözleriyle Beyaz'a yaklaştı. Kara Bulut misali Kara Ağa onunda hayalleri ile dolu olan hayatını bitirmişti.

Beyaz ,Gülü beklemeden Güle sarıldı. Gül üç aydır çok değişmişti iyice zayıflamıştı. Kimseyle konuşmuyordu, tek yaptığı ağlamaktı birde Allah'a ölmek için dua ediyordu.

O Abisi gibi Zalim kuzeniyle evlenmeyi asla ama asla hiç istemiyordu.. Ama hayat buydu istediklerimiz değil istemediklerimiz başımıza gelirdi..

Gül çatallaşan sesiyle konuştu.

"Git...Özgürce uç artık...Onlar gibi ihtiyacın olunca ara demeyeceğim. Sen Allah'ın izniyle dertlerin üstesinden gelmeye bak yolun açık olsun. Hoş çakal.." dedi Gül onu uğurlarken.

Gül Beyazdan ayrılıp konağa odasına doğru yürüdü. Beyaz akan göz yaşlarını silip bavulunu eline aldı. Meriç yengesine seslendi.

"Yenge ben alırım sen bırak. " Beyaz onlarla üzgün ve kırgın bakışlar eşliğinde vedalaşıp sonunda özgürlüğün kapısını itip açtı.

********

Meriç yengesini otogara getirip bırakıp gitti. Beyaz istediği şehre kendi özgür iradesiyle bilet kestirip aldı. Beyaz otobüse bineceği zaman köşede telefonla konuşan Cenk'i gördü.

Bavulunu yere koyup, Cenk'e doğru yürüdü.

Cenk, Beyazın onu fark ettiğini anlayınca hemen arkasını dönüp yürümeye başladı. "Abi yenge beni fark etti."

"Tamam çık oradan Cenk."

"Ta-" Cenk' in sözleri kesen şey, Beyazın onun kulağından telefonu çekip alması olmuştu.

Beyaz telefon ekranına baktı

KARA AĞAM..📞

Kulağına dayayıp Kara'yla son kez konuştu.

"Sen son konuşmanı yaptın ama ben yapmadım...Benimde sana son sözlerim var. Bir gün beni böyle yana yakıla aramanı çok istiyorum biliyor musun...Ama öyle telefonla falan değil ha. Günün en aydınlık saatinde. Mum ışığıyla Allah'a yalvara yalvara ama hiç bir zaman bulama!"

Beyaz telefonu kapatıp Cenk'e uzattı. Akan göz yaşlarını silip bavuluna doğru yürüdü.