"Düşünmem lazım." diyerek yanından ayrıldım. Nuray konusunda ne yapacaktım? Onu affedebilir miydim? Birgün Çınarı kazanmak uğruna benden vazgeçer miydi?
Kafamı toplamam gerekiyordu. Evden hızlıca çıkıp ağacın yanına gittim ve manzarayı izlemeyi başladım. Temiz havayı içime çektim. Havalar soğuyordu. Parmaklarım üşümeye başlamıştı. Isınmak için ellerimi ovuşturdum. Yakında kar yağacak gibiydi. Üşümek düşünce bulutlarımı temizlemişti. Şu an ihtiyacım olan şey buydu.
Gözlerimi kapattım, rüzgarı dinledim. Soğuk hava yüzüme doğru esiyordu. Biraz daha durursam hasta olacağımı hissettim. Baloya gitmeden hasta olamazdım. Çınara eşlik edeceğime söz verdim.
Yavaşça yerimden kalktım. Eve doğru dönecekken uzaktan Demiri gördüm. Okumada yavaş olduğumu zaten Çınara itiraf etmiştim. Artık Demirle sabah buluşmama gerek yoktu. Bunu ona söylemem lazımdı.
Hızlıca yanına doğru gittim. Beni fark etmemişti.
"Demir!" Dedim yanına varmadan önce. Sesimi duyduğu anda arkasını döndü ve bana gülümsedi.
"Leydim! Bu saatte sizi görmek ne büyük sürpriz!" Dedi sevinçle.
"Demir sana bir şey söylemem gerek..." Dediğimde yüzündeki gülümseme yerini ciddi bir ifadeye bıraktı. Ben de sakince olanları ona açıkladım.
"Bundan sonra sabahları benimle buluşmana gerek yok. Çınara okumada kötü olduğumu söyledim. Artık bana katlanmak zorunda değilsin!" Dedim sahte bir sevinmeyle. Tahminlerimin aksine, o mutlu olmamıştı.
"Sadece Çınar için mi bırakıyorsun?" Dedi yüzüme bakmadan.
"Yani... Evet denilebilir. Ama bu demek değil ki bir daha hiç görüşmeyeceğiz. Arada sırada böyle konuşuruz. Sadece Çınarla birbirimizi çok üzdük. Artık onu üzmek istemiyorum. Evlenmeden önce tekrar kavga etmek istemiyorum..." Dedim yere bakarak. Kafasını aniden kaldırdı.
"Evlenmek mi?" Dedi şaşkınlıkla. Sonra öfkeyle yumruklarını sıktı ve gözlerime baktı. Gözleri sinirden kıpkırmızı olmuştu. "Gerçeği söyledin mi?" Dedi kısık bir sesle. Bunu neden şimdi dile getirdiğini anlayamamıştım. Kafamı olumsuz anlamda salladım. Sinirle güldü ve konuştu.
"Gerçeği söylemeden evlenmeyi nasıl düşündün? Onu bu kadar kısa sürede yeteri kadar tanımış olamazsın... Onun sevgisinden de emin olamazsın..." Dedi ve yutkundu. Bir süre konuşup konuşmama konusunda tereddütle kaldı. Üzgün bir surat ifadesiyle tekrar konuştu. "Biliyorum, şimdi söyleyeceğim şeyden sonra beni kötü biri olarak adlandıracaksın... Ama söylemek zorundayım... Eğer sen Çınara düğün gününe kadar gerçeği söylemezsen, ben her şeyi ona anlatacağım."
