Kütüphanenin kapısını yavaşça açtım. İçeriden bir ses gelmedi. Buraya ilk geldiğimdeki hoş ve sakin atmosfer yerini karanlık ve kasvetli bir havaya bırakmıştı. İçeriye girdim, kitaplıkların arasında dolaştım. Mavi kapaklı kitabı aldığı yönü hatırlamaya çalıştım. Önce sağ tarafa dön ve beş kitaplık geç... Daha sonrası yoktu aklımda. Biraz daha dolandım. Ve onu pencere kenarında buldum. Camdan dışarıya bakmış oturuyordu. Önünde bir kitap da yoktu. Sadece düşünmek için geldiği belliydi.
Adım seslerim duyuluyordu. Ama o bir kere bile dönüp arkasına bakmadı. Bana karşı olan tepkisizliği canımı daha çok yaktı.
"Çınar... Bana bak..." Dedim ve gözlerimden iki damla yaş düştü. Bu sefer yüzünü bana çevirdi. O da ağlamıştı. Bu yanlış anlaşılma ikimizi de yıpratmıştı.
"Çınar ne olur böyle yapma!" Dediğimde yerinden kalktı ve bana döndü. Öfkelendiği belli oluyordu.
"Ne yapmayayım İlkkar? Bana direkt olarak başkasıyla görüştüğünü söyleyebilirdin! Niye benim duygularımla oynadın? Hiç acımadın mı bana!" Dedi ve gözyaşlarını silip devam etti. "Bu halde olmanın sorumlusu ben olsam da beni oyuncağın yapmana gerek yoktu! Nişanı bozup, beni bırakabilirdin İlkkar..." Dedi ismimi söylerken sesi titreyerek.
"Ben kimsenin duygularıyla oynamadım! Oyuncağım da yapmadım! Ben Demirle sadece kitap okumak için buluştum. Ona karşı hiçbir şey hissetmedim. İki kelimeyi okurken 5 dakika harcadığımı sana söylemeye utandım... Kitabı okurken bile hayalim kitabı bitirdiğimde seninle kitap hakkında sohbet edebilmekti! " Dedim ve elinden tuttum. Göz göze geldik. Elini kalbime koydum ve devam ettim. "Kalbimin nasıl attığını hissediyor musun? Seni ilk gördüğüm andan beri kalbim böyle çarpıyor... Baktığım her yerde seni görüyorum... Artık sensiz bir gelecek düşünemiyorum! Senin sadece bir bakışın bana acı çektirmeye yetti... Çınar... Sensiz olmak istemiyorum... Senden ayrı kalmak istemiyorum... Seni seviyorum..." Dedim ağlayarak. Çınar ilk başta sadece durdu. Sonrasında yanaklarımı iki eliyle tuttu. Gözlerimin içine bakıp "Ben de seni seviyorum..." dedi ve beni saçlarımdan öptü. Bana sıkıca sarıldı. Aradan sadece saatler geçmişti ama aylardır görülmemiş gibiydik. Belki de aradan geçen yedi yılı şimdi hissetmiştik...
"İlkkar... Ben de seni ilk gördüğümden beri seni düşünüyorum. Sana ilk görüşte aşık oldum" dedi saçlarımı okşarken. Sonrasında durdu ve nazikçe beni kendinden uzaklaştırdı. Gözlerimin içine bakıp gülümsedi.
"İlkkar... Benimle evlenir misin?"
