7.Bölüm:Hayat tam onu anlamışken bana yeni şeyler çıkarmaktan hiç çekinmiyor.
"Emin olmasam burada olur muydum?" Ona da bu cümleyi söyledim ve devam etmesini istedim.
O da sanki çok ağır şeyler söyleyecekmiş gibi bir süre daha bekledi . "Tamam artık bazı şeyleri öğrenme zamanı." Bu sefer duraksayan bendim.
"Sen evrenin en güçlü insanısın, herkesten, benden bile güçlüsün hemde bu çok güçlü ruhla beraber kanında çok güçlü, ben senin varlığını bilmeden önce evrenin en güçlüsü, en yücesi benim zannedi-" Sözünü kesmem gerekiyordu çünkü ben duyduğum hiç bir şeye inanmıyordum yani varlığımdan sonra en güçlü kişinin ben olduğuma mı varılmıştı?
Rüyamda görsem hiç bir şekilde inanmayacağım bir olayı gerçekten yaşıyordum, ya da bir dakika, Daren'in de gözü o kurt muhafızlara benziyordu.
Kurtlar Daren'in bedeninin yerine geçip beni kaçırmayı mı planlıyorlardı, çünkü benim tanıdığım Daren saçma sapan şeyler söylemezdi. Hızla ayağa kalktım ve yine olabildiğince hızlı bir şekilde ilerlemeye başladım.
Bir kaç adımın ardından Daren'in sesini duydum "Gerçekten çok akıllısın ama gerçekten onlardan biriysem çocuklar bunu anlamaz mıydı?"
Bu soru ilk başta beni düşündürdü ama beynim tekrardan konuşmaya başladı "Onlara belki büyü yaptın, yani bana anlattığın kadarıyla buna gücünün yetebileceğini düşünüyorum." Daren'in derin iç çekişlerini duyabiliyordum.
Bana bir kaç adım yaklaştı aslında ondan uzaklaşmak istesem de içimde bir yer vardı ve vücudum onu dinliyordu, olduğum yerden santim kıpırdamadan bekledim Daren önüme geçti ve kolumu tuttu.
"Bir kurt bir insanı sadece ısırabilir onun kanını içemez ama bir vampir karşısında ki insanı hem ısırabilir hemde kanını içebilir, sana benim onlardan olmadığımı hemen şimdi bile göstere bilirdim ama canını yakmak hayatımda isteyeceğim son şey bile değil. Bu akşam zaten anlayacaksın hangi tarafta olduğumu, o yüzden fazla uzatmadan seni evine bırakayım, hazırlanman için, unutma akşam 7'de oradayım."
Diyebileceğim hiç bir şey yoktu resmen dilim lâl olmuştu.
Bundan sonrasında zaten kendimi evde buldum ama yanımda o yoktu eşyalarım da yanımdaydı ama görünüşe göre kızlar yürüyerek geleceklerdi, bende onları beklemeden hazırlanmaya başladım zaten onlardan daha erken gidecektim, hazırlanmak hakkım.
Aldığım kırmızı hafif kabarık elbiseyi giydim,(açıklama kısmın da var) elbise tek kelimeyle mükemmeldi yüzüme de makyaj yapmak istediğimden dolayı makyaj masamın önüne geçtim, daha çok yüzümü parlatacak bir makyaj yapmak istediğimden dolayı çok az bir far sürdüm ardından ise bir kaç dokunuş yaptım sonrasında saçlarımı yapmaya geçtim, saçlarımı hafif dalgalı yaptım.
Zaten o sırada kızlar gelmişti ve ilk önce benim saçımı beraber bitirdik, ardından ben tırnaklarımı yaptırmak istedim ama zamanımız olmadığından Ayşe sadece törpü yapıp oje sürdü, ojelerim de kan kırmızısıydı ve rujumda
bu şekilde, düşününce bir vampirin en sevebileceği renk olduğunu düşündüm.
Saat 7'ye çok yaklaşmıştı ve bende Daren'in dün beni aradığı numara ile onu aramak istedim ama öyle bir numara kullanımda olmadığını duyunca kaşlarım çatık bir şekilde numarayı kontrol ettim, evet numara buydu, peki neden şimdi aranmıyordu.
O esnada kapı çaldı kızlar hazırlandıkları için kapıyı ben açtım, karşımda Daren duruyordu ama o da hazırlanmış, takım elbise giymişti.
O an olayın tuhaflığını fark ettim ben sadece vampir olacaktım neydi bu abartı. (bu arada sadece vampir olacağım kısmında sanki her gün vampirmişim gibi oldu bu yüzden özür dilerim)
Daren karşımda gözlerine inanmamış bir şekilde bana bakmaya devam etti ve sadece ağzından şu söz çıktı "Mükemmelsin."