6.Bölüm:Ben her zaman aynıydım tek fark şimdi her şeyi öğrenmemdi.
"Sen kayıp parçasın ve yakında yeniden görüşeceğiz prenses."
Neden bana prenses dediğini hiç anlayamamıştım bu düşünce üzerinde durmaktansa 'kayıp parçasın' kısmını düşündüm.
Bana 'kayıp parçasın' demişti ve bu cidden garipti ben neyin parçası olabilirdimki ve neden kayıptım bu soruları daha sonra Daren'e sorabilirim ama şuan ki önceliğim kızlar ve kendimin canım, hemen yana döndüm kızlar hala çırpınıyorlardı, onlara güven vermek amacıyla tam 'ben buradayım gittiler' diyecektim ki karşımda ki kapı büyük bir gürültüyle kırıldı ve içeri ilk olarak Daren, ardından Araz ve sırasıyla Ahmet Can ve Tuncay girdi.
Daren koşarak yanıma gelmişti ve ellerimi avcunun içine alarak sormuştu "Bir şeyin yok değil mi?" onun bu telaşlı sesi beni de korkutmuştu ve yaşadığımız durumun ciddiyetini anlaşmıştık.
Hepimiz iyiydik kızlar çocuklarla önden kahkahalar eşliğinde ilerlerken Daren ve ben sessiz bir şekilde onların biraz arkalarından ilerliyorduk. Ta ki Daren'in sesi sessizliğimizi bölünedek "Bu akşam saat yedi de hazır ol."
Sesinde ki endişeyi ve korkuyu gizlemeye çalışıyordu dahası bana yaşananları unutturmaya çalışıyordu ama ben unutamazdım çünkü korktum, çünkü birilerinin beni gerçekten önemsediğini hissettim ve bu anı asla unutamam.
Daren derin düşüncelere daldığımı hissetmiş ve beni düşüncelerimden kurtarmak ister bir şekilde konuşmaya başladı ki ben sözünü kestim "Onlar kimdi Daren ve niye bizi kaçırdılar?" Daren derin bir nefes alarak konuşmaya başladı "Onlar kurt muhafızlardı ve sizi değil hedefleri sadece sendin."
Ne bu neler diyordu böyle! Bu kurt muhafızı bozuntuları beni neden hedef olarak görüyorlardı ki, hemde neden ben? Bu sorunun cevabı bizi kaçıranların arasında bana laf yetiştiren çirkin şeyin söyledikleriyle ilgili olabilir mi?
Bence bunları sormanın tam sırası Daren'e döndüm ve durdum bir kaç adım ilerledikten sonra o da durdu ve yüzünü bana çevirdi gözlerimiz birleştiğinde birkaç adım ilerleyerek tam karşısına geçtim konuşmak için ağzımı açtığımda Daren konuşmaya başladı.
"Herşeyi biliyorum onların sana neler dediklerini ve senin nasıl biri olduğunu."
Bu cümlede anlayamadığım şeyler vardı, ben yani böyle biriyim bir ayrıntı büyücüymüşüm. o yani çok önemli değil, aslında önemli ama onların da güçleri var ve benden daha yüksekte.
Ben sıradan bir insanım ayrı bir özelliğim yok, Daren gözleriyle 'hiç bir şey bilmiyorsun' diyordu resmen, bende daha fazla dayanamadım ve konuşmak istercesine gözümle işaret yaptım o konuşmazsa çatlayacaktım çocuklara seslendi ve bizim bir yere daha uğrayıp onlara yetişeceğimizi söyledi ikimiz birlikte dışarıya çıktık ve sahilde ki bir banka yöneldik ikimizde oturup birbirimize döndüğümüzde Daren derin bir nefes daha aldıktan sonra konuşmaya başladı.
"Senin bilmediğin çok şey var Lalin bunları gerçekten kaldırabileceğine emin misin?" Tabii ki de emindim emin olmasam şuan burada olur muydum?
"Emin olmasam burada olur muydum?" Ona da bu cümleyi söyledim ve devam etmesini istedim.
Arkadaşlar hepinize tekrardan merhaba size vermiş olduğum iki günde bir yeni bölüm sözümü tutamadım bu yüzden özür dilerim fakat kısmet bu güneymiş
Uzun lafın kısası geri kalan bölümleri merak ediyorsanız Wattpad üzerinden okuyabilirsiniz
İnstagram adresim: a.book_llove
Kendinize iyi bakın