5.Bölüm:Hayatı yenice anlamaya başlamışken o bana yine sürprizler yapıyor sanki.
Kızlarla lavabodan çıkar çıkmaz karşımızda dikilen üç erkek vardı bunlar bizimkiler değillerdi ve lavabonun kapısını kapattığımız an kapı kaybolmuştu.
Etraf karanlıktı ama göremeyeceğim kadar değil.
Küçük bir odadaydık Ebrar sinirlenmiş olacak ki "Sizler kimsiniz, pis herifler bizi neden buraya getirdiniz?" o konuşmaya devam ederken ortalarında ki çocuk eliyle çenemi tutup zorla ona bakmamı sağladı çocuğun gözleri ne kırmızı ne de değil gibiydi gözleri Daren'in ki kadar koyu değildi ama bir çeşit kırmızıydı aslında daha çok turuncuya benziyordu ama olsun.
"Sen bir vampir misin?" Merakıma yenik düşüp konuşmuştum, çocuk ise çok tiksindirici bir şekilde güldü bu arada eli hala çenemdeydi "Her gözü kırmızıya benzeyen altınkan bir vampir olamıyor canım." 'altınkan' derken neyden bahsetmişti acaba, ama sadece Daren'in gözü kırmızıydı o, o zaman bir altınkandı, karşımda ki çocukta kafasını evet anlamında salladı.
"Aferin hızlı öğreniyorsun ama ben vampir değilim." bu çocuk az önce benim zihnimi mi okumuştu, ben öldürürüm bu çocuğu "Seni pislik! Hangi cesaretle benim zihnimi okuyabilirsin?" çocuk tekrardan o çirkin kahkahasını atarken onun elinden kurtulabilmek için çırpınıyordum ama nafile o esnada Daren'e ne kadar da ihtiyacım olduğunu fark ettim. Biraz düşündüm ve çırpınmayı bıraktım karşımda ki çocuk galiba teslim olduğumu zannetmiş olacak ki yüzünde anlamsız bir sırıtış oluştu.
Daren'in zihnine girip konuşabilir miydim acaba? Bunu denemeden öğrenemezdim, gözlerimi yumdum ve Daren'i düşündüm zihni çok uzaktaydı ama ulaşılamaz değildi aniden o beni zihninin içine aldı.
Daren: Lalin neredesiniz?
Lalin: Bilmiyorum, karanlık bir odanın içindeyiz. Karşımızda üç çocuk var hepsinin gözü turuncuya benziyor.
Daren: Tamam zihnini bana açık bırak ve o çocuklara odaklan sadece onların yanıdığını düşün bizi bekleyin.
Lalin: Lütfen hızlı ol.
Daren konuşmuyordu ama zihnimdeydi onu hissede biliyordum o çok endişeliydi, daha fazla zihnimle oyalanmayıp gözlerimi açtım.
Karşımda bu manzarayı beklemiyordum.
Kızlar sandalyelere bağlanmıştı, eliyle çenemi tutan çocuk hala aynıydı diğer iki çocuk ise kızları rahatsız etmeye çalışıyorlardı ve bu canımı sıkmıştı, bende Daren'in dediklerini düşündüm ve o çocukların bir alev topu gibi yandıklarını hayal ettim, hayal etmemle onların yanması bir oldu.
Onlar kaçmaya çalışırken bende ölümcül bakışlarımı çenemi tutan çocuğa çevirdim, karşımda ki adam rahatsız olmuştu ama belli etmemeye çalışıyordu "Senide onlar gibi yakmamı istemiyorsan o pis elini çenemden çek ve git seni sürtük." karşımda ki o az önce gerinerek konuşup beni rahatsız etmeye çalışan adam şimdi karşımda süt dökmüş kediden farksızdı ve hızlıca elini çenemden çekti.
"Sen kayıp parçasın ve yakında yeniden görüşeceğiz prenses."
Evet merhaba öncelikle sizlere bölüm yazmayı unuttum ve aklıma gecenin bir yarısı geldi ve yazdım neyse uzun lafın kısası işte bölüm burada okuyup beğenirseniz çok mutlu olurum Neyse ben kaçar
İnstagram adresim: a.book_llove