3.Bölüm: Hayatımın son saatlerini geçiriyordum galiba ya da yeni hayatımı karşılıyordum.
Ayşe gerçekten de sihirli bir şey görmek istiyordu ki ısrar edip duruyordu Ahmet Can' da onun bu isteğini karşılıksız bırakmadı ve Ayşe'nin önünde birden bir demet papatya belirdi bu papatyalar çok güzeldi hemde kokuları çok keskin değildi, o yüzden daha bir hoş kokuyordu.
O esnada aklıma bir soru takıldı biz ne zaman vampir olacaktık?
Bu soruyu sormak üzere Daren'e dönmüşken, Daren konuşmaya başladı ve herkesi kendine odaklanması için ellerini çırptı ardından konuşmaya başladı.
"Bu akşam hazırlanın vampir olacaksınız, insan olarak son yemek istediğiniz her şeyi yiyin-" 'bu akşam' dan sonrası mantıklı olur diye düşünmüştüm ama bu günün akşamındaydık zaten diye içimden geçirirken Daren konuşmaya başladı
"Saat gece on ikiden sonra yeni bir gün ya hani o manada diyorum ve saçlarınıza son şeklini verin vampir olduktan sonra boyunu değiştiremeyeceksiniz neyse o yüzden iyi düşünün."
Dediğinde esniyordum ve bu uykulu halin sadece bende olduğunu düşünüyordum ki kızlarında benden farkı yoktu.
Tuncay halimizi farkedip "Ah biz unutmuşuz sizin uyumanız lazım hadi sizler yataklara bizde artık gidelim." diyip ayaklandıklarında Ahmet Can
"Yarın akşam altı buçukta sizi almaya geleceğiz."dedi Araz ise samimice "İyi uykular, insanken uyuyabildiğiniz son uykunun keyfini çıkarın." dedi, Daren ise sadece bana bakıp göz kırptı, ardından evden ayrıldılar.
Nasıl uyuduysak artık alarmlarımızı falanda duymamışız saat 8'de uyunacak tık normalde ama biz 12'de uyandık.
Ayşe ve Ebrar, Su'yun saçlarının uçlarını mor veya mavi yapalım diyorlardı ki o şekilde ona çok yakışırdı, Ayşe ve Ebrar'ın saçlarını boyadığımız için sıkıntı olmuyordu, Ayşe'nin saçlarını hafiften sarıya döndürdük, Ebrar'ın saçlarını ise sadece açıcı kullanarak biraz daha açtık ikiside çok heyecanlıydılar ve haklılardılar bende çok heyecanlıydım ama gösterememeye çalışıyordum.
Benim saçlarımın rengini kızlar çok hoş buldukları için değiştirmemiştik, saçlarımın rengi tam anlamıyla bir çikolata gibiydi ve güneşte kızıldı bu haliyle tam kitap karakterlerine benziyordum gerçekten, neyse.
Saat 2 civarı kızlarla alışverişe çıktık kendimize birbirinden güzel elbiseler seçiyorduk ki paranızın sınırlı olduğunu hatırladık ve çoğu elbisemizi geri bırakacağımız da yanımda Daren belirdi, elimdeki elbiseleri aldı ve kasaya doğru ilerledi onu durdurmaya çalışacağamız sırada yanımızda diğerleri belirdi, çocuklara döndüm.
"Siz ciddi misiniz en azından 15 bin ödeyecek, sizin bundan haberiniz var mı?"
Sinirle bir kaç adım atmıştım ki Tuncay kolumdan tuttu onu boş verip ilerleyecektim ki "Gerçekten benden daha güçlü olduğunumu düşünüyorsun, dur güleyim de boşa gitmesin! Adam zenginin teki ödesin işte ne işi var!"derken arkasında Daren belirdi ve
"Vay dost dedik adama meğer ise paramı kıskanıyormuş." dediğinde Araz bu kavgaya bir son vermeleri gerektiğini söylerken Ahmet Can beni bir kenara çekti
"Olanları sadece sen durdurabilirsin senin güçlerin onlardan daha kuvvetli ikisininde beynine gir sadece!"
Dediğinde nasıl yapacağımı bilmesemde yapabilecek olmam geldi aklıma ve hemen yanlarına geri döndüm, karşı karşıya birbirlerine bağıran iki adamı susturmak için ikisininde omuzlarına bir elimi koydum ve sadece düşünmeye başladım o anda ikisininde zihinleri bana açık hale geldi.
Ah Tuncay, aklımdaki düşünceler doğruymuş, Tuncay Su'dan hoşlanıyormuş.
Biraz da Daren'in düşüncelerinde dolaşmak istedim, nasıl, bu, anlamıyorum benim 16 yaşımdan bu yana tüm hatıralarım yani onun hatıraları yani, ah beni uzun zamandır izlemişlerdi hemde çok uzun bir zamandır, ben şuanda ise 23 yaşındayım ve bu demek oluyor ki koskoca 7 yıl belki de daha da uzun bir süre bu nasıl olabilir?
Elbette bende daha güçlü insanlar vardır, vardır değil mi?
Ama öyle insanlar olsa beni neden bu kadar süredir izledi.
Zihnimde ki düşünceler kafam da dört dönerken Araz'ın sesini duydum "Hadi Lalin yap şunu." derken ne yaptığımı hatırladım ve gözlerinin önüne en huzurlu oldukları anı getirmeyi diledim.
Tuncay'ın gözünü önünde Su'yu ilk gördüğü an belirirken Daren'in gözünün önünde ki ise bendim ama şimdiki halimle , onun gözleri kapalıydı ve beni görüyordu nasıl olduğunu anlayamadığım bir şeyler oluyordu ve ağzını açmadan benle konuşuyordu.
Daren:Çok güzel görünüyorsun.
Lalin:Sen bunu nasıl yaptın...Ben nasıl böyle konuşuyorum.
Daren:Sen nasıl zihnime giriyorsan düşüncelerimi değiştiriyorsan bende öyle seninle zihin yoluyla konuşurum kaptın mı?
Lalin:Tamam peki ama ben nasıl normal konuşacağım?
Daren:Normal konuşmayı denedin mi?
Tamam peki, şimdi diyeceksiniz normal konuşmayı denedin mi? Cevabım çok net tabii ki de HAYIR çünkü kendimi onla konuşmaya kaptırmıştım.
Kendimi daha fazla rezil etmemek için zihin konuşmasını bıraktım ve normal konuşmayı denedim, şimdi normal bir şekilde konuşabiliyordum. "Hadi gidelim artık." Kızlarda benimle aynı fikirde oldukları için biz ilerlemeye başlamıştık, bir yanımda Su bir yanımda ise Ayşe ve Ebrar vardı. Ağırca ilerlerken bir yandan sohbet ediyorduk.
Birden aklıma öyle bir fikir gelmişti ki, birkaç saniye duraksayıp kızlara döndüm bu haberi onlara söylemeliydim ve aniden bağırarak konuştum "KIZLAR!" hepsi aynanda bana bakınca konuşmaya başladım
"Bizim sınav sonuçları kötüydü ya ve... Bizde o okula bir daha gitmeyeceğiz KURTULDUK!" son kelimeyi biraz bağırarak söylediğim için bir kaç kişi bize baktı ,ardından çocuklar da yanımızda bitti Daren şaşkınlık içerisinden "Neden kurtuldunuz?" Diye sorunca kızlarla kahkahalara boğulduk.
Ahmet Can, Ayşe'ye döndü "Neyden kurtuldunuz bir şey mi oldu ?" dediğinde Ayşe'nin eli ayağına dolaştı öyle bir heyecan yaptı ki ben araya girmesem kim bilir ne olacaktı.
"Birşey olmadı sadece okuldan kurtulduk." dediğimde ise bu sefer çocuklar gülerken kızlarla ben onlara bakakaldım Ebrar ne olduğunu merak ettiğinden dolayı söze atladı, aslında bizde merak ediyorduk ama Ebrar daha çok merak ediyordu bu her halinden belliydi "Neden gülüyorsunuz , biz gülünecek bir şey yapmadık ki."dediğinde Araz bir kolunu Ebrar'dan destek almak veya sadece konuşmak için Ebrar'ın omuzuna attı ve konuşmaya başladı.
"Siz gülünecek bir şey yapmadınız sadece , bu biraz ağır gelebilir." dedi ve derin bir nefes aldı kızlarla gözlerimizi ona dikmiş bir şekilde bakıyorduk.
"Tamam söylüyorum hazır mısınız?"dediğinde öfkelendiğimizi anlamış olacak ki. "Öfkelenmeyin canım sadece heyecan yaratmak istedim." hemen atıldım "Sen Acun Ilıcalı mısın kardeşim." dediğimde hep beraber güldük Araz da gülmeye başladı.
Yürürken nasıl olduğunu anlamadık ama buraya gelmek istediğimizi biliyordum, bir hamburgerciye gelmiştik.
Söz verdiğim gibi bölümü atıyorum ilk defa tam vaktinde bölüm atıyorum neyse kitabın devamını beklerken çatlayacak pozisyona gelirseniz wattpad üzerinden kitabımı okuyabilirsiniz
Hesabım: ZeynepSen423
İnstagram üzerinden en yeni haberleri paylaşıyorum (kitabım hakkında)
Hesabım: a.book_llove
Neyse çarşamba yeni bölüm kitabımı okuyun, okutun ve yeni bölüme kadar hoş çakalın.
Bay
