2.Bölüm:Hayatta mıyım,yoksa ölü mü, pekii ya hepsi bir rüyaysa.
İçlerinden biri cesurca elini uzattı ve "Ben Araz isminizi bahşedebilecek misiniz?"
Araz isimli adama baktığımda siyah gözleri dikkat çekiyordu, dalgalı saçları duruşuyla bir zıtlık oluşturuyordu ama bu ona yakışıyordu uzun boyunu ise saymıyorum, bir diğeri ise
"Hadi ama birazcık konuş normalde çenen durmuyor ki." dediğinde gözlerim kocaman olmuştu, arkamdaki bu sefer çok kızmış olacak ki çok sert çıkıştı "Lan siz mal mısınız? Ben kaç kere söyledim, ben izin vermeden konuşmayın diye." aralarında az önce konuşmayan, konuştu bu seferde.
"Tabii ki prensimizi dinlememiz lazım değil mi?" dizlerini üzerine çöktü ve konuşmaya başladı "Özür dilerim prensim lütfen beni af edin cezam neyse çekmeye hazırım." dedi.
O sırada daha önce konuşmayan.
Elini uzattı ve "Merhaba ben Ahmet Can sen diğerlerinin kusuruna bakma Tuncay'da iyi çocuktur aslına bakarsan." dediği çocuğa baktım, çocuğun gözleri ela tonlarında, saçları kumral, ve yüz hatları 100 metre öteden bile fark edilebilecek kadar keskin.
Elini uzatanın elini sıktım ve bu sefer onu inceledim bu da diğerleri gibi çok uzundu ve kahverengi hafif dalgalı saçları vardı, gözleride saçıyla aynı renkteydi.
Yenigine kendime gelebilmişken konuşmaya başladım "Sizler kimsiniz?beni nereden tanıyorsunuz,ve beni neden çağırdınız?" bu sefer önümdekiler susmuştu ve arkadaki çocuk konuşuyordu "Sen onları boşver ben Daren seninle çok uzun bir zamandır ilgileniyoruz, yani ilgileniyoruz derken izliyoruz."
Yüzümdeki şaşkınlık ifadesi büyürken kendini yanlış ifade ettiğini anlayıp tekrar konuştu "Ben kendimi biraz yanlış ifade ediyorum ama sen herkesten tüm insanlardan farklısın seni onlardan ayıran güçlerin var mesela bugün ben seni aradığımda arkadaşların ikna olmamıştı ama sen onları ikna ettin, seni onlardan ayıran güçlerin ve özelliklerin var."
Ben durumu anlayamamıştım ve durumu Daren anlamış olacak ki ellerini uzattı ve "Anlatmama izin verir misin? Söz canın yanmayacak."nedense içimden ellerimi uzatmak geçti ve Daren'in ellerimi tutmasına izin verdim.
Aklımdan bir anda bir sürü düşünce geçti hani filmlerde insanlar ölürken hayatları gözlerinin önlerinden geçiyorya aynı benim ki de öyleydi ama bunlar benim gözümden değildi , bu hatıralar Daren'in gözündendi yani beni yıllardır izlemiş, yo yalan bunlar inanmam, inanamam.
"Neden inanamassın ki hepsi gerçek ve daha da önemlisi sen artık burada yaşamamalısın bizimle beraber gelmelisin artık seni burada hiç kimse tanımaya-" bu neler söylüyordu böyle, yok beni kimse tanımayacakmış, ben hiç tanımadığım insanlarla gidecekmişim
"Sen ne dediğinin farkında mısın! Ben hiç tanımadığım sizlerle beraber gelecekmişim yok ya daha neler, ben sizle hiçbir yere gelemem, siz-sizler hastasınız ve acilen tedavi olmanız lazım!"o an aklıma gelen düşünce çok acıklıydı ya arkadaşlarımı öldürdülerse içimden bu düşünceler dört dönerken.
Daren "Arkadaşlarına şu anda bir şey yapmadık sen bizimle gelirsen onların hafızalarından seni sileceğiz ama sen bizimle gelmezsen bu sefer senin hafizanı sileceğiz ve sen bizi unutacaksın." duyduklarım biraz saçmaydı ki Tuncay ellerini kullanmayarak beni hareket ettirdi, beni uçurdu cidden uçurdu yalnız .
Bu tüm olanlar beni bu yaşadıklarıma azcık inandırmıştı ki az önceden farklı olarak Daren ellerimi tutmadan zihnime daldı ve ben istemeden beni ikna etti o an aklımdan bir fikir geçmişti ve bunu diğerleri anlamış olacaklar ki hepsi aynanda "Hayırr!" dediler.
Bende en masum bakışımı kullanıp "Ama o zaman bende gelmem ve yıllardır beni boşu boşuna izlemiş olacaksınız hem onlar çok zeki, çok becerikliler ve çok ama çok güzeller."
Tuncay , Daren'e dönüp
"Bence olabilir hem onlarda biz vampir yaparız sende Lalin'i." dediğini yine ve yine çok şaşırmıştım ,Tuncay neden bunu vurgulamak zorundaydı ki Daren hemen bana döndü "Yanlış anlama ikimizde üstünlerdeniz o yüzden." üstün derken neyden bahsettiğini anlamadım ama Araz bir kurtarıcı edası ile "O zaman kızların yanına gidip tanışalım ve kendimizi tanıtalım."
Dediği anda hepimiz benim kızlarla olan evimizin kapısının önünde belirdik Daren'e baktığımda bu soruyu sormamam gerektiğini anladım ve anahtarımı çıkarıp kapıyı açtım kızlar kapıdan gelen sesi duymuş olacaklar ki kapıyı araladığım da hepsi karşımdaydı Ebrar beni kenara çekti bende kollarından bir kıvraklıkla kaçıp kızlara baktım.
"Salona geçelim her şeyi anlatıcam." Su gözlerini bana öyle bir dikmişti ki öldürecek gibi bakıyordu o sırada Ayşe'nin koluna girdim ve salona geçtik, Ayşe'nin gözleri Ahmet Can'daydı hafifçe omzuna vurdum o an gözlerini bana çevirdi.
"Kız yoksa aşık mı oldun."
Dediğimde kolumu çimdikledi ve koltuğa oturdu ardından kızlarda koltuğa geçti, diğerleri de oturduktan sonra erkeklere döndüm çünkü bunu tek başıma anlatamadım, Daren'de anladığını belli edercesine baktı ve ayağa kalktı Ebrar
"Yoksa sevgilin mi! Aman diyeyim."dediğinde ona ters bir bakış attım ve o da ağzına fermuar çekiyormuş gibi yaptı ve sustu ama onun gözleri ise Araz'daydı ondan gözlerini bir an bile ayırmadı.
Ebrar'ın Anlatımıyla:
Bu Araz denen çocuk çok yakışıklı, dalgalı saçları çok hoştu uzun boyu ise ona fazlasıyla yakışmıştı, gözlerinde bir derinlik vardı adeta ve o derinlik beni içine çeken bir girdap gibiydi kumral olan saçları ona olağan üstü bir şekilde uyuyordu kasları ise tek kelimeyle mükemmeldi
(arkadaşlar bu cümleler bana ait değil arkadaşlarım la beraber yazdığımız da arkadaşım hayalindeki Araz'ı bu şekilde bize anlatmıştı. ) aslında yan yana dursak fena olmazdık.
Neyse Lalin ve Daren'i dinlemem lazım olduğu için gözlerimi zar zor Araz'dan çekip lalin'e odaklandım.
Ayşe'nin Anlatımıyla:
Ah Lalin ne güzel açıklamıştı durumu BEN AŞIK OLMUŞTUM !Gerçekten ama gerçekten çocuk çok yakışıklıydı tek kelimeyle mükemmeldi, saçları kahverengi ve ayrıca gözleride öyle saçları çok dalgalı değil ama düz de değil ,uzun boyuda onun yüz tipine çok yakışıyordu saçlarının araları hafiften sarıya çalıyordu, nazik biri olduğunu herkes tek bakışta anlayabilirdi çocuğu daha çok överdim ama Lalin ve Daren'i dinlemeliyim.
Lalin'in Anlatımıyla:
Kızlar nihayet gözlerini bana döndürdüğünde Daren ve diğer erkekleri gösterdim, derin bir nefes aldım ve konuşmaya başladım "Kızlar size diyeceklerim biraz çılgınca olsa da hepsi gerçek, ah tamam büyü, sihir ve vampirler gerçek ve şuan odada 1 büyücü ve 4 vampir var."Ahmet Can söze hızlıca atıldı ve "Yakında 8 vampir olacağız." dediğinde kızlar bir bana bir de diğerlerine bakıyorlardı.
Bir ah daha çektim ve en çok sesi çıkan Su'ya döndüm o bu tür şeylerden hiç hoşlanmazdı o yüzden her on saniyede bir "Yalan söylüyorsunuz gerçekten öyle şeyler yok."diyordu en sonunda dayanamayıp Daren'e döndüm zihnimi okumuş olacak ki kızlar bir anda sustular ve Daren'e bakmaya başladılar.
Ayşe gerçekten de sihirli bir şey görmek istiyordu ki ısrar edip duruyordu Ahmet Can' da onun bu isteğini karşılıksız bırakmadı ve Ayşe'nin önünde birden bir demet papatya belirdi bu papatyalar çok güzeldi hemde kokuları çok keskin değildi, o yüzden daha bir hoş kokuyordu.
Evet thepinize merhaba bundan sonra genelde iki günde bir yeni bölüm atacağım buraya fakat önden ilerlemek isterseniz wattpad den okuyabilirsiniz kitap ismi aynı hesap ismi ZeynepSen423
Ve instagram hesabımı takip ederseniz en yeni haberleri siz de alabilirsiniz
hesabım a.book_llove
O zaman daha sonra görüşmek üzere bay.
