Arkadaşlarımla beraber iş dönüşü evimize doğru yol alıyorduk 4 arkadaş hepimiz aynı evde kalıyor, aynı işte çalışıyor ve aynı okulda okuyorduk bu anı kararların hepsini lise sondayken almıştık, evi geçindirmek için ise çalışmamız lazımdı ve bizde çözümü aynı dondurmacı da bulmuştuk böylesi hem daha eğlenceli ve daha zevkliydi.
Kızlarla sohbet ederek otobüs durağına ilerliyorduk ki telefonumun hoş müziğinin konuşmamızı böldü bende telefonumu kızlara gösterip bir kaç adım geriledim ve ekrana baktım daha önce hiç görmediğim bir numaraydı normalde böyle numaralara telefonumu açmazken beni kimin aradığını merak edip açtım.
Karşımdaki kişiden ses gelmiyordu ve bu benim canımı sıkmaya başlamıştı bende daha fazla beklemeden konuşmaya başladım ve "Alo kiminle görüşüyorum. " diyiverdim.
Karşımda ki kişinin bir adam olduğunu konuşmaya başlayınca fark ettim.
Sesi hem çok soğuk, hemde çok sıcaktı, sesinde bir samimiyet,bir yumuşaklık vardı, ama bir sertlikte barındırıyordu "Arkana dön! Oradaki parka gel yanında kimse gelmesin." Bu cümle çok basit olsada o anki gerginlikle hiç ama hiç birşey anlamadım taki kızlar yanıma doğru gelirken cümleyi kavraya bilmiştim herhalde benimle konuşan adam beni görüyor olmalıydı ki "Gece saat 12'de parka gel yanında ne arkadaşların ne de bir başkası olmasın birine bile haber verirsen senide arkadaşlarınıda öldürürüm, görüşene kadar kendine iyi bak."ve o son harften sonra telefon kapandı bende kızların bana öyle baktığını görünce durumu toparlamaya çalışacaktım ki Ayşe'nin kollarını omuzlarımda hissettim ardından Ebrar'ın ve sonrasında Zeynep Su 'yun Ebrar meraklı bir sesle "ne olduysa bize anlatabilirsin bunu biliyorsun." dediğinde gözlerindeki yeşil ışık dahada parlıyordu, saçları ise güneşin altında sarıya dönerken ışık saçıyordu.
Ayşe korkuyla beraber benim için endişelenmiş olacak ki gözleri dolmaya başlamıştı yanakları bembeyaz olmuştu salık bıraktığı saçlarının yarısı belinin hizasindayken yarisida bu sıcak günde yüzüne yapışmış bekliyordu "Lalin ne olduğunu anlatacak mısın?" Zeynep Su diğer ikisine göre daha soğuk kanlıydı, bu kitapta herhalde ondan Su diye bahsedicem.
Kızlar dahada telaşlanırken tek tek onların gözlerini içine baktım.Derin bir nefes ardından yalan uydurmalıydım bunu da işin içine dedemi karıştırarak yapacaktım "Kızlar o kadarda önemli değil sadece dedem ölmüş." Ebrar ve Ayşe bana dikdik bakarken durumu açıklama gereği duydum ve "Sevmediğim dedemdi merak etmeyin ben sadece 20 yıl daha yaşar diye düşünüyordum da bu kadar erken ölmesi beni biraz şaşırttı."kızların içine su serpilmiş gibiyken Su'yun gözleri hala üzerimdeydi "Gerçekten eminsin değil mi?Yalan söyleyecek halin yok am-" derken hemen söze atladım Su'yun bu basit cümlesine kızlar inanabilirlerdi "Hey ben neden size yalan söyleyeyim ki , hem yalan söylesem dedemi katar miyim hiç işin içine yaşlı başlı adam sonrasında gerçekten ölür." Kızlar bu dediğime inanmış olacaklar ki ses çıkarmayıp gelen otobüse bindiler.
Eve vardığımda saat çoktan akşam 8 olmuştu ve evle, gitmem gereken parkın arası 1 buçuk saatti o yüzden 22.20'de kalkacak olan otobüse binmem gerekirdi.
Yiyebilidiğim kadar yemeği hızla yedim ve hemen odama ilerledim hemen başımdan bir kazak geçirdim, bir yaz günü olsada geceleri hava çok soğuk oluyordu kızlar bu telaşlı halimi görüp yanıma geldiler ev 3+1oldugu için ben ve Su odalarda tek kalıyorduk Ayşe ve Ebrar ise beraber kalıyorlardı.
Kızlar odama tek tek girdiler ve bakışlarını bana diktiler bende yalanımı yolda hazırladığım için hemen konuşmaya başladım "Annemlerle gidiyorum, dedemi göndereceğiz." Dediğimde Ebrar "Daha nereye gönderecekler adam ölmüş." Durumu anlamayan Ayşe'de Ebrar'a bakarken Su anlamış olacak ki "Adamı memleketine gönderecekler tabi izniniz olursa." demişti ki ikiside aynanda anlayıp, aynanda "Aydın'a mı?" Diye sordular bende kafamı salladım ve "Geç kalmayayım, ben artık çıkıyorum." el salladiktan sonra sırt çantamı aldım ve çıktım.
Sırt çantama lazım olabilecek birkaç eşya koymuştum hırka,alt üst eşofman, 1 şişe su , 1tane çakı,1paket bisküvi, kimliğim, ve biraz para koymuştum, telefonumuda elime almıştım.
Saate baktığımda daha 20 dakikanın olduğunu fark ettim ve ağır ağır ilerlemeye başladım otobüs durağına varmıştım ki otobüs gelmişti erken çıktığım iyi olmuştu.
Parkın bahçesinde ki bankta tek başıma oturuyordum telefonumu çıkarttım ve saate baktım saatin 12 olmasına yalnızca 1 dakika vardı.
Benle konuşan kişi hiçbir yerde yoktu yani konuştuğum insanı tanıyabilmem için üçüncü gözümün çıkmasına gerek yoktu ya da üstün zekalı olmama, gecenin bir yarısı parkta buluşacak tek gerizekalılar biz olduğumuza için.
Aniden arkamda bir nefes hissettim ve hızlı reflekslerim sayesinde arkama döndüm ve karşımda ki insana bir tokat indirdim. Karşımdaki insanı yanağını ovuştururken gördüm ve hızla ayaklandım bir kaç adım attım ki karşımda 3 erkek duruyordu arkamda tokat attığımla beraber 4 kişilerdi.
Evet hepinize merhaba bugün sizlere kitabımın ilk bölümünü atıyorum bir sıkıntı çıkmazsa diğer bölümü de birazdan atacağım bu arada beni takip edip kitabımı beğenirseniz çok mutlu olurum ve kitabın ilerleyen bölümlerini merak ediyorsanız
Wattpad ismim : ZeynepSen423
İnstagram adresim: @a.book_llove
Oralardan da beni desteklerseniz çok mutlu olurum görüşmek üzere BAY BAY
