Kapı sertçe kapandı.
Leon’un ayak sesleri koridorda hızla uzaklaştı.
Ela ise hâlâ yatağın kenarında oturuyordu.
Sanki az önce duyduğu cümle gerçek değildi.
“Ben Sofia’yı hiçbir zaman sevmedim.”
Yıllardır zihninde aynı sahneyi tekrar tekrar yaşamıştı.
Leon’un Sofia’ya baktığı anlar…
Onun gülümsemesi…
Birlikte geçirdikleri dersler…
Hepsi Ela’nın içinde tek bir gerçeğe dönüşmüştü.
Leon başkasını seviyordu.
O yüzden hiç umut etmemişti.
Ama şimdi…
Ya her şeyi yanlış anlamışsa?
Gözlerinden süzülen yaşları fark etmeden boşluğa baktı.
“Kendime bunu neden yıllarca yaptım…”
Fısıltısı odanın sessizliğinde kayboldu.
Leon koşarak acil servise ulaştığında ortam tam bir kargaşaydı.
“Şarj hazır!”
“Adrenalin!”
“Kalp ritmi yok!”
Genç bir adam sedyede hareketsiz yatıyordu.
Leon hiç vakit kaybetmeden eldivenlerini giydi.
“Herkes sakin.”
Sesi her zamanki gibi kararlıydı.
“Defibrilatör.”
Şok verildi.
Monitörde birkaç saniyelik düz çizgi belirdi.
Sonra…
Zayıf bir ritim oluştu.
“Asistoli kırıldı hocam!”
Leon derin bir nefes aldı.
“Devam edin.”
On dakika sonra hastanın nabzı normale dönmüştü.
Koridordaki hasta yakınları gözyaşları içinde Leon’a teşekkür ediyordu.
Ama o hiçbirini duymuyordu.
Aklı hâlâ birkaç dakika önceki odadaydı.
“Sana âşıktım.”
Ela’nın sesi kulaklarından gitmiyordu.
Sabaha karşı…
Leon odasına döndü.
Ceketini sandalyeye bıraktı.
Yorgunluktan omuzları ağrıyordu.
Masasına oturdu.
Çekmecesini açarken eski bir fotoğraf yere düştü.
Eğilip aldı.
Fotoğrafın kenarları yıpranmıştı.
Üniversitenin bahar şenliğinde çekilmişti.
Kalabalık sınıf…
En arkada duran Leon…
Ve tam yanında…
Ela.
Fotoğrafa uzun süre baktı.
Hatırlıyordu.
O gün yağmur yağmıştı.
Şenlik iptal olacak sanılmıştı.
Ela ise herkes moralini bozarken yağmurun altında dönmeye başlamıştı.
“Islanacaksın.”
demişti Leon.
Ela gülerek cevap vermişti.
“Bazen yağmurdan kaçarsan gökkuşağını göremezsin.”
O an Leon istemsizce gülmüştü.
O gülüşü yıllardır hatırlamamıştı.
Şimdi ise en ince ayrıntısına kadar aklındaydı.
Telefonu çaldı.
Arayan…
Sofia.
Leon birkaç saniye baktı.
Sonra telefonu açtı.
“Merhaba.”
“Bugün seni hastanede gördüm.”
Leon şaşırdı.
“Beni mi?”
“Evet.”
“Sana uğrayacaktım ama çok yoğundun.”
Leon sessiz kaldı.
Sofia devam etti.
“Bir kadın hastan vardı.”
Leon’un kaşları çatıldı.
“Ne demek istiyorsun?”
“Sadece…”
“Kız sana öyle bakıyordu ki…”
Leon sözünü kesti.
“Sofia.”
“Evet?”
“Konuşmamız gereken bir şey var.”
“Söyle.”
“Üniversitede…”
“Kendimi sana gerçekten yakın hissettiğimi sanıyordum.”
Sofia hafifçe güldü.
“Sanıyordun.”
Leon duraksadı.
“Ne demek?”
“Leon.”
“Ben bunu yıllar önce fark etmiştim.”
“Neyi?”
“Bana hiçbir zaman âşık olmadığını.”
Leon sustu.
“Sen sadece hayranlık duyuyordun.”
“Ben de bunu biliyordum.”
“Bu yüzden hiçbir zaman sana umut vermedim.”
Leon’un nefesi yavaşladı.
“Senin gözlerin…”
“…Her zaman başka birini arıyordu.”
Leon şaşkınlıkla sordu.
“Kimi?”
Telefonun diğer ucunda kısa bir sessizlik oldu.
Sonra Sofia yumuşak bir sesle konuştu.
“Ela’yı.”
Leon’un eli telefonda dondu.
“Ne?”
“Evet.”
“Sen fark etmedin.”
“Ama ben ettim.”
“Laboratuvarda…”
“Kütüphanede…”
“Amfide…”
“Ne zaman Ela konuşsa onu dinliyordun.”
“Ne zaman Ela gülsa sen de gülümsüyordun.”
“Ne zaman Ela derse gelmese bütün gün sessiz oluyordun.”
Leon hiçbir şey diyemedi.
Kalbi ilk kez kontrol edemediği kadar hızlı atıyordu.
Sofia son kez konuştu.
“Sanırım ikiniz de yanlış insanı sevdiğinizi düşündünüz.”
Telefon kapandı.
Leon uzun süre yerinden kalkamadı.
Yıllardır inşa ettiği mantıklı dünyası…
Tek bir telefon konuşmasıyla çatlamıştı.
Çekmeceden üniversite yıllarına ait eski öğrenci kimliğini çıkardı.
Arkasına iliştirilmiş küçük bir not vardı.
El yazısıyla yazılmıştı.
“Sınavdan sonra kahve içelim mi? – Ela”
Leon notu görünce dondu.
Hiç hatırlamıyordu.
Notun altına kendi el yazısıyla tek bir kelime yazılmıştı.
“Olur.”
Ama o gün…
Ela sınava hiç gelmemişti.
Çünkü o gün üniversiteden ayrılmıştı.
Leon gözlerini kapattı.
Sekiz yıl boyunca cevabını aradığı her soru…
Birbiri ardına cevap buluyordu.
Ve ilk kez…
Geçmişi değiştiremeyeceğini kabul etmek zorunda kalıyordu.
Tam o sırada telefonuna yeni bir bildirim düştü.
Kardiyoloji Laboratuvarı
Ela Yılmaz – Genetik test sonuçları sisteme yüklendi.
Leon’un yüzündeki ifade yeniden ciddileşti.
Az önce kalbiyle yüzleşmişti.
Şimdi ise doktor olarak çok daha zor bir gerçekle yüzleşmesi gerekiyordu.
Çünkü gelecek rapor…
Ela’nın hayatını tamamen değiştirebilirdi.