Bir taraftan kolumla yanağımdan akan yaşları silerken bir taraftan da bulaşıkları yıkıyordum.
"Taila, dolaptan bira getir."
Birden sesini duyunca tüm vücudum korkudan titremeye başladı. Gözyaşlarımı hızla silip buzdolabına ilerleyip içini açtım ve bir bira şişesi alıp salona ilerledim.
"Al."
Çatlamış ve kısık çıkan sesimle zorla konuşuyorken o bana bakıp sinirle birayı elimden çekip aldı.
"Akşam hazırlık yap arkadaşlarım gelecek."
Sinirle söylediğine başımı salladım. Dediklerini yapmaktan başka çarem yoktu. Çünkü ondan başka kimsem yoktu. Ya sokakta kalacaktım ya da onun yanında kalıp bu muameleyi görecektim.
Yanından ayrılıp tekrar mutfağa geçtim. Hemen kalan bulaşıkları yıkayıp akşama gelecek olanlar için meze türü şeyler hazırladım. İşim bitince salona geçtim. Ortalarda görünmüyordu. Hemen salonu toparlayıp masayı hazırladım. Her şeyin hazır olduğuna emin olduktan sonra odama geçip kapıyı kilitledim.
Korkuyordum. Sarhoşken ne yapacakları belli olmuyordu.
Yatağa uzandım. Uzandığımda ağrıyan tüm vücudum rahatlamış ve gevşemişti. Mayıştığımı hissedince üzerime battaniyeyi örttüm ve kendimi uykunun kollarına bıraktım.
☆☆☆☆☆●●●●●☆☆☆☆☆
Kulağıma gelen inleme ve kahkaha sesleriyle gözlerimi zorla açtım.
Kahkaha sesleri anladığım kadarıyla abim ve arkadaşlarına aitti. Ama inleme sesleri ne alaka diye geçirdim içimden.
Yavaşça yataktan kalkıp kapıya yaklaştım kilidini açıp hafif aralık bırakarak baktım salonda 2 kadın ve abimle beraber 5 erkek vardı. Yaptıkları şeyleri görünce resmen midem bulandı tekrardan sessizce kapıyı kapatıp kilitledim.
Yatağıma oturup nasıl bu hale geldiğimizi düşünmeye başladım.
Abim, annem ve babam öldüğünden beridir kendisini içkiye ve kumara vermişti.
Çok mutlu bir aile değildik ama yine de annemi ve babamı çok severdim. Annem ve babam görücü usulü evlenmişler. Babamın sinirli bir yapısı vardı. Sinirlenince kimseyi gözü görmezdi ne sevdiğini ne de çocuklarını öldürse de umurunda olmazdı.
Ölümleri bana o kadar zor gelmişti ki bir süre toparlanamamıştım.
Bir sabah gözlerimi silah sesiyle açmıştım. Kurşun sesinin annem ve babamın yattığı odadan geldiğini duymuş ve hemen oraya koşmuştum. Gittiğimde her yerde kan vardı. Annem ve babam yerde cansız bir şekilde yatıyorlardı. Ne yapacağımı bilememiştim. Öylece yere oturup onları izlemiştim. Aradan ne kadar zaman geçti polis ve ambulans ne zaman geldi bilmiyordum o kadar dağılmıştım ki hiçbir şeyin ne ara olduğunu farkında değildim.
Ölüm nedenlerini sonradan abimle beraber öğrendik. Aslında annem babamla evliyken amcam ona tecavüz etmiş. Sonrasındaysa annem abime hamile kalmıştı. Tabii babam bunları yıllar sonra annemden öğrenmiş ve delirmişti. Önce annemi sonra da kendisini öldürmüştü ardında kalan iki evladını düşünmeden.
Amcam ben daha çok küçükken öldüğü için onu hatırlamıyordum. Annemler ise iki yıl önce ölmüşlerdi ben on beş yaşındayken ölmüşlerdi. Onlar öldüğünden beridir abim benden nefret ediyor sürekli dövmek için bahane arıyordu. Ama yine de sabrediyordum. Elbet bir gün bende mutlu olacaktım buna inanıyordum.
Ben bunları düşünürken dışarı kapısının kapandığını duydum. Gittiklerine emin olunca ortalığı toplamak için odamdan çıktım.
Etrafı toplayıp odama geçtim ve kendimi yatağa atıp bedenimi uykunun kollarına bıraktım.
☆☆☆☆☆●●●●●☆☆☆☆☆
Sabah gözlerimi açtığımda evde hâlâ ses yoktu. Büyük ihtimal abim daha gelmemişti.
Kalkıp kendime küçük bir kahvaltı hazırladım. Yedikten sonra odama geçip üstümü giyindim.

Hava biraz soğuk olduğu için üstüme uzun kahverengimsi tonlarda olan ceketimi de aldım. Aynaya son kez bakıp hazır olduğumu anladım ve evden çıktım. Biraz sahile gidip rahatlamak istiyordum.
Sahile gelip bir bankta oturdum. Denizi izlerken hayatımı ve yaşadıklarımı düşündüm. Saatlerce insanları izledim. O kadar dalmıştım ki havanın kararmak üzere olduğunu fark edince hızla ayağa kalktım eğer abim eve gelirse ve beni görmezse benim için çok kötü olurdu.
O korkuyla nasıl eve geldiğimi bilmiyorum. Evin kapısını açıp kendimi içeriye attığımda abimin sesini duydum.
"Taila! Hemen buraya geliyorsun."
Sesi o kadar sert ve korkutucu geliyordu ki korkudan titremem daha da artmıştı. Yavaşça sinirli şekilde oturduğu koltuğa yaklaştım.
"Neredesin lan sen?"
"A-a-abi."
"Neredeydin lan? Cevap ver."
Deyip ayağa kalkınca bir adım geriledim. Sinirden alev alev yanan gözlerine başımı kaldırıp baktığımda kaşları daha da çatıldı.
Yüzüme attığı sert tokatla kendimi yerde bulmuştum. Sonra art arda darbeleri gelmişti. Ne kadar ağlayıp yalvarsam da abim hiçbir zaman bana acımadığı gibi yine acımadı.
En son başımı çatlatacak derecede bir ağrı ve kulağımdaki çınlamayla gözlerim kapanmadan önce abimin darbeleri durmuştu. Ayak sesleri duyduğumu hatırlıyordum sonrasıysa karanlıktı...
☆☆☆☆☆●●●●●☆☆☆☆☆
Gözlerimi vücudumdaki ağrılarla açtım. Zeminde uzun süre uyuya kaldığım için belim çok kötü ağrıyordu. Başımda aynı şekilde katlanılmaz bir ağrı vardı.
Zar zor ayağa kalkıp banyoya gittim. Ayna da yüzüme baktım. Yüzümün sol tarafı morarmış, dudağım patlamış, saçlarım dağılmış şekilde çok kötü duruyordum. Musluğu açıp avucuma su doldurdum üç defa üst üste yüzümü suyla yıkayıp odama geçtim.
Çekmecemde yara kremi alıp ağrıyan ve morarmış yerlerime sürdüm. Gözüm saate kaydı gece 01:19'du. Abim bu saatten sonra gelmez diye düşünüp uyumak için yatağa girdim. Battaniyemi üstüme çektim. Ağrılarımla zor da olsa sonunda uyuyabilmiştim.
☆☆☆☆☆●●●●●☆☆☆☆☆
Gözlerimi açtığımda abim yatağımın karşısındaki koltukta yayılmış bir şekilde oturmuştu.
"Ne ağır uykun varmış be bir saattir uyanmanı bekliyorum."
"Neden?" diye sordum. Yeni uyandığım için sesim pürüzlü çıkmıştı. Abim sırıtarak bana bakınca bu işin içinde kesin bir şey var diye içimden geçirirken abimin ağzından çıkan sözlerle mıhlanıp kaldım.
"Akşama güzel hazırlan misafirin var müstakbel kocan gelecek nikâh kıyacaksınız."
Ve Bölüm sonu.
Meraba canım okuyucularım.
Umarım bölümü beğenmişsinizdir...
Bu hikâye 80 asır önce yaşanmış gerçek bir hikaye ben kurgulayarak yazdım inşallah beğenmişsinizdir.