Bölüm 23: Değirmene İlk Adım
Cumartesi sabahı saat altıda yirmi bir arkadaş okulun önünde buluştu. Hava serindi. Güneş henüz doğmaya başlamıştı.
Elif çantasını kontrol etti.
Harita...
Üç anahtar...
Başlangıç Madalyonu...
Hepsi yanındaydı.
Yaşlı adam da onlarla birlikte gelecekti.
"Yola çıkmadan önce bir kural var." dedi.
"Nedir?" diye sordu Efe.
"Ne olursa olsun gruptan ayrılmayın. Taş Değirmen'e giden eski patikada yalnız yürümek tehlikelidir."
Herkes başını salladı.
Yaklaşık yarım saat yürüdükten sonra ormanın girişine ulaştılar.
Ağaçlar o kadar sık dizilmişti ki güneş ışıkları yere zor ulaşıyordu.
Patikanın kenarında eski, taş bir direk vardı.
Üzerinde büyük harflerle 22 yazıyordu.
"İşte haritadaki sayı!" dedi Mert.
Yaşlı adam gülümsedi.
"Doğru yolu buldunuz."
Yolculuk devam etti.
Bir süre sonra küçük bir dereye ulaştılar.
Derenin üzerindeki ahşap köprü çok eski görünüyordu.
"Tek tek geçelim." dedi Ayşe.
Herkes dikkatlice köprüyü geçti.
Tam Lara geçerken köprüden bir tahta parçası kırıldı.
ÇAT!
Lara dengesini kaybetti.
Elif hemen elini uzattı.
"Çabuk!"
Lara Elif'in elini tuttu ve son anda yukarı çıktı.
Herkes derin bir nefes aldı.
"İyi misin?" diye sordu Zeynep.
Lara gülümseyerek başını salladı.
"İyiyim."
Yolun sonunda ağaçların arasından büyük, taş bir bina görünmeye başladı.
Kimse konuşmuyordu.
Karşılarında yıllardır terk edilmiş olan Taş Değirmen duruyordu.
Duvarlarının büyük bir kısmı yosun tutmuştu.
Pencerelerin çoğu kırıktı.
Rüzgâr estiğinde eski değirmenin kanatları yavaşça dönüyor ve gıcırdama sesi çıkarıyordu.
"Ürpertici..." diye fısıldadı Duru.
Elif haritaya baktı.
Kırmızı X tam değirmeni gösteriyordu.
Kapıya yaklaştılar.
Kapının üzerinde yine yıldız sembolü vardı.
Ama bu kez yanında farklı bir cümle yazıyordu.
"İçeri giren herkes aynı kişi olarak çıkmaz."
Kapıyı yavaşça ittiler.
Gıcııırt...
Kapı açıldı.
İçerisi beklediklerinden çok daha temizdi.
Sanki biri burayı kısa süre önce toplamıştı.
Ortada büyük, yuvarlak bir masa vardı.
Masanın üzerinde ise tozlu bir satranç takımı duruyordu.
Tam o sırada üst kattan bir ayak sesi duyuldu.
Tak...
Sonra bir tane daha...
Tak... Tak...
Yirmi bir arkadaş aynı anda tavana baktı.
Değirmende...
Yalnız değillerdi.