bir anda ne oldu anlayamadım.
bir sene önce işe başlamış olan bir genç sürekli gözüme batıyordu.
hoşuma gidiyordu ama sanırım kendimi ikna edemiyordum.
sürekli kendime;
saçmalama, olmaz, sadece hoşuna gidiyor saçmalama, o seni sevmiyor,
tek taraflı, seni seveceğini nerden çıkardın, hayal dünyasında yaşama.
gibi şeyler söylüyordum kendime.
aslında ortada hiç bir şey yok ama kendi kendimi dolduruşa getiriyorum.
nasıl oluyorsa hep kendimi onun yanında buluyorum.
bu durum çok hoşuma gitse de yanlış geliyordu.
çünkü çok üzülebilirdim.
daha önce hiç ilişkim olmamış.
nasıl olurdu ki.
ne konuşabilirdim, nasıl konuşabilirdim.
zaman geçtikçe gözüme o kadar güvenilir ve tatlı geliyordu ki.
o kadar güzel karakteri vardı ki.
sürekli beni büyülemeyi başarabiliyordu.
kesinlikle sadık ve güvenilir, tam evlenilecek adam diye düşünüp duruyordum.
bana öyle hissettiriyordu kendini.
kendi kendime bunları düşünürken bunlardan haberi yoktu tabi.
onun benden haberi yok ama ben nerdeyse kendi kendime aşık olacağım.