KAÇIŞ

Kaç. Kaç. Kaç. Kaç. Kaç. Kaç. Kaç. Kaç... Kendi kendime hızımı arttırmak ve katil, hırsız, serseri, aptal, kimsesiz, duygusuz damgalarından kaçmak için tekrarladığım bu sözcük uçağın kapısına varana kadar zihnimi kurcaladı. Nefes nefese kapıya vardım ve hostesin yardımıyla kendi yerimi bulduktan sonra tekrardan boğulacak gibi hissetmeye başlamıştım. Uçağın duvarları bana dar geliyordu, uçağa sığmıyordum, gömleğimin yakaları beni boğup öldürmek istiyor gibime geliyordu. Bileğimdeki kan lekesini ve gözyaşımı sildikten sonra nefesimi tekrardan düzene sokmaya çalıştım. Derin bir nefes al. Derin bir nefes al. Derin bir nefes al. Derin bir nefes al Nil! Çözmen gereken büyük bir problem, kaçman gereken suçlamalar ve bir çete var. Derin bir nefes al Nil. Hâlâ tek başımızayız.