Ceyda'nın zoruyla geldiğim sahilde dakikalardır dalgalanan denizi izliyordum. Etrafımda dönen sohbetten bihaberdim. Konuşmalar kulağıma sadece bir uğultu şeklinde ulaşıyordu.
Çınar'la yaptığımız konuşmanın üstünden iki gün geçmişti. İki gündür birbirimizi hiç görmemiştik hem de evlerimiz karşı karşıya olmasına rağmen. Sanırım bundaki en büyük etken benim evden hiç çıkmamamdı. Ceyda da benim depresyonda olduğumu düşünmüş ve beni zorla sahile getirmişti.
"Hava biraz soğudu mu ne?" Miray'ın memnuniyetsiz sesini duyunca gözlerimi devirdim. Benim burada ne işim vardı? Evimde oturmak istiyordum ben!
Benim şu an en çok istediğim şey yalnız kalmaktı ama Ceyda beni buraya getirmişti!
Herkes kendi arasında sohbet ederken Ceyda kolumu dürttü. Ona ters ters baktım. "Ama sen yine sessiz sessiz oturuyorsun," dediğinde kaşlarımı çattım. "Çünkü beni buraya zorla getirdin Ceyda!"
Bana söylenmeye başlayacağı sırada bakışları arkama kaydı. Birkaç saniye oyalandıktan sonra bana döndü. "Baksana kim geliyor." Refleksle arkama baktığımda kalakaldım. İki gündür kaçtığım karşılaşmanın böyle olmasını beklemiyordum.
Çınar'la gözlerimiz kesiştiğinde adımları olduğu yerde durdu. Sanırım o da bu karşılaşmaya hazır değildi. Zorlukla yutkundum. Bakışlarımı ondan çekmek üzereyken gözlerini birkaç kez kırpıştırıp arkasını dönerek yolunu değiştirdi. Ama benim canım arkadaşım onun gitmesine engel oldu. "Çınar gelsene!"
Aferin Ceyda!
Çınar'ın adımları yeniden durdu. Çok kısa bir süre bekledi ve yanımıza gelmek yerine ilerlemeye devam etti. Ben buna şaşırırken Ceyda yeniden seslendi. "Hey, Çınar!"
Yeniden durdu, omuzları yenilmişlikle düşerken bize dönüp yanımıza doğru yürümeye başladı. Derin bir nefes aldım. Şimdi ona nasıl davranacaktım? Herkes bizi sevgili zannediyordu...
Çınar yanımıza ulaştığında yanımda oturan Ceyda yana kaydı. "Gel sen de bizimle otursana Çınar."
Birkaç saniye gözlerime baktı Çınar. Gözlerimde görmek istediği neydi bilmiyordum ama benim tek yaptığım bakışlarımı kaçırmak oldu.
"Geleyim,"deyip Ceyda'nın açtığı boşluğa oturdu, yani yanıma...Otururken aramıza mesafe bırakmıştı ve bana hiç bakmıyordu. Herkes kendi arasında konuşmaya devam ederken yavaş yavaş bakışlar bize dönmeye başlamıştı. Ceyda'nın koluma dokunduğunu hissettiğimde Çınar'ın arkasından başımı uzatarak ona baktım. Tek kaşı havada bir şekilde bana bakıyordu. Kulağıma yaklaşıp fısıldadı. "Sizin Çınar'la bir sorununuz mu var?"
Ona hiçbir şey anlatmamıştım. Ve normalde birbirimize daha yakın davrandığımız için şüphelenmesi normaldi. Ceyda'ya cevabımı başımı iki yana sallayarak verdim. Önüme döndüğümde ilk karşılaştığım şey Kerem'in bakışları oldu. Dikkatle Çınar ve bana bakıyordu. Birkaç saniye üstümüzde oyalandı bakışları ardından alayla gülümseyip bakışlarını çekti. Bu yaptığıyla kaşlarım çatılmıştı. Niye gülmüştü bu şimdi?
"Ne zaman kamp yapıyoruz?" Miray'ın ortaya attığı soruyla bir anda herkes heyecanlandı. Kamp yapmayı daha önce konuşmuştuk ama gününü planlamamıştık. Yanındaki kızlardan biri "Aslında yarın gidebiliriz bence,"dediğinde sırasıyla herkes onaylamaya başladı. Bir tek burun kıvıran bendim galiba. Canım kamp yapmak falan istemiyordu.
Yeniden tüm bakışlar bize döndü. Çünkü kamp hakkında bir şey söylemeyen sadece biz kalmıştık. Çınar'ın bakışlarının bana döndüğünü hissetsem de ona bakmadım. Bakamadım.
Gelmeyeceğimizi söylemek için dudaklarımı aralayacakken benden önce Kerem konuştu. "Siz aranızı daha düzeltmediniz sanırım Birce,"dedi. Bir Çınar'a bir de bana baktı. İkimizde mutsuz bir ifadeyle oturuyorduk ve hiç sevgili gibi göründüğümüzü sanmıyordum. "Kampa da gelmezsiniz bence."
Onu haklı çıkaracağım için fazlasıyla sinirlenmiştim ama bu durumda bir de Çınar'la kampa nasıl gidecektim?
"Geliyoruz Kerem, ayrıca aramızda bir sorun yok bizim. Sen kafanı bunlara yorma." Çınar'ın baskın çıkan sesiyle ona döndüm. Öfkeli gözleri Kerem'in üzerindeyken dizlerimin üzerine bıraktığım elimi tuttu. Kalbim aniden hızlanmıştı. Bunu yapmasını beklememiştim. En azından artık bu oyuna devam etmeyiz diye düşünmüştüm. Ben onun yüzüne nasıl bakacağımı bile bilmiyordum!
"İyi, gelin tabi." Kerem bozulmuş bir ifadeyle konuştuktan sonra yanında oturan Miray'a dönüp kollarını omzuna sardı. Dikkatimi dağıtmak için herkesi incelemeye başladım ama aklımda dolanan tek şey Çınar'ın elimi tutan elleri ve gitmek istemediğim kamptı.
•••
