İçeriğe geç

KAÇAK

Bölüm 12 · 3 dk okuma

KAÇAK

Bölüm 12

Gözyaşı

Tüm yaşananların üstüne gelip bana hesap sorması kalbimde yeni çatlaklar oluştururken gözlerimi birkaç kez kirpistirdim. Belki de bunu gözlerim sulanmasın diye yapmıştım. "Bir şey yapmaya çalışmıyorum Kerem."

Kollarını masaya yaslayıp öne eğildi. "Miray'la sorunun ne?"dediğinde histerik bir şekilde güldüm. Miray'la sorunum aslında sendin Kerem ama sanırım bu sorundan kurtulmama az kalmıştı.

Kerem kalbimdeki sonunu kendi elleriyle hazırlıyordu...

"Bir sorun yok,"dedim yavaş yavaş sinirli çıkan bir sesle. "Gider misin biraz dinlenmek istiyorum?"

Benim isteğim onun umurunda olmadı, her zamanki gibi...

"Önce kafede ona saygısızlık yaptın sonra da maçta olanlar... Bilerek kaybetmem için uğraşıyor gibiydin!"

Tek kaşım havalanırken dudaklarıma bir gülümseme yerleştirdim. "Belki de zaten öyle yapmışımdır?"

Sözlerimle bir an afalladı. Gözlerinden kısa bir an şaşkınlık geçti. "O ne demek?"

"Ne çok soru soruyorsun Kerem?"deyip ayaklandım. Onun gitmeye niyeti yoktu sanırım, o zaman ben gitsem iyi olurdu. Bu muhabbeti daha fazla kaldıramayacaktım.

Arkamı dönüp uzaklaşmak üzereyken onun sesiyle durdum. "Birce,"dediğinde hafifçe arkama baktım. Sandalyeden kalkmıştı. Biraz bana yaklaştı, ben de bedenimi tam olarak ona döndüğümde bakışlarımız kesişti. Onun gözlerine baktığımda hissettiğim derin duygular artık yerini hayal kırıklığına bırakmıştı... Ben bu gözleri tanımıyordum.

"Bizden uzak dur Birce." Keskin sesi ruhumda derin kesikler açmıştı. Bu defa gözlerimin dolmasına engel olamadım. Onu bulanık görmeye başlamıştım.

"Duracağım Kerem merak etme,"diyerek yutkundum. "En çok da senden uzak duracağım."

Onu arkamda bırakarak öfkeli bir şekilde eve girdim. Bütün duygularım birbirine karışmıştı. Öfke, hayal kırıklığı, üzüntü... Ve vazgeçmiş olmanın hissettirdiği ağır yük... Ben artık Kerem'i sevmek istemiyordum ve ne kadar şanslıydım ki Kerem onu sevmemem için elinden geleni yapıyordu.

Odama girdiğimde direkt yatağıma uzanıp örtüyü kafama kadar çektim. Artık tutmama gerek kalmayan gözyaşlarımı serbest bıraktım. Hıçkıra hıçkıra ağlarken uyuyakalmıştım.

•••

Doğan güneş penceremden içeri sızmaya başladığında gözlerimi araladım. Yatağımdan kalkıp lavaboya giderek yüzümü yıkadım. Bu sabah kendimi çok daha iyi hissediyordum. Ama dün yaşadığım uzun ağlama seansının etkileri bugün üstümdeydi. Kızarmış gözler ve ağrıyan başım.

Temiz hava almak için odamın balkonuna çıktım. Esen rüzgarla gülümsedim. Demirlere tutunup başımı gökyüzüne çevirdim. Derin bir nefes alırken gözlerimi kapattım. Fazlasıyla huzurlu hissediyordum. Umarım bugün her şey yolunda giderdi. Daha fazla üzülmek istemiyordum.

Gözlerimi açıp bakışlarımı karşıya çevirdiğimde dikkatle beni izleyen gözlerle karşılaştım. Çınar, sırtını duvara yaslamış kollarını göğsünde birleştirmişti. Hiç çekinmeden bana bakıyordu. Onu fark ettiğimde bakışlarını çekmek yerine dudağının kenarı yukarı kıvrıldı. Ben ise anlamsız bir şekilde ona bakıyordum. Neden beni izliyordu?

Duruşunu hiç bozmadan hâlâ beni seyrederken bu tuhaf durumdan rahatsız olup odama girdim. Bu akşam onunla basketbol oynayacaktık ve ben bunu aslında istemiyordum. Ama yaptığımız anlaşmayı da bozamazdım. Bu yüzden mecburen oynayacaktım. Hem o bana gerçekten büyük bir iyilik yapmıştı. Voleybol oynamayı geçtim sevgili rolü bile yapmıştı. Ben de bir basketbol oynayabilirdim sanırım.

Gün boyu hızla tükenen saatler sonucunda maç zamanı gelmişti. Artık yavaştan hazırlanıp gitsem iyi olurdu. Bir an önce maçı yapıp bu dertten de kurtulmak istiyordum.

Dolabımı açıp üstüme uygun kıyafetler seçtim. Buraya gelirken valizime zorlukla sığdırdığım kıyafetler bana göz kırparken dolabı kapattım. Onları giyecek miydim muammaydı.

Hazırlandıktan sonra evden çıktım. Ağır adımlarla yürümeye başladığımda zihnimde anılarım tekrar ediyordu. Üstünü çizmem gereken anılar... Kerem'le dolu olan anılar...

Sahaya geldiğimde Çınar çoktan gelmiş ve ısınmaya başlamıştı bile. Henüz beni görmemişti, öylesine savurduğu top potaya girince bir kez daha anlamış oldum ki benim bu maçta hiç şansım yoktu.

Ve asla anlamlandıramadığım bir şey vardı. Gerçekten benim gibi basketboldan anlamayan biriyle neden basketbol oynamak istemişti?

•••

Bölüm sonu

5 yorum