Buraya ev diyemezdim. Burası bir hapishaneydi. Ne kadar lüks olursa olsun ben buraya çalışan olarak gelmiştim. Keyif çatmayacaktım yani.
Kapıyı benimle yaşıt gibi duran bir çocuk açtı. Lacivert gözleri siyah karışık saçlar ona özgü bir hava veriyordu.
”Bu oğlum Sinan. 16 yaşında.”
İçeri geçtik ve oldukça geniş ve rahat kanepelere oturduk.
”Öncelikle bu kızın ismi Alya, Sinan. Şimdi Alya, bazı kurallarımız var: Mesela bana Kenan Bey, oğluma Sinan Bey diyeceksin. Gelen kadın veya erkek fark etmez herkese Bey, Hanım diyeceksin. Özel hayatınıza karışmak veya hakkında soru sormak da yasak.”
”Peki Kenan Bey.”
”Güzel. Sinan ona evin her tarafını gezdir. Benim biraz işim var.” dedikten sonra arabasına binip gitti.
”Nereden başlayalım?”
“Siz nasıl isterseniz Sinan Bey.”
Bey demem onun hoşuna gitmiş olacak ki sırıtmaya başladı.
“Gel benimle.”
Koridora çıktık.
”Az önceki oda oturma odasıydı. Sağda banyo solda mutfak var. İleride ise salon var.”
Yukarı çıktık.
”Şu soldaki oda benim odam, hemen çaprazındaki oda ise babamın. Benim yanımdaki oda ise senin kalacağın oda.”
Kalacağım odaya baktım. Oldukça güzel, geniş ve konforlu gözüküyordu. Odayı seyre dalmışken Sinan Bey elinde 3 tane bavulla geldi.
”Babam bunları senin için almış. Yerleştikten sonra gezmeye devam ederiz ama şu iş çabuk bitsin istiyorum sana yardım edeceğim.”
Tam 2 saat sonra odam yerleşmişti. Gülerek bana baktı:
”Babam bana bu kadar eşya almaz.”
Gülmeye başladım ama sonra hemen kendimi durdurdum.
”Hey, babam yokken bana Sinan diyebilirsin.”
”Peki Sinan B- Sinan.”
Bu sefer kahkahalarla gülüyordu. Lacivert gözleri gülerken çok güzeldi.
”Hadi dolaşmaya devam edelim.”
Yaklaşık 1 saat sonra ev turu bitti ve oturma odasına geri döndük.
”Burada beni bekle.“
Az sonra elinde cips paketleriyle geldi.
”Eee hadi hiç film izlemedin mi kızım seç bir film.”
Güzel bir gerilim filmi açtım. Film bittikten sonra bana çok beğendiğini söyledi. Sonrasında ortalığı toparladım.
”Babam bir mafya evde kan temizleme ihtimalin çok yüksek.” dediğimde kanım dondu.
”Sana zarar vermez.”
Elim ayağım titriyordu. Mutfağa koşup bana bir bardak su getirdi.
”İyi misin? Özür dilerim bir anda söyledim.”
”Önemli değil.”
Ben bir katilin izlerini silecektim.
”Babam kötü insanları öldürür. Tacizcileri, hırsızları böyle insanları.”
Bri nebze korkum geçmişti.
”Annem ben çok küçükken sokakta yürüyüş yaparken bir suikast girişimiyle öldürüldüğünden beri böyle.”
Üzülmüştüm hemde çok. Gözlerini benden kaçırıyordu. Gözlerinin dolduğunu saklamaya çalışıyor, gururuna yediremiyordu.
”Ben bir tuvalete gidip geliyorum.” dedim onu yalnız bırakmak en iyisiydi.
Tuvaletten çıktığımda hızlıca kulağıma şunları fısıldadı:
”Buradaki konuşmalar bizim aramızda. Babama bir şey deme.”
Tam bu cümleden sonra Kenan Bey içeri girdi.
”Saat geç oldu ikiniz de uyuyun. Yarın okulunuz var.”
”Ben okula gidecek miyim?!” dedim çok sevinmiştim.
”Elbette eğitime devam edeceksin ve sana özel bir psikoloğun bile olacak ama evde işlerden sorumlusun.”
Minnetle ona baktım. Bu adam bana anne ve babamdan daha iyi bakıyordu.
Odama geçtim. Tam uyuyacakken kapım çaldı. Gelen Sinandı.
”Gelebilir miyim?”
”Tabi gelebilirsin.”
Birkaç defter koydu masama.
”Bunlar ders notları içeriyor. Yardımı dokunur belki.”
”Teşekkürler.”
”Rica ederim.”
”İyi geceler.”
”İyi geceler Alya.”