Bölüm 8

bende göz devirdim ve kalktım "ay benim kızım bununla takılmasın yoksa o da bunun gibi terbiyesiz olur" dedi ve sesinde iğrenme vardı artık dayanamıyorum ne yapacağımı bilmiyordum, insanlar neden hep benim en iyisi olmamı istiyor ve kimse neden beni olduğum gibi sevmiyor hep değiştimeye çalışıyor? Bir kere ya, bir kere beni olduğum gibi seven olmadı. Gözümden yaş akınca hemen sildim ve lavaboya girdim gözlerimi silerken hıçkırıyordum ve sessizce ağlamaya devam ederken diğer yerlerden sesler geliyordu “kral ve kraliçe de gelmiş hem de kızları da gelmiş” dediğinde diğer kız “ay o kızı hiç sevmiyorum, gül gibi annesi babası var hala beğenmiyor yüzsüz” dedi ve sakinleşince lavabodan çıkınca iki kız bana şaşkın şaşkın bakıyordu “sen Asoinasın” dedi bende gülümsedim “evet benim ama sen yüzsüz demiştin, doğru mu duydum?”” dediğimde bir anda ona bir özgüven geldi ve “yalan mı? Ailen ne yapsa sana yaranamıyor ve onlara kötü davranıyorsun” diye bana bağırdı “sende herkes gibi suçu bende arıyorsun tabi” dedim ve üzerine yürüdüm “sen biliyor musun? Ben kaç gece senin şu aklında pespembe olan o oda yerine karanlık odada uyudum, karanlık fobim varken sırf onlara koz vermemek için panik atak geçirsem bile güldüm karşı geldim” işaret parmağımla onu gösterdim “tırnağındaki oje bozuldu diye ağlamıyorum senin gibi, ya da en ufak şeyde ailen seni övsün diye her şeye göz yummuyorum ve ailenin iki lafını aldın diye hemen sevinme unutma bir sözle her şey biter. Yazık sana, en azından ben senin gibi insanların övgüsü için herkesin yanında o kalıba göre şekil almak yerine o kabın şeklini bozuyorum” dedim, kız sinirle bana bağırdı “en azından annem benden nefret etmiyor!” diye çığlık attı “oturup burada seninle tartışamam daha önemli işlerim var mesela senin gibi milletin dedikodusunu yapmayacağım” derken lavabodan çıktım ve kız bana omuz atarak o da çıkınca kendi şövalyesine bir şeyler söylediğinde bana yaklaştılar “özür dile hemen Rosa’dan” dedi sert bir ses tonuyla, hemen başkalarına sığınmıştı beklenen bir şeydi “hemen başkasına mı gittin cidden? Azıcık tek başına olayların üstesinden gel” dedim ve koruması bağırdı “hemen özür dile!” diye bana bağırınca dizimle karnına vurdum ve eğilince tekrar dizimle kafasına vurup geriye ittim onu “her şeyi benden beklemeyin yeter ya! Hatta unuttunuz ya dünyanın öbür ucunca birinin kafasına taş düşmüş bunun içinde özür diletin!” derken kız ağlayarak bağırdı “sen çok pislik bir insansın!” dediğinde sakin olup sakin bir ses tonuyla “o sesini ayarla” dedim ve tekrar masama giderken kimsenin bana bakmadığını görünce rahatladım, sandalyeme oturunca annemin başka bir kızı sevdiğini gördüm bir gün bana öyle baksaydı belki gerçekten severdim onu ya da mutlu olurdum dedim kendi kendime, annem bana bakınca tekrar o sinirli haline büründü ve bende tekrar önüme döndüm. Hayal dünyamda kaybolmaya başlamıştım