Kerem’in sert dürtmesiyle uyandım. Yatağımın yanında korkmuş bir ifade takınıyor ve sanki acelesi varmış gibi beni dürtmeye devam ediyordu.
”Jale! Uyan! Çabuk!”
”Ne oluyor bu saa-“
Bir anda tuvaletten gelen kahkaha sesi lafımı kesti. Tuvalete doğru baktığımda Ela kapıya doğru bakıyordu. Bazen bir adım yaklaşıyor ama kahkaha sesi tekrarlanınca geri çekiliyordu.
Ayağa kalkıp Kerem’e neler olduğunu soran bir ifade takındığımda Ege’nin yatağını işaret etti. Boş bir yatağı.
”Ege tuvalette olmalı. Ama bu tuvaletteki Ege olmamalı.”
”Ne diyorsun anlamıyorum?!”
“Tuvaletteki katil olmalı. Ne ses tonu ne de davranışları Ege’yi çağrıştırmıyor.”
Bir anda tuvaletten tekrar bir kahkaha sesi geldi.
”Hah! İntikam! Evet, intikam! Aynı acıyı yaşayacaklar! İntikamı tadacaklar! Bende rahatlayacağım..”
Ardından tuvaletten bir sürtme sesi geldi. İki metali birbirine sürüyormuş gibi bir gıcırtı sesi vardı.
”Kahretsin!” İki bıçağı birbirine sürtüyordu.
Ela’nın bileğinden kavrayıp benim yatağımın yanına getirttim. İkisinede sus işareti yapıp odanın kapısına doğru yönelttim.
“Kim olduğunu anladım ama zaman yok. Sonra
açıklayacağım. Çabuk buradan çıkalım!?”
Ardından kapının kulbuna yöneleceğim anda tuvaletten son derece yüksek sesli bir kahkaha sesi geldi. Üçümüz ani korkuyla durduk ve tuvaletin kapısına baktık.
Kapı açıldı..
Yine o maskeli çıktı..
Ege yoktu.....
”Ebelemece mi oynayacağız?”
Elinde iki bıçak tutmuş bize kararlı gözlerle bakıyordu.
“Yanlız..”
”Ben bu oyunda çok iyiyimdir..”
”TUTSAKLAR!”