Yatağımda deli danalar gibi tepinirken aşağıdan annemin sesi geldi.
"Kızım, hadi gel yemek ye!"
Yatağımdan kalkıp banyoma girdim ve işlerimi hallettim.
Merdivenleri inerken abimin sesini duydum, "kalbbiiiğğmm," gözlerimi devirdim ve masaya oturdum.
Sömestr tatili başlayalı 5 gün olmuştu ve ben ayrı eve çıkmama izin verdikleri için ebeveynlerimin ayakalarına kapanmak istiyordum.
Yani, eğer bu evde kalmaya devam etseymişim şu anda okula giden bir üniversite öğrencisi değilde deli hastanesinde kalan bir psikopat olurmuşum.
Ya da ben uzun süredir üzerimde baskı hissetmediğim için garip geliyordu bana.
***********
Kıvanç'tan...
Tabağımda ki zeytinlerle oynarken neden yine bu evde olduğumu sorguluyordum.
Kafamı kaldırıp löp löp yemek yiyen anneme baktım. Sinirim bozulunca tekrar kafamı tabağa gömdüm. Bir süre kaldım böyle. Sonrada ayağa kalkıp odama çıktım.
Odamda volta atarken kapım çaldı, "gel!" Kapı açıldı ve ablam girdi içeriye.
"Nasılmış benim kardeşim?"
Sahte bir şekilde sırıttım, "iyiyim," dedim.
İnandı.
Bir süre ablamla konuştuk, sonrada işlerinin olduğunu söyleyip gitti.
Biraz kitap okudum, içerisinin bana göre olmadığını ve iyice daraldığımı hissedince giyinip dışarıya çıktım.
Arabaya binip kafamı geriye atıp baş sğrımın biraz geçmesini bekledim. Ama yok geçmiyor.
Arabayı çalıştırıp sahile gittim.
Belki biraz deniz havası iyi gelirdi bana.
*********
Batan güneşi izlerken birisi geçip yanımdaki şezlonga oturdu.
Ona bakamadan o konuştu.
"Depresif bir profesör?"