"Güzelimmm, neredesin?"
Kıvanç'ın bağırmasıyla kafamı kaldırıp içeriye doğru bağırdım.
"Odamdayım!"
Bir süre sonrada kapıda Kıvanç göründü.
"Küs müyüz?"
Kafami olumlu anlamda salladım, "iz bıraktın," dedim.
O'da, "bilerek olmadı ki," dedi.
Gözlerimi devirdim, "canım hâlâ acıyor!"
Yaklaşık 5-10 dakika önce birbirimize girmiştik.
Ben sinirlerine hakim olamayıp ona eşya fırlatmıştım o'da bana hiç acımadan çalar saat fırlatmıştı.
Şerefsiz.
"E iyide, sen neden bana eşya fırlatıyorsun?"
"Kıvanç, daha fazla bozma sinirimi istersen," dedim büyük bir öfkeyle.
"Gel yemek ye," deyip gitti.