Bölüm 13

Lucian, soğukkanlı bir şekilde durdu. “O kıza elini sürmeyi bile düşünme!” dedi, sesi sert ve tehditkar. Gözleri Aiden’ın üzerine dikilmişti. O an, her şeyin gerilmesine sebep olan o bakış, Aiden’a doğru yöneldi ve bir adım bile atmak istemedi.Aiden’ın yüzü, öfkesinden bembeyaz oldu. “Beni tehdit mi ediyorsun?” dedi, hiddetle. “Bunu yapmanı beklemiyordum, Lucian.”Lucian’ın gözlerinde hiç bir kıpırtı yoktu, sadece Aiden’a doğru ilerliyordu. Ama tam o sırada, Aiden bir adım daha atarak, Lucian’ı itmek için ellerini uzattı. “Bana kimse böyle davranamaz!” Aiden’in yüzü öfke ile kıpkırmızı oldu. “Beni tehdit etmeyi bırak, Lucian. Beni hala tanımadığını mı sanıyorsun? ”Tam o sırada, Aiden bir adım daha atarak elimi daha sıkı tutmaya çalıştı. Ama Lucian, onun elini hızla tuttu ve bir hamleyle, Aiden’ı iterek aramızda daha fazla mesafe koydu. "Bırak onu," dedi, sesi bu kez öfkeyle yankılandı. "O, sana ait değil."Aiden, sinirle Lucian’a dönüp, “Sana ne! Kimseye ait değil!” diye bağırdı.Aiden, şaşkın ve kızgın bir şekilde geriye çekildi, ama gözlerinden öfke bir saniye bile kaybolmadı. “Bunu sana ödetirim, Lucian ,” dedi, ama bu sefer biraz da daha sakinleşmişti.O an, her şey bir anda hızla değişti. Aiden, Lucian’a doğru bir hamle yaparken, ben tam aralarındaydım. Seslerin arasında, paniklemeye başladım. Aiden’ın elini hâlâ tutuyordum, ama kalbim, bir an boşluğa düşüyormuş gibi çırpınarak hızla atmaya başladı. Kafamda tek bir düşünce vardı: “Beni bu karmaşadan çıkarın,bayılmak istemiyorum Lucian...”