Bölüm 12

Lucian, “Ben kahve alıp geliyorum,” dedi ve bana bir bakış attı. “Burada rahat et.”“Teşekkür ederim,” dedim, biraz çekingen ama minnettar bir şekilde. Lucian, bir kez daha bana gülümseyerek kantine doğru yürüdü. Ben de tek başıma kaldım. Derin bir nefes alıp gözlerimi kapattım, ama içimde bir şeyler karışıyordu. Düşüncelerim o kadar da net değildi. Belki biraz kafa dağıtmak iyiydi.O anda, bir ses geldi.“Aira, seni her yerde aradım!” dedi, sesi telaşlı ve biraz da yorgundu.Hızla başımı çevirdim ve Aiden’ı gördüm. Bir an için, gözlerimdeki tüm bulanıklıklar kayboldu. Aiden, bir şekilde her zaman dikkatimi çekiyordu. Ama şimdi, yüzünde tanıdık o alaycı gülümsemesi yoktu. Sanki biraz daha fazla endişelenmiş gibiydi.Yanıma geldi, ve o derin nefesi aldıktan sonra, bana baktı. “Seni çok merak ettim, ama… Neden böyle kayboldun?”İçimden, 'ben sadece biraz yalnız kalmak istiyorum,' demek geçse de, bunu söyleyemedim. Bir adım daha yaklaşarak, bana doğru eğildi. Ve bu yakınlık, beni rahatsız etti. Hızla bir adım geri attım.“Aiden…” dedim, sesim biraz titredi. “Ben... İyi hissediyorum. Sadece biraz yalnız kalmak istiyorum.”Ama o, hiç aldırmadı. Gülümsedi ve yanımda oturdu. "Beni hep yalnız bırakıyorsun. Bunu fark ettin mi?" dedi, biraz alaycı bir tonla. “Benimle olmanı istiyorum, Aira. Herkesle olabilirsin, ama seninle… Bunu gerçekten çok istiyorum.” O an, göğsümde bir sıkışma hissettim. Ne diyeceğimi bilmiyordum. Aiden’in bu kadar yakın olması, bir yanda bana çok şey ifade ederken, diğer yanda tüylerimi diken diken ediyordu. Ellerim istemsizce titremeye başladı.Ama tam o sırada, kantinden kahveyle Lucian geldi.Ama tam o sırada, kantinden kahveyle Lucian geldi. Gözlerim ona yöneldi, o bana bakarken gülümsedi. Ama tam o an, Aiden bana biraz daha yakınlaşarak elimi tuttu. Gözlerim şokla açıldı.Lucian, bizim aramızdaki bu yakınlaşmayı fark etti ve hızla yanımıza geldi. Aiden, benim elimi tutarken, Lucian’ın gözleri fal taşı gibi açıldı. Hemen, hiç düşünmeden, kahveyi Aiden’ın üzerine döktü.Aiden, kahvenin sıcağından şaşkın bir şekilde geri çekildi. “Lucian, ne yapıyorsun lan sen?” diye bağırdı, gözleri öfkeyle dolmuştu.