"Olayın nasıl geliştiğini bana anlat."
Ellerimi masanın üstünde birleştirerek, Olayın nasıl geliştigini teker teker anlattım.
".... sonra ambulansı aradım. Ve işte buradayım."
"Yani sen şimdi diyorsun ki kardeşin bunu isteyerek yapmadı, biri onu buna zorladı veya kasten yaptı öyle mi?"
Başımı onay verir gibi salladım. Hemşirenin anlattığına bakılırsa daha çok olayla ilgilieniyormuş gibi gözüküyordu.
Tekrar konuşmaya başladı.
"Peki o zaman, bana kanıtlarını göster. İddia'nı destekleyecek bir kanıtın vardır umarım."
"Telefonda. Kanıt telefonda. İçeri girerken benden aldınız. Size kanıtı gösterebilmem için telefonu almam gerekiyor."
Polis başını cama çevirip onaylıyormuş gibi bir haraket yaptı. Bir süre sonra kapıyı genç bir polis açıp kardeşimin telefonunu getirdi. Karşımda oturan polis telefonu alıp bana uzattı. "Umarım bizi boşuna oyalamıyorsundur."
Lale'nin telefon şifresini biliyordum. O da benimkini biliyordu. Ne olur ne olmaz diye birbirimize söylemiştik. Şimdi düşünüyorum da keşke bir kereliğine de olsa açıp karıştırsaydım telefonunu. O zaman bütün bu olanların önüne geçme şansım olabilirdi.
"Bu kardeşimin telefonu. Galerisinde bir video var."
"Telefonunu nereden buldun?"
"Yatağının altında gizli bir bölme var. Gizlemek istediği şeyleri oraya koyar. Odasında bulamayınca oraya baktım."
Videoyu açıp polise uzattım. Büyük bir ciddiyetle izlemeye başladı. Video, Lale odasında sanırım kendini asmadan yarım saat önce çekilmişti. Videoda gözüken saatten anlaşılıyordu.
Ve Lale'nin korkmuş, titreyen sesi duyulmaya başladı.
"Sanırım bu bir veda videosu abla. Bunu yapmamı o söyledi. Neden bilmiyorum ama sonum gelmiş gibi hissediyorum. Beni öldürecek."
Hıçkırıkları duyuldu...
"Bütün bunların nedeni sadece onun dediklerini yapmadığım için oldu. Benden kötü şeyler yapmamı istedi. Yapamazdım. Ben öyle bir insan değilim. Bana sürekli farklı yollarla ulaştı. İlk önce instegramdan ulaştı. Onu engelledim. Sonra yolda aniden karşıma tamamen siyah giyinmiş yüzü kapalı bir şekilde çıktı. Her seferinde tehdit etti. "Seni öldürürüm. Ablanı tanıyorum, ona zarar verebilirim. Gizli bilgilerini tüm okuluna yayabilirim." Kimse onun hakkında bir şey bilmiyordu. Bende bilmiyordum. Onu sadece beni instegramda görmüş bir sapığım sanıyordum. Ama yabancı değildi. Beni herkesten iyi tanıyor gibiydi. Ama kim olduğunu bir türlü bulamadım."
Derin nefes alışı duyuldu..
"Eğer bu videoyu bulursan abla o buraya geldiğinde elimden geldiğince iz bırakmaya çalışacağım. Bu bıçakla koluna veya yüzüne işaret bırakacağım. Polisten yardım iste. Onu bulun. Çünkü durmayacak, asla durmayacak. Benden önce bir çok kişiyi öldürdüğünü söylemişti."
Lale aniden durdu. Uzaklardan hafif kısık bir ıslık duyuluyordu sanki. Lale ayağa kalktı ve dışarıda duyulan ıslığın kime ait olduğunu biliyormuş gibi sağındaki pencereye doğru ilerledi ve perdeleri açtı. Lale geri geri çekilmeye başladı. Islık sesi yavaşca uzaklaşıyor gibiydi. Lale telefona koştu ve son kez konuştu.
"Telefonu saklamam gerekiyor. Bulursa sizde onu bulamazsınız. Umarım bu telefonun yerini bulabilirsin."
Aşağıdan dış kapının açılma sesi geldi. Islığı çalan kişi keyifli bir şekilde şarkı söylüyor gibiydi.
Islık sesi bize doğru yaklaşırken Lale gözyaşları içinde videoyu sonlandırdı.
Polis etkisinden çıkamamış gibi telefona donuk bir şekilde bakıyordu. Bende ağlamamak için alt dudağımı ön dişlerimle sıkıca ısırıyordum. Polis başını kaldırıp gözlerimin içine baktı.
"Biraz mola verelim. Sanarım bir seri katili bulma yolculuğuna çıkıyoruz."
Destek olursanız sevinirim.
