İçeriğe geç

İLK ISIRIK

Bölüm 2 · 1 dk okuma

İLK ISIRIK

Bölüm 2

Bölüm 1

''Yağmur! elbisemi yine mi gizlice giydin!?'' Ablamın sesiyle gözlerimi yavaş yavaş açtım. Dün tüm gün matematik sınavına çalışmıştım bu yüzden yorgundum. ''Abla sesini keser misin! Yorgunluktan ölüyorum.'' dememle başıma atılan kıyafetlere baktım. Bu elbiseyi ne zaman almıştım acaba taş devrinde falan mı?

Yataktan kalkıp banyoya girdim. Hiç bir zaman yataktan kalktığı hali güzel olan kızlardan olmamıştım. Bu yüzden insan içine çıkabilir bir hâl aldığıma emin olunca banyodan mutfağa geçtim. Karnım aç değildi. Biraz atıştırmalık alıp salona geçtim. Birazdan supernatural başlayacaktı.

" Yağmur kalk okul formalarını almaya gidiyoruz!" Merdivenden inen ablama 'are you serious ?! ' bakışımı yolladım. Hadi ama supernatural vardı ve hiçbir yere gitmiyordum.

"Şu saçma şeyi kapat ve o değerli kıçını kaldır artık!!" Sesini sonlara doğru yükseltmişti.

Minenin sesini duymamla kapıya koşmam bir olmuştu. Mine benim kuzenimdi ve pek sık görüşemezdik.Bir de sevgili yapınca hiç görüşemez olmuştuk.''ALIŞVERİŞEE!!''

∆ ∆ ∆ ∆ ∆

Alışverişten döndüğümde karnım müzikal veriyordu. Gerçekten çok acıkmıştım. Neredeyse dört saatlik zaman diliminde elimde sadece iki poşetle dönmüştüm eve. Mutfağa geçip makarna için su kaynattım. İnsanlar okudukları kitaplar, izledikleri filmler yüzünden bizim sadece kan içtiğimizi sanırlardı fakat bizimde yemek yemeye ihtiyacımız vardı. Lanetlenen ruhlarımızdı. Bedenlerimizin ihtiyaçlarını gidermek zorundaydık yoksa giderek güçsüzleşirdik. Dolaptan içecek bir şeyler çıkarınca birde tatlı yapmaya karar verdim. Canım puding çekiyordu.

'Ne kadar puding yaparsan yap paketin arkasına bak' evet bu benim hayat felsefemdi.

Puding için çıkardığım küçük tencereye 3 bardak koyayım derken 5 bardak koymuşum sütü dalgınlıktan. Olsun bende iki paketi dökerdim süte.

On beş dakika sonra puding resmen çamur gibi olmuştu tabi biraz daha katı hali. Tencereyi ocaktan alıp soğumaya bıraktım. Belki birşeyler yapılabilirdi. İsraf etmeyi sevmezdim.

Yemeğimi yedikten sonra biraz uyumaya karar verdim. Sonuçta yarın büyük gündü. Okullar açılıyordu ve nedense içimden bir ses hayatımın değişeceğini söylüyordu.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.