Ders boyunca Efe ile Arda'nın aklı sabah yaşadıkları eğlenceli anlardaydı. İkisi de zaman zaman göz göze geliyor, sonra utanıp bakışlarını kaçırıyordu.Bir anda zil çaldı.
"Ben giyinme odasına gidiyorum." dedi Efe.
"Tamam, ben de biraz dolaşırım." diye cevap verdi Arda.
Efe soyunma odasına giderken Arda doğruca kantine yöneldi. Dolaptan soğuk bir süt aldı. Kasaya ödeme yaptıktan sonra cebinden küçük bir not kâğıdı çıkardı. Kalemiyle gülümseyerek birkaç kelime yazdı.
"Ballı turtam, bunu içmeyi unutma. – Arda"
Notu süt kutusuna iliştirdi. Kimseye görünmeden Efe'nin sınıfına girdi ve sütü sırasının üzerine bıraktı. Sonra hiçbir şey olmamış gibi sınıftan çıktı.
Bir süre sonra işi biten Efe sınıfa döndü. Sırasının üzerinde duran sütü görünce şaşkınlıkla etrafına baktı.
"Bu da ne?"
Sütü eline aldı. Üzerindeki notu görünce merakla açtı. Yazıyı okuduğu anda yanaklarına hafif bir kızarıklık yayıldı.
"Ballı turtam..."
Kendi kendine kıkırdamadan edemedi.
"Bu çocuk gerçekten deli
Notu dikkatlice çantasına koydu, sütü de masasına bıraktı. Yerine otururken sabah Arda'yla yaptıkları şakalaşmalar aklına geldi. İstemsizce gülümsedi.
"Gerçekten onun yanındayken eğleniyorum."
Başını sırasına koydu. Birkaç dakika dinleneyim diye düşünmüştü ama yorgunluğu ağır bastı. Gözleri yavaşça kapandı ve derin bir uykuya daldı.
...
Ne kadar zaman geçtiğini bilmiyordu.
Gözlerini araladığında sınıf bomboştu. Pencereden içeri turuncu gün batımı ışıkları vuruyordu.
Karşısında oturan kişiyi görünce şaşırdı.
Arda...
Arda sırasına ters oturmuş, dirseklerini masaya dayamış sessizce onu izliyordu.
Efe gözlerini ovuşturdu.
"Okul... bitti mi?"
Arda gülümsedi.
"Evet."
"Niye beni uyandırmadın?"
"Uyuyuşun çok tatlıydı. Kıyamadım."
Efe hemen yüzünü çevirdi.
"Sus ya..."
Arda gülmeye başladı.
Efe toparlanıp çantasını hazırlamaya başladı. Kitaplarını yerleştirirken çantasından küçük bir defter yere düştü.
Arda eğilip aldı.
"Al, düşürmüşsün."
Tam uzatacakken Efe,
"Ben seni koridorda bekliyorum." dedi ve aceleyle sınıftan çıktı.
Arda elindeki deftere baktı.
"Sonra veririm."
Diye mırıldanarak çantasına koydu ve peşinden çıktı.
Koridorda Efe onu bekliyordu.
"Hadi, temizlik malzemelerini alalım."
İkisi birlikte depoya gidip kova, bez ve köpük aldılar. Koridorları ve sınıfı temizlemekle görevliydiler.
Temizliğe koyuldular.
Efe camları silerken Arda onu sessizce izliyordu. Sonra aklına bir şaka geldi.
Elindeki köpükten biraz aldı. Sessiz adımlarla Efe'nin arkasına yaklaştı.
Bir anda uzanıp köpüğü Efe'nin burnuna sürdü.
"Oldu!"
Efe irkilerek aniden doğruldu.
Tak!
Kafası sertçe Arda'nın çenesine çarptı.
"Ayyy!"
Arda acıyla yere çöktü.
"Senin kafan taş mı ya?"
Çenesini tutarken bir yandan da gülüyordu.
Efe panikle yanına çömeldi.
"Özür dilerim! Çok canın yandı mı?"
Arda acı içinde gülümseyerek,
"Biraz..."
Sonra yaramazca sırıttı.
"Ama öpersen geçer."
Efe birkaç saniye sessizce ona baktı.
"..."
Attığı bakış her şeyi anlatıyordu.
Arda iki elini kaldırdı.
"Tamam tamam! Şakaydı."
İkisi de kahkahaya boğuldu.
Arda ayağa kalktıktan sonra birbirlerine köpük sürmeye, bez kaçırmaya ve sürekli şakalaşmaya başladılar. Arada birbirlerine su sıçratıyor, biri diğerini korkutuyor, sonra ikisi de gülmekten iş yapamaz hâle geliyordu.
Sonunda sınıf tertemiz olmuştu.
Efe derin bir nefes verdi.
"Bitti sonunda."
Arda saate baktı.
"Gece on iki olmuş."
İkisi birlikte okuldan çıktılar. Bahçede serin gece rüzgârı esiyordu.
Arda motorunun yanına gidip kaskını aldı.
"Hadi, seni eve bırakayım."
Efe başını iki yana salladı.
"Gerek yok."
"Neden?"
"Yürürüm ben."
"Bu saatte tek başına gitmene izin vermem."
"Evim yakın zaten."
"Yine de olmaz."
Efe hafifçe gülümsedi.
"Gerçekten sorun değil."
Arda kollarını bağladı.
"Ben de gerçekten bırakacağım."
İkisi birkaç saniye inatla birbirlerine baktılar. Hiçbiri geri adım atmıyordu. Sessizliği sonunda Arda bozdu.
"İnatçısın."
"Sen de."
Arda gülerek başını salladı.
"Tamam... Ama en azından biraz yürüyeyim seninle."
Efe kısa bir sessizlikten sonra iç çekti.
"Peki... Sadece biraz."
İkisi yan yana yürümeye başladılar. Sokak lambalarının altında sessiz geceyi sadece ayak sesleri ve ara sıra ettikleri küçük şakalar bozuyordu. Hiçbiri bunun, birlikte geçirecekleri daha birçok anın sadece başlangıcı olduğunun henüz farkında değildi.
UMARIM BEGENIYORSUNUZDUR! 5 BOLUM HEMEN YAKINDAA
