Bölüm 4

Elif’in kalbi bir anlığına yerinden fırlayacak gibi oldu. Hem şaşkın hem sevinçliydi. Gözlerini Kaan’dan ayırmadan konuştu: “Yani… Ailenle tanışma mı istiyorsun?” Kaan başını hafifçe eğip gülümsedi: “Evet. Ve bunun sadece bir tanışma olmasını da istemiyorum. Onların seni tanımasını, hayatımda nasıl bir yerde olduğunu bilmelerini istiyorum.” Elif, bir an gözlerini kahve fincanına kaçırdı. İçinde dalga dalga yükselen heyecanı bastırmaya çalıştı. Ardından başını kaldırdı, yavaşça başını sallayarak: “Bu senin için önemli, biliyorum. Ama şu an duyduğum heyecan ve korku... İnan bana, az önceki sevinç kadar yoğun. Ama bana yardımcı olmalısın.” Kaan onun elini tuttu. “Biliyorum, kolay değil. Ama sana her baktığımda içim huzur buluyor. Onların da bunu görmesini istiyorum.” Elif gülümsedi. “Peki, Komiser Kaan’ın annesi nasıl biri? Aşkım beni hazırlamalısın. Vallahi şimdi düşüp bayılacağım heyecandan" Kaan, onun bu tavırlarına bayılıyordu. Bir an düşündü, ardından oldukça ciddi bir ifadeyle konuştu: “Aslında annemin bazı huyları zorlayıcı olsa da özünde iyi biridir.” Elif’in sesi titredi: “Na... Nasıl zorlayıcı? Yani... Ne gibi konularda?” Kaan ciddi bir ses tonuyla devam etti: “Çok kontrolcü biridir. Her şeyi ve herkesi denetim altında tutmak ister. Titizdir. Zaten sana daha önce emekli öğretmen olduğunu söylemiştim. Okulda öğrenciler ona ‘Gestapo Ayşe’ lakabını takmıştı. Hiç kimseye taviz vermez, kolay kolay bir şeyi beğenmez... Ama dedim ya, özünde iyi biridir." Elif’in gözleri açılmış, eli kalbinin üzerinde, yüzü hayal kırıklığıyla donmuştu. Kalakalmıştı.Kaan bu hâlini görünce dayanamadı. Önce dudak kenarı titredi, ardından kahkahasını bastıramadı. Elif bir an dondu. Sonra onun gülmesine anlam veremeyip: “Kaan! Sen… Dalga mı geçiyorsun benimle?” Kaan, kendini zor toparlayarak, “Ah Elif… Yüzündeki ifadeyi görmeliydin! Cidden inanacak gibi oldun ya, bak hâlâ gülüyorum.” Elif gözlerini kısıp, kaşlarını kaldırarak ona baktı: “Yani... ‘Gestapo Ayşe’ falan uydurma mıydı?” Kaan gülümseyerek başını salladı: “Tabii ki uydurma. Annem emekli edebiyat öğretmeni. Zeki, sakin, duygusal biridir. Çok modern bir kadındır ama ilk tanışmada biraz mesafeli olabilir. Seni yargılamaz ama kendine özgü bir gözlemci hâli vardır. Bu da ilk başta biraz gerilim yaratabilir.” Elif derin bir nefes aldı, koltuğuna yaslandı. “İnan ki beynim kısa süreliğine durdu. Kalbim hâlâ çarpıyor. Ama bir şey söyleyeyim mi? Böyle bir sınav olacaksa bile senin elini tutarken gireceğim o sınava..." Kaan içten bir ifadeyle karşılık verdi: “Benim hayatımda senin gibi bir kadın olduğu için çok şanslıyım. Annem de bunu anlayacak. Hem halam ve eniştem de çok sıcakkanlıdır, onlarla hemen kaynaşırsın.” Elif gözlerini hafif kısıp alaycı bir ses tonuyla: “Umarım enişten de ‘Kazıklı Voyvoda’, halan da ‘Hürrem Sultan’ falan değildir?” dedi.Kaan kahkaha attı: “Yok, hayır. Ama bir şeyden eminim. Seni tanıdıkları anda beni unutacaklar. Pabucumun dama atılacağını seni ilk tanıdığımda anlamıştım zaten.” Elif artık rahatlamıştı. Gerginliği yerini heyecanlı bir meraka bırakmıştı, “Tamam o zaman… Kıyafet provası, beden dili, ilk izlenim çalışmaları başlasın! Bizim kızları arıyorum,” diyerek telefonuna uzandı.