Bölüm 22

Kaan aniden döndü:“Sanırım anladım Nihat. Sen de benim düşündüğümü mü düşünüyorsun?”Nihat, bir an durup düşünceli bir şekilde başını salladı:“Valla birader… Piramit yapılar genel olarak veri düzenleme, sıralama, hızlı erişim gibi avantajlar sunar. Bu tür algoritmalar özellikle büyük veri kümelerinde hız kazandırmak için kullanılır. Yoksa…?”Kaan heyecanla devam etti:“Piramit yapısı, genellikle bir hiyerarşik düzeni tanımlamak için kullanılır. Verilerin üstten alta doğru bir piramit şeklinde dizildiği algoritmalarda… Mesela binary heap… Bilgisayar bilimlerinde en yaygın piramit yapılarından biri. ‘Min-heap’ ya da ‘max-heap’ olarak kullanılır. Veriye hızlı erişim, sıralama… Adam gerçekten dâhi!”Nihat omuz silkerek içini çekti:“Babacığım bu iş bizi aşar. TUSAŞ mühendislerinin buraya gelmesi gerek. Bizim yapacağımız ancak adamın programdan sapıp sapmadığını kontrol etmek olacak.”Elif hâlâ ne konuşulduğunu anlamamıştı. Kaan ona döndü:“Elif… Şöyle anlatayım. Sen bir doktorsun. Ama her doktor tüm anatomiye hâkim olmak zorunda değil. Herkesin bir uzmanlık alanı var. Biz de sana sadece teknik konularda yardımcı olabiliriz. Benim tahminim… Bu adam, yani Ural, kendisine ait olan proje kısmını tamamlamış. Şimdi bu yazılımın nerede olduğunu bulmak gerekiyor. ‘Hacker saldırısı’ dediği şey Efe’nin projeyi engellemesi… Yani hacker, Efe’nin ta kendisi. Ama Ural yılmamış, kendi firmasını kurmuş. ‘Piramitsoft’ aslında bir şifre, bir proje adı. Ural projeyi tamamlamış, ama Efe projeyi saklamış.”Elif heyecanlandı:“Peki bu bitmiş proje nerede olabilir?”Nihat düşünceli bir tavırla cevapladı:“Bence bu arkadaşın evine gidip araştırmak gerek. Bir ziyaret edelim bakalım.”Elif kararlı bir sesle:“Ben de geliyorum. Evi görmeliyim.”İki saat sonra Elif, Kaan ve Nihat, Efe Yılmazer’in evine geldiler. Kapı, kısa süre önce yapılan operasyon sırasında küçük bir patlayıcı ile kırıldığı için yenilenmişti. MİT görevlisi kapıyı açtı. İçeri girdiklerinde evde yaşanan arbedenin izleri hâlâ yer yer görülebiliyordu.Evin geneli oldukça düzenliydi. Elif, videolardan gördüğü ortamla birebir karşılaşınca içten içe irkildi. Nihat bir odaya göz atarken seslendi:“Buraya bakın!”Elif ve Kaan o yöne yöneldi. Oda, Efe’nin çalışma odasıydı. Birçok bilgisayar kasası, notebook ve teknik ekipmanla doluydu. Kaan Elif’e döndü:“Elif, yetkililere Efe Yılmazer’in arabasını da aramalarını söyler misin? Belki orada da bir şey vardır.”Elif, kapıdaki görevliye talimatı verdi. O sırada Kaan, çalışma masasına oturmuş en son kullanılan bilgisayarı açıyordu. Elif ise evin diğer odalarını inceliyordu. Yatak odasında dikkatini çeken ilk şey yatağın dağınık olmasıydı. Muhtemelen operasyon sabahı yataktan yeni kalkmıştı. Gardırobu açtığında gözleri büyüdü. Beklediği ama yine de görmek istemediği manzara buydu.Bu sırada Kaan bilgisayarı inceledi:“Herhangi bir şifre yok…”Nihat güldü:“Adama bak birader. Dünyanın en önemli kurumlarından birinde çalışıyor ama kendi bilgisayarına şifre koymamış.”Kaan omuz silkti:“Belki de bu cihazı işe dair kullanmıyor. Hadi bakalım, neler varmış...”Dosyalar arasında gezinirken, Elif gardıroptaki düzeni dikkatle inceledi. Raflarda özenle yerleştirilmiş altı farklı kadın abiyesi… Farklı renklerde ve özel tasarımlar… Bunlar gündelik kıyafetler değildi. Elif’in içini bir ürperti sardı.O sırada Nihat, odanın kapısından seslendi:“Elif, bakar mısın? Bunu görmek isteyebilirsin.”Elif, çalışma odasına döndü. Kaan, bilgisayarda bulduğu bir videoyu hazırlamıştı. Ekranda, tripod üzerine yerleştirilmiş bir kamerayla kaydedilen görüntüler vardı. Mekân, evin salonuydu. Arkada hafif bir müzik çalıyordu. Birkaç saniye sonra Efe Yılmazer, gardıroptaki kıyafetlerden birini giymiş şekilde kadraja girdi ve müziğe eşlik ederek dans etmeye başladı.Üçü de ekrana kilitlenmişti. Sessizlik… Fısıltı hâlinde Nihat, istemsizce mırıldandı:“Manyak lan bu amına koyayım”Elif ve Kaan yavaşça ona döndü. Nihat, kendi söylediğinin farkına bile varmamıştı. Gözlerini ekrandan ayırmamıştı. İçerideki “kadın” tüm çıplaklığıyla ortaya çıkmıştı.