Uyku düzenleri şaşmıştı. Gündüz uyudukları için gece uykuları gelmediğinden film açmışlardı. Romantik filmin en romantik sahnesinde dışarıdan sesler gelmeye başladı. Polis otosunun ışıkları yanıp sönüyordu. Odadan çıkıp neler olduğunu öğrenmeye çalışırlarken diğer müşterilerde merakla kapılarını aralıyordu. Bilinmezliğin vermiş olduğu korku herkesin içine sirayet etmişti.
Otel görevlilerinden biri gelip tüm müşterilere duyuru yaptı. “Polislerin gelme sebebi otelimizde yaşanan bir cinayet.” Demesiyle insanlar korku nidaları atmaya başlamıştı.
Yükselen sesleri duyan polis memuru da müşterilerle konuşmak için kata gelmişti. “Kimse odasından ayrılmasın herkesle teker teker görüşeceğiz. Korkmayın ekipler gece boyu burada olacak.” Herkesi zorla odalarına gönderdikten sonra katta polisler görüşme yapmaya başladı.
Tatillerinin kalan 2 gününde başlarına bir cinayet olayının geleceği düşünmezlerdi. Polislerin gelmesini odada gergince beklerken Semih sevgilisine döndü. “Bu hikaye tanıdık değil mi? ... Yani söylemek istemiyorum ama...”
“Benim yazdığım hikayeye benziyor, hatta neredeyse aynısı.” Nida’da yaşadıklarının tuhaf derecede tesadüflerle dolu olduğunun farkındaydı. Yazdıklarının gerçek olması mümkün değildi, sadece aptal bir tesadüfen ibaretti. Korkunç bir tesadüf... “Bunu polise söylersek bizden şüphelebilirler. Bence bundan hiç bahsetmeyelim.” Nida başının belaya girmesini istemezdi.
“Yok canım, durduk yere polisin kulağına karpuz kabuğu sokmam. Ama yine de tuhaf tabi.” Semih’te yoktan yere sevgilisini şüpheli durumuna düşürmezdi. Nida yazdı diye gerçekleşiyor olması mümkün değildi ya.
Polis memuru gelip gece 12 ile 2 arasında nerede olduklarını sorduğunda odalarında film izlediklerini ve sonrasında sesleri duyunca odadan çıktıklarını söylediler. Bunu kameralardan da doğrulayabilirlerdi. Cinayetin, Nida’nın yazdığı hikayeyle olan benzerliğinden bahsetmeye gerek bile duymadılar.
Polis memurları müşterilerle görüşmüş, kamera kayıtlarını almış ve olay yerini inceleyip cesedi almışlardı. Sabaha karşı otel müşterilerinden konuşmadıkları kimse kalmamıştı.
Kamera kayıtlarından bakıldığında hiçbir müşterinin personel tuvaletine girmediği görülüyordu. Hatta personel bile cinayet saatinde tuvalete girmemiş görünüyordu. Dışarıdan da içeriye girilecek bir alan yoktu. Tuvalet kapısı aralık kaldığından kamera tuvaletin çok az bir kısmını gösteriyordu. Ölen personel saat 12.03’te tuvalete girmişti. Tuvalete ondan önce kimsenin girmediğini biliyorlardı. Ancak 12.08 olduğunda ölen personel aynada üstüne üstünü düzeltirken ayakları bir karış kadar yerden kesiliyordu. Saniyeler sonrasında cansız bedeni serin fayanslara düşmüştü. İçeride kimse yoksa nasıl ölmüştü?