Güneş çıktığında hala eğlence alanındaydılar. Şenlik 3 gün sürecekti ama genç çiftin o kadar zamanı ve enerjisi yoktu. Su dolu çömlekten takısını aldıktan sonra kendilerini otele attılar. Tüm gece ayakta durmanın vermiş olduğu yorgunluğu yatağa oturduklarında anlamışlardı. Nida makyajını temizlemekle uğraşırken Semih çoktan uyumuştu. Biraz sonra Nida da ona katıldı. Yorgunluktan ölüyordu.
...
Ölü gibi uyuduğu uykusundan kapının çalınmasıyla uyanmıştı. Aslında bir iki kez tıklanma sesi duymuştu. Hiç bir zaman derin bir uyku çekemezdi zaten en ufak bir ses duyduğunda uykusu açılırdı. Kapıyı açtığında kimseyi göremedi. Kapatacağı sırada yerde bir defter gördü. Koridora baktığında kimseler yoktu. Defteri yerden alıp kapıyı kapattı. Kırmızı kaplı defterin içini şöyle hızlı bir şekilde karıştırdı, içi bomboştu. Kendini tekrar yatağa attı ama uykusu bir türlü gelmiyordu. Semih’i uyandırmayı denedi ancak ardını dönerek cevap vermişti.
Uykusu kaçmıştı bir kere tekrar uyuyamazdı. Saatin öğlen 2 olduğunu görmüştü. Dışarıya Semih olmadan çıkmakta istemediğinden yerde bulduğu defteri alıp balkona çıktı. Manzara eşliğinde defterin içini açtı. Çizgisiz defteri görünce içine yazma isteği gelmişti. İçerden bir kalem alıp ilk sayfadan yazmaya başladı. Ne yazdığı önemli değildi yeter ki yazıp tutukluğunu üstünden atsın.
Kelimeler içinden geçip deftere akıyordu sanki. 1 buçuk senedir yaşadığı buhran son bulmuştu. İlham perileri geri gelmişti. İçinde bulundukları tatilden ve şenlikten esinlenip bir cinayeti yazmaya başladı. Semih uyanana kadar hikayesinin ana hatlarını ve ayrıntılarını not almıştı. Semih uyanana kadar bine yakın kelime yazmıştı. Semih’te uyandıktan sonra yemek yemek için çıkmışlardı ve yemek esnasında yazmaya başladığı hikayeyi büyük bir heyecanla anlatmaya başladı. Hikayesinde otel çalışanlarından biri bir cinayete kurban gidiyordu ve polis tüm oteli sorguya alıyordu. Henüz kendisi bile katilin kim olduğunu bilmiyordu, yazarak öğrenecekti.