Yeni gelen çocuk hâlâ gözlerini kısıp Jungkook’a bakıyordu.
Odada aniden bir gerginlik oluştu. Taehyung elini Jungkook’un koluna koydu, ama gözleri çocuğa kilitlenmişti.
“Sen... kimsin?” diye sordu Taehyung, sesi hem meraklı hem temkinliydi.
Çocuk doğrulurken ince bir öksürükle titredi.
Üzerindeki kıyafetler yırtık, yüzü çamurla kaplıydı. Ama gözleri...
Gözleri fazla canlıydı.
Ve o gözlerde bir şey vardı:
Bildiği bir şey.
“Adım... Hoseok,” dedi sonunda.
“Buraya kazara sığınmadım. Onları takip ediyordum. Çünkü içlerinden biri... benim ailemi öldürdü.”
Taehyung’un gözleri büyüdü.
Jungkook’un nefesi kesildi.
“Ne diyorsun sen?” dedi Jungkook, bir adım ileri atarak.
Ama Hoseok hiç tereddüt etmeden devam etti.
“İçinizden biri bir zamanlar karantina merkezindeydi. Deneyler yapıldı onlara. Bazıları virüsü taşıdı ama dönüşmedi. Ve bazıları... bunu kullanarak insanları kandırdı.”
Sessizlik.
Taehyung’un kalbi göğsünde düzensiz çarpmaya başlamıştı.
Çünkü o da o merkezlerden birinde uyandığını hatırlıyordu...
Ama hiçbir şey net değildi.
Sadece... o anları hatırlamak istemiyordu.
Hoseok, bakışlarını ona çevirdi.
“Sen... oradaydın. Değil mi?”
Jungkook hemen araya girdi. “Hey! Dur. Ona böyle konuşamazsın! Taehyung kimseyi öldürmedi!”
Hoseok, gözlerini kısıp fısıldadı:
“Gerçekler seni ilgilendirmiyor olabilir. Ama beni ilgilendiriyor. Çünkü kardeşimin son gördüğü kişi... oydu.”
Minji ürkekçe Taehyung’un arkasına saklandı.
O an sessizlik bile yük olmuştu üzerlerine.
Taehyung başını öne eğdi.
“Ben... hiçbir şey hatırlamıyorum.”
Hoseok dişlerini sıktı.
“Ne kadar da... kullanışlı bir hafıza kaybı.”
Birden camdan dışarıdan bir çığlık yükseldi.
Zombiler değil.
İnsan sesi.
Herkes irkildi. Jungkook hızla pencereye yöneldi.
Dışarıda biri vardı.
Yaralı. Koşuyordu.
Peşinde üç zombi.
Jungkook kapıya yöneldi, Taehyung kolundan tuttu.
“Hayır! Bilmiyoruz kim olduğunu!”
Ama Jungkook durmadı.
“Kim olduğunun önemi yok. Yardım istiyor!”
Kapı bir kez daha açıldı.
Jungkook karanlığa daldı.
Taehyung ardından koştu.
Minji ve Hoseok yalnız kaldı.
O an Hoseok’un gözleri Taehyung’un ardından süzüldü ve mırıldandı:
“Gerçek seni yenecek, Taehyung. O çocuk seni seviyor olabilir ama... onun kalbi kırıldığında, seni affetmeyecek.”
꒷꒦︶꒷꒦︶ ๋ ࣭ ⭑꒷꒦꒷ ꒦︶꒷꒦︶ ๋ ࣭ ⭑꒷꒦
Bir sonraki bölüm spoi;
Jungkook o bilinmeyen kişiye yardım ederken bir ısırık tehdidiyle karşı karşıya kalır.
Taehyung geçmişiyle yüzleşmek zorundadır.
Ve Hoseok’un sırrı, herkesin dengesini sarsar.