“Evet çocuklar kraliyet ailesi bildiğiniz üzere Kral Vetrika soyundan gelir. Bu da geçmiş çağda yedi varisin en güçlüsünün adıdır. Diğer varisler mesela Darian gibi veya Reitan gibi soylar günümüzde hala devam etmektedir. Darian krallığı uzak kuzeye Reitan krallığı da uzak güneye hükmediyor. Ve bizim ülkemizin krallığı Vetrika ise doğu tarafına hükmeder.”
“Diğer dört kardeş hakkında bir bilgi var mı profesör?”
“İçlerinden birisi batıya hükmediyordu ama ta ki Reitan kralı tarafından açılan savaşta öldürülüp ülkesinin topraklarını Reitan’a kaptırana dek. Onun adı da Sarian’dı.”
“Profesör bu kardeşlerin birbirini öldürdüğü anlamına mı geliyor?”
“Evet ne yazık ki bu doğru. Taht kavgasında kardeşler birbirine hatta babalar evlatlarına ya da evlatlar babalarına saldırdığı çokça görülmüştür. Bu anlattıkların tabi bir asır önce yaşanmış olaylar olsalar da ülkemizde de çok yakın bir örneği bulunuyor. O yirmi yıl önce Kral Titus Vetrika öldükten sonra oğulları arasında taht kavgası baş göstermiş ve Olvisev kardeşlerine ihanet ederek tahtı ele geçirmek istemiştir.”
“Olvisev Vetrika kardeşlerine nasıl ihanet edebilmiş?”
“Konu taht ve şan olunca çocuklar, insanın gözü kör olur. Olvisev için farklı rivayetler anlatılır. Taht abisi Roberas’a kalmıştı o ise kendisini buna daha layık görüyordu. Ve o gece abisi Roberas Vetrika’yı öldürmeye kalkıştı. Bir rivayete göre Roberas onu öldürdü ve ihanetinin bedelini bu şekilde ödetti. Ama halkımız Kral Roberas’ın ne kadar merhametli bir kral olduğunu bildiğinden hain dahi olsa kardeşine bunu yapmayacağını biliyorlar. O yüzden de sürgüne yolladığını düşünüyorlar.”
“İhanetin bedeli kesinlikle ölüm olmalıydı. Umarım onu öldürmüştür Kral Roberas.” Dedi öğrencilerin içinden bir kız. Bu cümleden sonra sınıfta kısa bir sessizlik oldu. Sonra profesörün sesi bu sessizliği böldü.
“Evet çocuklar bugünlük tarih dersimiz bitmiştir.” Sınıf toparlanmaya başlamıştı bile. Öğrenciler ayaklanırken profesör devam etti. “ Bir sonraki ders için Reitan ve Sarian arasındaki savaşları tarihleriyle beraber okuyup öyle gelmenizi rica ediyorum.”
“Anlattığınız için teşekkür ederiz profesör.” Profesör Hagimi çocuklara başını eğerek karşılık verip kitapları sol kolunun altına alarak sınıftan çıktı. Marcus sırasından çıkarak profesörün hemen ardından çıkarak ona yetişti.
“Profesör Hagimi?” saçları ağarmaya başlamış uzun ince yapılı profesör kendisine seslenildiğini duyunca yavaşlayıp durdu. Bu sesi çok iyi tanıyordu. Çünkü her ders sonrası meraklı soruları yönelten Marcus’a aitti bu ses. “Bir sorum olacaktı.”
“Yine nereye takıldı kafan Marcus?”
“Bu duruma göre Olvisev hala yaşıyor mudur?”
“Bunun hakkında bir bilgim yok. Daha doğrusu kimsenin yok. Soylu Krallıkların tarihi konusuna yeni başladık ama sen zaten bu konulara hakimsindir.”
“Evet Profesör. Tarihe büyük bir ilgim var. Onlarca kitap bitirdim ve krallıklar ile ilgili birçok şey öğrendim. Bir gün kaptanı olduğum gemimle limanları dolaşıp bilgi edindiğim krallıkları gezeceğim.”
“Bu harika bir hayal Marcus. Umarım bu hayali gerçekleştirirsin.”
“Dediğim gibi birçok kitap okudum ama hiçbirisinde Olvisev Vetrika’ya ait bir bilgiye rastlamadım. Tarih onu tamamen silmiş gibi.”
“Bu onun ihanetinin bir bedeli olmalı.”
“Ama tarih her haini yazmış. Mesela kral Redtan Reitan kardeşi Owen Sarian’ın krallığını yok esmesi tüm tarih kitaplarında sayfalarca yazılmış.”
“Doğru. Ya da kral Roberas insanların kardeşini kötülememesi veya bir hain olarak bilmemesi için tüm bilgileri kaldırtmıştır.”
“Tarih sırlarla dolu profesör. Hepsini öğrenmeyi çok isterdim.”