Edoardo sahibin odasına gitti, labelle onu çekiştirme edasıyla zorla götürüldüğü için merak etmişti ve koşarak yalnız kalıp kendiler ola bilecekleri tek alan olan odasına gelmişti. Odaya girer girmez bı sağa bir sola dolanmaya başladı sonunda kapı çaldı "girin" dedi tiz sesiyle ve beklediği adam gelmişti. Koşarak sarıldı ve onun odunsu kokusunu içine çekti özlem çeken kalbi rahata kavuştu.
Labelle:"Ne oldu neden seni fulvia zorla götürdü"
Edoardo:"Bişey yok bir kaç pürüz vardı onu söylemek için çağırdı "
Labelle:"Yalan söylemeyi bilmiyorsun farkında mısın?"
Edoardo:"Hallettik her şey yolunda "
Labelle:"Babam mi sorun? İstersen onunla konuşa bilirim seni sadece benden sorumlu olara görevlendire bilirim" hissediyordu babasi ona kötü bişey yapacaktı bunu hissediyor du
Edoardo:"Bir sorun yok sevgilim her şey yolunda"
Labelle:"Bana neden değilmiş gibi geliyor "
Edoardo:"Sen beni bırak hastaliktan yeni kalktın bu kadar ayakta kalma uzan dinlen yanındayım" sevgilisini az olsun sakinleştirmeye çalışarak eline dokundu. Yatağa götürdü uzamasına yardım etti akşama kadar beraber el ele uzandilar.
Akşam o zalim kapı çaldı Edoardo kalktı Labelle içi parçalanarak sanki ne olduğunu tahmin eder gibi beraber kalktı.
Edoardo:"Sen biraz daha dinlen ben işlerimi halledip yanına dönecem söz veriyorum"
Labelle:"O lanet kan yumağına çıkacaksın dimi? Babam bunu istedi. Ben farkındayım ama ama"gözlerinden yaşlar süzüldü"acizim bişey yapamıyorum " dedi
Edoardo:"şşş sakın bişey yok bak bana bu romanın cılız oğlanları beni yıkamaz ama senin bana güvensizliğin beni yok eder şimdi bana sarıl güç alıyım da akşam tekrar sana dönmek için acele edeyim" labelle hiç beklenmedik bişey yaptı edoardonun dudaklarna yapıştı ve üzün zamandır istediği o kaba dudakları kana kana içti sanki üzün zamandır çölde susuz kalmış insan gibi öptü acemiliği onu ele versede ikiside hayatının ilk öpücüğünu alıyorlar di. Bu öpücük ne şehvet ne de başka duygu barındırıyor du. Bu öpücük aşk özlem ve masum duygular barındırıyor du
Labelle:"Gitme"
Edoardo:"döneceğim söz"
Labelle:"Sana güveniyorum
Edoardo odadan çıktı ve labelle hazırlandı matem gibi siyahlara büründü. Çok yakışıyor du inanılmaz yakışıklı oldu ama kalbindeki acı ve memnuniyetsizlik onu tarketmedi sinirleri tepesinde babasının yanına gitti
Labelle:"Baba?"
Lanista:"Sevgili oğlum ne oldu memnuniyetsiz gözüküyor sun"
Labelle:"Korumalarin ana işi nedir?"cevabı beklemeden kendisi söyledi"Efendilerini korumak değil mi? Peki neden benim özel korumam arenada şu anda"
Lanista:"Buraya gelmesinin amacı arenada olmaktı ama çok güçlü ve güvenilir olduğu için sana koruma olarak tayın ettim ama özel koruman unvanını vermedim "
Labelle:"O zaman hemen şimdi onu özel korumam olarak görevlendirmeni talep ediyorum"
Lanista:"Eğer arenadan sağ çıkarsa bunu ispatlamış ve seni koruma onurunu bahsetmiş olurum ama eğer çıkmazsa o zaman geçmiş olsun diyelim" sahte üzülmeyle iç geçirdi:"O zaman arenaya gidelim sevgili oğlum Sezar bekler. Bu arada bu kiyafet sana çok yakışmış geleceğin Lanistasi"
Memnuniyetsiz bakışlarını babasına dikti ve beklemeden odadan çekip gitti.
Elleri ve ayakları titreyerek savaşın başlanmasını bekledi sonunda sür çaldı ve gladyatörler bir bir arenaya çıktı titreyen parmaklari gerginlikten avuç içlerine kanayana kadar batırdı ama hissetmiyordu tek isteği o kan gölünden sevgilisinin ilk öpücüğünu aldığı adamın bir an önce sağ salim çıkması o kokusunu içine çekmesiydi.
Arena kan gölüne döndü kan adeta gövdeyi götürüyor du ağır hasar alanlar ve ölenler vardı. O kadar çok kan vardı ki dengeyi korumak zorlaşmaya başladı.
Arenadaki iri yari adam adeta herkesi biçip geçiyor du edoardo arkadaşlarini ve kendini ayni anda koruyordu en azından az hasarla kurtulmayı bekliyordu. İnsanlar tezahürat yapıyor Sezar bu vahşetten resmen zevk alıyor memnun sırıtışla ölüm kalım maçını izliyordu.
Labelle:"Ed sevgilim"diye fısıldadı ama onu duyan bir çift kulak daha vardı....
