İçeriğe geç

Günahkâr Roma

Bölüm 11 · 5 dk okuma

Günahkâr Roma

Bölüm 11

Yaralar

Kan gölüne dönen arenada herkes ya yaralanmış ya ölmüştü peki Edoardo?? O nerdeydi. Ortalik o kadar karışmıştı ki artık göremiyor du.

Lanista:"Ne oldu sevgili evladım çok tedirgin görünüyor sunuz?"

Labelle:"Vahşet çukurundaki kan gölüne bakarak zevk almamı beklemiyordunuz ya babacim" sesi titrek ve sinirli çıktı

Sezar:"Ne oldu Sevgili Labelle Yüce Sezarin eylemleri sizi hoşnut etmiyor anlaşılan "

Labelle:"Hayır efendim ben sadece şiddetin bir insanın ölümünün eğlence aracına dönüşmesinden rahatsızım Yüce Sezar küçük kulunu affetsin ama benim gönlüm vahşete razi gelmez"

Sezar:"Görüşleriniz altın değerinde sevgili varis ama vahşet ve korku insanı tetikte tutar bir insanoğlunun yaşama isteği onu her türlü iğrençlik yapmaya zorlar arenada ise biz o insanları yani "yaşamak için öldür" diye bilen insanlari ayikliyoruz"

Lanista:"Yüce Sezarin gönlü hoş olması bizimde mutluluğumuz demektir efendim"

Sezar memnuniyetle başını salladı ve son kalan dövüşçülere bir baktı

Sezar:"Sanırsam bu sizin gladyatör Lanistam"

Labelle korkuyla baktı. Demin herkesin kanında yıkanmış arenada herkesin kanını döken o heybetli mahlukatla Lanista'nin damgasını taşıyan bir gladyatör vardı hareketleri çevik olmasına rağmen arenada ki kan ve insan vücutları onu normalden daha yavaş hale geliyordu bu da karşısında ki heybetli adama karşı dezavantaj sağlıyor du.

1v1 dövüş başladı herkes sessizce dövüşü izliyordu.Hatta bazıları heyecandan nefes almayı unuttular. Üzün süren cebelleşme sonrası canavar edasıyla kükreyerek ayağa kalktı adam Lanista'nin son gladyatöru ise yerde can çekişiyor du.

Labellenin gözlerinden durmadan yaşlar damladı ama olduğu yeri tarkedip koşamadı çıkanlarin arkasından böyle bişey yaparsa babası iyice şüphelenir bu sefer sevgilisini idam bile ettire bilirdi sırf sevdiği için sustu dayandı. Parmaklarını avuç içlerine kanayana kadar geçirdi umursamadı. Cani yansın istiyor du sevgilisinin yaralı olduğunu farkındaydı hatta ölmüş bile ola bilirdi bu düşünce aklına gelince kaşlarını çattı ve 'hayir olamaz böyle şey ' dercesine kafasını iki yana salladı. Küçük kız kardeşi nazikçe ellerini tuttu."Sakin ol" diye fısıldadı.

Paulina:"Sevgili babacim izniniz olursa abimle biz gitsek malumunuz abim yeni hastalıktan kalktı biraz bahçede beraber yürüyüş yapmanın sözunu vermişti sonrada dinlenmesi lazım ben odasına kadar refakatçi olup yemek yediğinden emin olmak isterim izninizle "

Sezar:"Güzel Paulina ne kadar nazik ve asil bir kizsiniz ailenize karşı saygı ve dikkatiniz takdire şayan ve sizede geçmiş olsun aziz varis haberim yoktu bir seyiniz yok ya umarım sizi bu gece çok yormadik"

Labelle:"Dikkatiniz benim için şeref yüce Sezar ama iyiyim sadece üzerimde hala hafif yorgunluk var saray tabipleriniz çok iyi ilgilendiler benimle kabahatimi mazur görseniz ve sizi bu güzel gece sonunda yalnız birakmami affedersiniz umarım "

Sezar:"Tabikide sevgili oğul sizin iyiliğiniz ve rahatınız için her şeyi ayarlatacam lütfen dinlenmeye ve istirahat etmeye bakın "

Labelle:"Sonsuz merhametiniz için teşekkür ederim efendim" dedi ve kardeşinin koluna girerek ortamdan uzaklaştı.

Bahçeye girdiler, Labellenin tedirgin elleri hâlâ titriyor kardeşinden kurtulup bir an önce sevgilisinin yanına gitmek ona bakmak istiyordu.

Paulina:"Sence buna değer mi?"

Labelle:"Hıı?"

Paulina:"O çocuk her şeyi riske atmaya değer mi?"

Labelle:"Ama sen nerden?"

Paulina:"Çok sesli düşünüyor sun abicim."

Labelle:"Hıhım haklısın galiba"

Paulina:"Her şeyden çok onun hayatını riske atıyor sun farkındasın değil mi?"

Labelle:"Bilmiyorum bende korkuyorum ona zarar gelmesinden"

Paulina:"Korktuğun şey çoktan başına geldi gibi şu anda bu durumun en büyük sebepcisi sensin biliyorsun dimi" kardeşinin söylediklerine yüzünü buruşturdu. Ne kadar kabul etmek istemesede bu durumun sebepcisi kendisiydi.

Augustina:"Evet sevgili kardeşim bunun sebepcisi sensin babam aranızdaki elektriği hissedince kesin öldürme emriyle arenaya soktu biricik aşkını. Bu kadar açık yasamasanmi hislerini en azından etrafındaki insanlara zarar gelmez belki"

Labelle oturdu bu duydukları ne kadar istemesede çok ağır ve çok aci verici olmamasına rağmen hakikatti.

Labelle:"b-ben bilmiyorum ben sadece sevdalandim hissettim ve çekinmedim ama şimdi bunun cezasını o alıyor ve kim bilir belki belki ona bişey"dedi ve yine kafasını iki yana salladı hızlıca yerinden kalktı ve "nolur oraya gidelim bir başıma gitsem yine onun başına bir iş aça bilirim"

Augusta kardeşine acıdı çünkü kendiside aynı durumdaydı:"Gidelim benim minik prensim gidelim"iki kardeşine de sıkı sıkı sarıldı sonra da arena yaralılarının tedavi edildiği çadıra doğru gitti.

Çadıra girdiler içerisi yoğun kan kokuyordu midesi bulandı ve burnunu kapattı. Gözleriyle odayı taramaya başladı içeride herkes koşuyor bir şeyler yapıyor bazıları umutsuz vaka olduğu için sessizce ölümü bekliyor bazıları ise çoktan ölmüş üstü çarşafla kapatılıyor du.

Sonunda gözleri sevgilisine ilişti ve hemen yanına koştu ellerine ellerini kenetleyip parmaklarını öptü

Augusta:"Ortalık yerdeyiz yapma"

Labelle:"Umrumda değil"

Paulina:"Ablami dinle ve bizimle gel"

Labelle:"Birakmam bırakamam yapamam"

Paulina:"Bize güven"

Odadan abisini uzaklaştırdilar, yine bahçe içinden çıkarak derin nefesler alıp yoğun kan kokusundan kurtulmaya çalışarak Labellenin odasına gittiler . Kapının önüne geldiklerinde baş tabip koşarak onlara yaklaşıyor du.

Labelle:"Baş tabip?!"sorgulayan bakışlarla.

Baş tabip:"Acelemiz var lütfen müsade edin ve kapıdan kimsenin geçmemesi için emir verin dinlendiğinizi söylesinler.

Labelle neye uğradığını şaşırdı. Ve dediklerini yaptı sonra ablalariyla göz göze geldi.

Augusta:"Bize güven demiştik şimdi git yanında ol biz buralardan haberdar oluruz sonrada bitince bizede haber ver onu en iyi şekilde bakılmasını isteyelim sonuçta odanda sonsuza dek duramaz babam her an gele bilir"

'tamam'der gibi kafasını salladı. Ve içeri girdi içeri de can çekişen sevgili vardı tabip hemen müdahale etti ve ameliyat yapıldı dikişler atıldı. Sonra yarası sarılıp uyuması için ilaç verildi.

Baş tabip:"Ameliyat başarılı geçti şükür ki yarası iç organlarına zarar vermemiş iç kanamasi geçirme ihtimaline karşı iki hizmetli burda bırakıyorum her şeyi bana rapor edecekler sizde yanından ayrılmazsaniz iyi edersiniz yarına kadar durumu stabil olursa farklı odaya götürürüz özel gözetim altında tutarız bu geceyi sorunsuz atlatması çok önemli ağrı kesici ve uyku ilaçları hazırda bekliyor hizmetliler gerisiyle ilgilenir"dedi ve eğilerek odadan ayrıldı.

Labelle sevgilisine dikkatli şekilde yaklaştı gözlerinden süzülen yaşları durduramadı onunda canı yansin sevgilisinin hissettiklerini hissetsin istedi ölmek istedi belki bedeni geri döner ve birlikte olma şansı ni yakalarlardi.

Saatlerce oturdu hizmetliler saat başı ilaçlarını içirdiler gün aymasına yakın edoardo kendine geldi

Edoardo:"La-bel---le"

Labelle:"Sevgilim"

Edoardo:"Bir ruya gördüm"Öksürük "kendini yorma lütfen aşkım":"rüya gö-gör-dum biz biz ama başka bir yer ve ve mutluyduk"öksürük "s-se-eeni sevi-seviyorumm"

Labelle:"Bende seviyorum hemde çok biz tabikide mutlu olacağız aşkım yeterki sen iyiles" sevgilisi çoktan uykuya dalmıştı ama bu sözleri Labelle kendi için söylemişti kendini inandirmak için. Mutlu ola bileceğine inanmak için....

Bölüm sonu

1 yorum