Edoardo bir sesle uyandı gözlerini açtığında sevgilisinin bakışlarıyla karşılaşmayı beklerken lanistanın sinirli bakışlarıyla karşılaştı.
Lanista:"Bu ne cüret"
Edoardo:"Ee efendım... ben..."
Lanista:"Sen kendini kim sanıyorsun bu ne cüret sen kölesin sahibinin tenine dokunmaya nasıl cesaret edersın"
Edoardo:"Ben ben sadece"
Labelle:"Mmmm"
Lanista:"Oğlum ben yanındayım aç gözlerını aslanım"
Labelle"Ed-Edoardo "
Edoardo:"Burdayım"
Labelle:"Üşüyorum "
Edoardo:"Yanındayım"
Labellenin titreyen ellerını tutu.Lanistanın kızgın gözleri ve bakışlarını üzerınde hissetsede şu an umrunda değildi.Şu an tek düşündüğü sevgilisiydi ve onun ürkekçe sesle üşüyorum demesıyle zaten dünyadan kopup gitmişti.Tek isteği bir an önce onun iyileşmesiydi.
Lanista ne kadar sinirlensede doktorun odaya girmesiyle onu odadan çıkmasını istemesiyle burnundan sinirle soluyarak odadan çıktı.
Baş tabı:"Dürümü nasıl?"
Edoardo:"Az önce kendıne geldı ve üşüdüğünü söyledı ama hava baya sıcak o yüzden üzerini ortmeden size sormamın daha iyi olacağını düşündüm"
Baş tabıp:"İyi yaptın evladım efendın havadan dolayı değil kendını yalnız hissetiği için üşüyor bence ona sarılmalısın"
Edoardo:"Ama Lanista??"
Baş tabip:"Merak etme kapıdakılere içeri kimseyi almamaları için talimat vereceğim"
´Teşekkur ederım' der gibi kafasını aşağı yükarı salladı.
herkes odayı tarkettı ve edoardo yatağa geçtı.Hafifçe sevgilisine sarıldı labelle de hemen karşılık verdı ve kölesinin odunsu kokusunu içine çektı. Edoardoda saçlarına yüzünü gömdu sabah şafağı kadar ferah, ilk güneşinde parıldayan şebnemler kadar berrak kokusuni sanki birdaha koklayamayacakmış gibi birazdan ölecekmiş gibi kokladı
Labelle:"Ed?"
Edoardo:"mm"
Labelle:"Ben duydum orda ve... "öksürdü
Edoardo:"şşş sakın ol"
Labelle:"sen seviyorsun.... ben duydum... ve ve seni azad etmek istiyorum"
Edoardo:"Ben azad olmak istemiyorum"
Labelle:"Ne?"
Edoardo:"Gözlerinin kara kuyusunda kaybolmak ellerınde sonsuza denk hapsolmak istiyorum.Senin olmak sensiz sabahlardan uzak olmak istiyorum Beni senden mahrum bırakma"
Labellle:"Ama sen sen.. o kız dedinki"
Edoardo:"Yaramaz çocuk benim orda konuştuklarımı sonuna kadar dinlememiş"dedi muzip bir sesle.
Labelle gülümsedı ve:"Şey ben ben sendn hoşlaniyorum"
Edoardo:"Bende senden çok ama çok hoşlaniyorum küçüğüm"
labele duyduklarının karşısında şaşırmıştı ama çok mutlu olmuştu.'Küçüğüm' bu kelıme onu havalara üçmasına yetmiştı. Aşk dolu şevkat dolu dokunuşlar la uyumuştu.
Sabah ilk ışınlarıyla uyandı Edoardo. Sevgilisi hâlâ huzurlu şekilde uyuyordu kollarının arasında. Öyle güzel uyuyorduki zamani durdurup sonsuza dek izlemek istedi ama zaman onlarin düşmanıydi. Kedi gibi mırıldandı Labelle, onun bu tatli görüntüsü Edoardonun yüzünde tebessüm uyandırdı hafif gözlerini araladı:"mm Günaydın yakışıklı"
Edoardo:"Günaydın tatlım"
Labelle:"Yaa tatlinmiyim"
Edoardo:"Hemde ne tatlı sonsuza dek bıkmadan usanmadan tadına doyum olmadan yemek istediğim tatlı hemen şimdi bile doyumsuzlukla kana kana içmek istediğim tatlı "
Labelle:"ama sabah sabah çok şımartıyorsun beni ve bu bizim ilk sabahimiz hiiiiğğ"dedi nefesini tutarak Edoardo çok korktu
Edoardo;"Noldi bi yerin mi ağrıyor tabibi çağırıyorum hemen"
Labelle:"Yok ya başka şey diyecektim" anlamaz gözlerle baktı edoardo"yoksa sen beni sadece vücudum için mi sevdin" diye şaşırmış ifade yaptı yalandan
Edoardo:"senin neyine mi aşık oldum..mm belki yeni doğan bebek kadar saf kalbine belkide güneş ışıkları kadar güzel parlayan gözlerine belkide gece karanlığı kadar güzel saçlarına belkide tanrıların Lütfü olan yüzüne belki ince parmaklarina belkide en güzel müzikten daha güzel ahenki olan sesine belkide sadece varoluşun beni etkiledi beni dünyaya bağladı yüzüme hayat nefesi üfledi tükenmiş umutlarima hayat verdi acımasız ca kalbimi çaldı uykularımı elimden aldı bilemem ben"
Labelle:"Ed sen..." kapı çaldı
Edoardo:"Muhtemelen baş tabip geldi" dedi ve yataktan kalkıp kapıyı açtı karşısında gözleri şimşek gibi çakan Lanista ve arkasında baş tabip vardı
Lanista:"Uyandı mi?"
Edoardo:"Evet efendim"
Lanista:"Gide bilirsin"
Baş tabip:"Benim ona ihtiyacım var izninizle efendim" bütün gece ve bu sabah nasil olduğunu sordu bir süre muayene ettikten sonra kapıyı açtı ve Lanista'nin girmesine izin verdi. Oğluna sıkı sıkı sarıldı Lanista.
Lanista:"Bugün arenaya çıkacaklar izlemek ister misin"
Labelle:"Olur"
Lanista:"Tabip efendi artık gladyatöre ihtiyacınız olmuyorsa gidip onuda muayene edin durumu yerinde ise dinlensin günlerdir uyumuyor"
Baş tabip:"Tamamdır efendim "
Baba oğul yalnız bırakarak herkes odadan çıktı. Muayene sonrasi edoardo dinlenmek için odaya gitti. Öğlen yemeği için yine sahibin yanına gitti. Ellerinden tutarak yemek salonuna götürdü. Onlarin gereksiz samimiyeti lanistanin sinirlerni bozuyordu. Ve karar verdi normalde özel koruma olarak adanan köleler asla gladyatör savaşlarına katilmayacakti. Ama babasi bu oğlanın oğluyla olan fazla samimiyetinden rahatsiz oldu ve kurtulmanin yolunu bulmaya çalıştı. Yemek masasında sık sık sahibinin yanina geliyor çok yakın temas ediyordu herkesin gözünde köle efendi ilişkisi dönerken aslında onlar ilk günlerinin tadını çıkarıyor ve tatlı tatlı flört ediyorlardi. Lanista kaşları çatık şekilde onları izledi. Fulviada onların bu yakınlıklarınin asil sebebini az çok tahmin ediyordu. Lanista baş gladyatörunu çağırdı ve ona bir şeyler fısıldadı o da Fulviaya aynen söyledi. Fulvia sahibinin yanından geçip Edoardonun dirseğini tuttu ve uzaklaştırdı.
Fulvia:"Sen ne yaptığını saniyorsun lan" tokat atti adama
Edoardo:"Ne yapmışım "
Fulvia:"Lanistanin göz önünde nasıl flört edersin oğluyla"
Edoardo:"Cokmu belli"
Fulvia:"Hemde çok ölüm fermanı okunacak kadar çok "
Edoardo şaşkınlıkla:"Derken?
Fulvia:"Hazirlan bu akşam arenaya cikacaksin ölümüne dövüş için"
Edoardo bu karardan afalladik Ama kaçarı yoktu akşam arenaya çıkacaktı bunu biliyordu. Hayatta kalmaliydi ne yapıp edip bunu başarmak zorundaydi
