Bölüm 5: İlk Kan ve Kanatılan Kalpler
İki ordu, Kara Vadi’nin çorak topraklarında karşı karşıya geldi. Elysia’nın ordusu intikam hırsıyla doluyken, Alaric’in lejyonları sayıca üstündü. Savaşın ilk saatlerinde vadi kan gölüne döndü. Elysia, bizzat zırhını giyip cephenin ön saflarında savaştı. Babasının sadık generali Marcus, Elysia’yı korumak için kendini Alaric’in şövalyelerinin önüne attı ve genç kızın gözleri önünde paramparça edilerek can verdi. Bu, Elysia’nın kalbindeki son merhamet kırıntısını da yok etti.
Çarpışmanın hararetinde Elysia ve Aurelius’un atları karşı karşıya geldi. Aurelius kılıcını indirdi, saldırmayı reddetti. Ancak gözü dönmüş olan Elysia, "Bana acıma!" diye bağırarak kılıcını savurdu. Aurelius darbeden kaçmadı; Elysia’nın kılıcı Aurelius’un omuz zırhını parçalayıp tenini derinlemesine yardı. Aurelius acıyla atından düşerken, Elysia durdu. Göz göze geldiler. Aşk, akan kanın sıcaklığında kendini hissettirse de, etraflarındaki ölüm çığlıkları bu aşkı boğuyordu. Muhafızlar Aurelius’u kaçırırken, Elysia ilk kez sevdiği adamı gerçekten öldürebileceğini fark edip dehşete düştü.