Selam canlarım bugün bölüm atmayacaktım bakın bu planda yoktu, içimden geldi keyifli okumalar diliyorum canlarım :)
ozlem_okatan beni buradan takibe alın canım ailem❤
Yorum veto 1 bin🖤
Oy veto 160🦋 ( Vetoların dolmasını beklemiyorum diye siz oy vermeyi ve yorum yapmayı ihmal etmeyin olur mu canlar?
2 GÜN SONRA YENİ BÖLÜM GELECEK!
Bölüm müziği: Söyle Sunam
Kendi ellerimle yaktığım gençliğime kader diyemem.. G.
Keyifli okumalar 💜
Kartal ile beraber arabaya doğru yürürken bakışlarımı arkamda kalan Asi'ye çevirdim. Göz kırparak önüme döndüm. Kartal her zaman ki gibi arka kapıyı açtı. Yüzünde ki sıcak gülümsemesine bakarak yanından geçerek ön tarafa bindim. Kartal gözlerini kırparak bana baktı, dudaklarının kıvrılması ile hemen arabanın önünü dolandı. Arabaya binerek kemerini taktı. Kafamı arakaya doğru yaslayarak gözlerimi kapattım. Kartal sessizce arabayı çalıştırarak çiftlik evinden ana yola çıktı.
Kartal bir yola bir bana bakıyordu. Yol boyunca konuşmamış sadece dışarıyı izlemiştim.
"Eee konuşmayacak mısın?" dedi Kartal. Konuşacak ne vardı ki. O kazanmış ben kaybetmiştim işte.
"Tamam sen nasıl istersen öyle olsun ben seni senelerdir bekliyorum, biraz daha beklerim." dedi Kartal. Bu sözlerine içimden kahkahalar attım.
"Asi sana çok düşkün biliyorsun değil mi?" dedi hafifçe kaşlarımı çatarak Kartal'a doğru döndüm. Yoldan çektiği bakışları ile gözlerimin içine baktı.
"Çatma hemen kaşlarını, biliyorum seni, anlıyorum da ama yaşadıklarını bu hikayede en masum olanlara ödetme ." dedi Asi'yi kast ediyordu. Kartal'dan çektiğim bakışlarımı dışarıya çevirdim. Haklıydı galiba kardeşim beni düşünüyordu ama ablası olarak ben onu düşünmeme gerekiyordu. Asi ben ve Kartal olayında dışarıda kalması gerekiyordu. Yaşı küçüktü onun bu konular için.
"Bak Gül sorunları susarak halledemezsin." dedi Kartal'a ne oluyordu bugün beni düşünerek konuşması garip gelmişti bana. Biz hakkında değil, ben hakkında konuşması ilgimi çekmişti.
"Ben derdimi konuşarak, ağlayarak kimseye anlatamadım. Bu saatten sonra da benden iki kelam laf beklemesin kimse. Zira konuşarak kimseye derdimi anlatamadım. Anlamadı da kimse." dedim konuşmadığımı mı sanıyordu o.
"Ben anlarım seni ama.." dedi yavaşça gözlerimi ona çevirdim. Kartal gerçekten beni anlar mıydı? Ona bakarak bu dediğini düşündüm Kartal beni anlasaydı Devran'ı öldürmezdi.. Canım yandı, onunda yansın isteyerek konuştum.
"O zaman akşam yemekte nişanı at. Beni anladığına o zaman inanırım." dedim vereceği tepkiyi merak ettim. Kartal irice açtığı , benimde beklemediğim bir hamle yaparak aniden frene bastı. Emniyet kemerini takmadığım için öne doğru sertçe başım savruldu
Kartal gözlerini topraklı yoldan çekmeden direksiyonu sıkarak konuştu.
"Bak Gül bu dediğini asla yapamam olmaz!" dedi elimi alnıma koyarak sızlayan yere dokunduğum an canım daha çok yandı.
"Ahh.." diyerek doğruldum. Kartal'ın endişeli bakışları üstümde gezerken şuan acıdan kaşlarımı ona çatamıyordum.
"Gül ne oldu!" dedi Kartal alnımda tuttuğum elimi parmakları ile çekerek çenemi naif bir şekilde tutarak kendine doğru çevirdi. Gözleri alnımda telaşla dolandı.
"Bırak çek ellerini dokunma bana." dedim sinirle ellerini çekmeye çalıştım, onun bana öyle derin gözleriyle bakması canımı yakıyordu. Benim Devran'a baktığım gibi bakıyordu bana gözleri.
"Ama alnın kanıyor. " dedi sesinde acı vardı.
"Bırak ben hallederim. " diyerek onu terslemeye devam ettim.
"Olmaz benim yüzümden acı çekiyorsun. Akıllı dur." dedi Kartal arabadan indi. Bagajı açtı eline aldığı çantayı kurcalayarak benim olduğu tarafa doğru geldi. Çantayı arabanın üstüne bıraktı eline aldığı iki malzeme ile kapımı açtı.
"Ne yapıyorsun Kartal?" dedim o benim sorumu umursamadan çenemi hafifçe parmakları ile yukarı doğru kaldırdı, kafamı arka koltuğa doğru yasladım. Kartal alnına doğru eğildi. Elindeki malzemelerle pansuman yapmaya başladı.
Burnuna gelen Kartal'ın parfüm kokusuyla Kartalı göğsünden ittim. "Nefes alamıyorum biraz öte gitsene." dedim bilerek mi yapıyordu! Parfümünü değiştirmemişti bile aynı kokuydu..
"Tamam bitti zaten." dedi Kartal geri çekilirken yaralı alnıma bir buse kondurup geri çekildi.
"Öpme beni!" dedim dişlerimin arasında! Devran beni bu kadar öpmedi desem, o beni hiç öpmemişti ki.
"Neden?" dedi Kartal. Ne demek neden ya!
"İstemiyorum dokunma bana, bir daha yapma bunu." dedim gözlerine sabitlediğim bakışlarım ile konuştum.
"Ama bir hafta sonra hem Allah katında, hem resmiyette eşim olacaksın." dedi kaşlarım yukarı doğru havalandı.
"Eee ne olmuş yani?." dedim kafamı yan yatırarak göz kırparak sordum.
"Bir buseden daha fazlasını yaşayacağız, o zaman ne yapacaksın. " dedi dudakları kıvrıldı, yanağında ki gamze gene kendini ortaya çıkarmıştı. Gözlerimi gamzelerinden çekerek yutkundum.
"Kartal sapıtma öteye git. Evlenince ben istemediğim halde bana dokunacak mısın?.." dedim o evde yaşananları hatırlatarak. Hem de Kartal rızam olmadan bana dokunmayacağının farkındaydı bu yüzden onu büyük bir savaş bekliyordu. Kendiyle.
Kartal somurtarak kapımı kapattı. Elindeki malzemeleri bagaja gelişi güzel attı. Yüzünü asarak yerdeki taşa ayağıyla vurdu ellerini beline koyarak arkadan bana baktı yakalanmanın verdiği utançla gülerek ondan bakışlarımı çektim. Şoför koltuğuna geçip oturdu. Dudaklarımı ısırarak saçlarımla oynadım. Üstümde gezilen bakışları umursamadım. Kartal'ın artık çileden çıkaracağımı şimdi anlamıştım. Yol boyunca ne ben konuştum nede o. Artık Kartal'ı nasıl susturacağımı da anlaştım. Gülmemek için dudaklarımı sıktım. Merkeze kadar sessiz bir yolculuk yapmıştık. Arabayı park etmesi ile bakışlarım Mardin'in tepesinde özel tesis olan cafeyi buldu. Kartal arabadan inmeden ben kapıyı açarak arabadan indim.
Kahvaltı için geldiğimiz mekanda sessizce kahvaltı yapmaya başladık. Fazla iştahım yoktu ben sadece çayımı yudumluyordum. Keyifliydim, Kartal daha ağızını açamamıştı. Bu kadar çok mu istiyordu evlendiğimiz zaman karı koca hayatı yaşamamızı? Erkekler işte her zaman akılları değil de başka organları ile düşünüyorlardı. Karşımda Kartal varken ben niye böyle pis şeyler düşünüyordum şimdi! Kendime kızarak Mardin'in güzel manzarasını izlemeye başladım.
" Yemeyecek misin?" dedi Kartal sonunda ağızını açabilmişti. Bu kadar çok istiyor olsa o gün karşısındaydım. Neden yapmadı o zaman. Neden dokunmadı bana.. Kartal iki üç dakikalık keyif içi sevmiyordu ki beni. O kara sevdaya mı yakalanmıştı gerçekten diğerlerinin dediği gibi.
"Tamam akşama kadar beraberiz illaki acıkırsın Gül hanım. " dedi Kartal'ın sesiyle düşüncelerimin arasından çıktım. Tam ona cevap vereceğim sıra ortama yayılan ses ile bakışlarımı sesin geldiği tarafa çevirdim.
"Afiyet olsun Kuzen." dedi Devrim abi.. Gözlerimi çektim yüzüne bakacak yüzüm yoktu. Şuan Kartal ile beraber kahvaltıya gelmiş bir kızdım ben. Devrim abi aşiretten çıkan karar ile Toprakoğullarının kızı Nisa ile evlenmişti apar topar. Onunla beraber birbirlerini tanımak için onlarda dışarı çıkmış olmalıydılar. Kartal çatalını sinirle masaya bıraktı.
"Kuzen hayırdır?" dedi Kartal kinaye ile konuşarak.
"Seni Kuzen kategorisine alan kimde, Kartal soruyu üstüne alma." dedi Devrim abi dolan gözlerimi kırpıştırarak kendimi sıktım. Kartal arka sandalyesine doğru yaslandı. Gözlerini benden çektikten sonra Devrim abi ile kibar olmaya çalışarak konuştu.
"Devrim bas git işine. Eşinde yanında ne güzel gidin başka mekanda kahvaltı yapın. " dedi Kartal bir nevi kibar bir şekilde kovmuştu onları.
Devrim abi, Kartal'ı görmezlikten gelerek tekrar bana baktı.
"Eee Gül mutlu musun?" dedi Devrim abi.
"O nasıl laf abi?" dedim ben mutlu olmayı bırakalı iki sene dört ay olmuştu. Mutluluk neydi? Onu bile unutmuştum.
"Duyduğuma göre bir hafta sonra düğünün varmış. Amcam öyle diyordu." dedi başımı yere eğdim. Herkes olaylara kendi açısından bakmaktan bıkmıyordu.
"Abi. Ben.." dedim nasıl diyecektim ki. Bu konuyu Devrim abiyle hayatta konuşamazdım ki Başkasının günahına girmemek için Kartal ile bir ömür sürgün hayatı yaşayacağım diye.
"Gül sus konuşma." dedi Kartal'ın bana söylediğini duymuyordum bile. Şuan içimde yaşadıklarımı düşündüm.. Yıkımdan başka bir şey değildi.
Devrim abi bana bakarak konuştu. "Şu ailede sevgiye, aşka olan inancım tek sendin...Sende şimdi evleniyorsun. Yazık gerçekten yazık. " dedi Devrim abinin son sözleri içimdeki yıkımı tetikledi gözlerimden akan yaşlar ile Devrim abiye baktım.
"Abi sus...Lütfen sus..." diye bildim sadece. İki sene dört ay benim için kolay mı geçti sanıyorlardı! Kartal'la keyfimden mi evleniyordum ben!
"Bazen diyorum kardeşim iyi ki ölmüş. Seni şurada, şöyle, şu piçle otururken görseydi emin ol o da ölmeyi tercih ederdi. Çünkü bunu görmesi ölmekten daha kötü. " dedi Devrim abinin bu sözleriyle vurulmuşa döndüm resmen. Sözlerinde haklı olması en çok canımı yakan şeydi. Devran şu halimi görse yüzüme bakmazdı.. Nefes alamaya çalıştım.
"Lan Devrim senin var ya ben." dedi Kartal sinirle masadan kalkıp kafasını Devrim abiye geçirdi. Devrim abi ile Kartal bir birlerini yerken herkes onları ayırmak için mücadele etmeye başladı. Gözlerimden akan yaşlar ile yavaşça o ortamdan ayrıldım. Kafamın içinde dolanan sözler ile nereye gittiğimi bilmeden yürüdüm sadece yürüdüm.
Bazen diyorum kardeşim iyi ki ölmüş. Seni şurada, şöyle, şu piçle otururken görseydi emin ol oda ölmeyi tercih ederdi. Bazen diyorum kardeşim iyi ki ölmüş. Seni şurada, şöyle, şu piçle otururken görseydi emin ol oda ölmeyi tercih ederdi. Bazen diyorum kardeşim iyi ki ölmüş. Seni şurada, şöyle, şu piçle otururken görseydi emin ol oda ölmeyi tercih ederdi.
YAZAR'DAN..
Kara çiftliğe gelmiş tam içeri gireceği zaman çalan telefonu ile durdu ekrana baktı..
"Hay Kartal bugün bir sen eksiktik." dedi söylenerek telefonu açıp kulağına dayadı.
"Abi.." dedi Kartal nefes nefese telaşlı sesiyle.
"Söyle Kartal işim var." dedi Kara. O kadar işinin arasında nelerle uğraşıyordu.
"Abi...Gül Yok." dedi Kartal. Kara çattığı kaşları ile doğru duyup duymadığını sorguladı.
"Nasıl yok! Sabah kahvaltıya gideceğiz demedin mi!" dedi Kara. Kardeşi Gül en değerlisiydi.
"Abi geldik biz ,Devrim piçi geldi. Salak salak konuşunca ortalık karıştı. O sırada baktım Gül yok." dedi Kartal olayı kısa özet geçmişti.
"Hay ben senin de. Devriminde. Kapat telefonu adamlara haber vereyim." dedi Kara sinirle adamlara Gül'ü bulmaları için haber verdi. Kendi de tekrar arabasına binerek kardeşini aramaya çıktı.
Bölüm sonu
.
.
