Yazılarımın tamamına, özel paylaşımlarıma ve gelecekteki projelerime ulaşmak istersen şu bağlantıya bakabilirsin: Bu linki Google'a yapıştırarak veya doğrudan tıklayarak sayfama ulaşabilirsin. Ayrıca sohbeti sürdürebileceğimiz ve en güncel içerikleri paylaştığımız WhatsApp kanalımıza beklerim — WP kanalına gelin, fikirlerinizi, yorumlarınızı ve önerilerinizi paylaşın. Birlikte okumaya, düşünmeye ve yeni yollar keşfetmeye devam edelim. Teşekkürler, varlığınız değerli. Lütfen bizi takip etmeyi unutmayın; haberler yakında paylaşılacak
https://lnk.bio/sevipgidenbirisiii
Asel sabaha karşı uyuyakalmıştı.
Rüyasında yine aynı yerdeydi.
Beyaz duvarlar.
Keskin bir antiseptik kokusu.
Ve suskun bir adam.
Gözlerini açtığında kalbi deli gibi atıyordu.
Bir süre tavana baktı.
Gerçekle rüya arasındaki o ince çizgide takılı kaldı.
Telefonu başucundaydı.
Bulut'tan yeni bir mesaj yoktu.
Nedense bu kez içi rahatlamadı.
⸻
Mutfakta kahve yaparken annesinin sesi yankılandı.
— Yine mi uyuyamadın?
Asel başını salladı.
— Biraz düşünceler...
Annesi karşısına oturdu.
Bakışı her zamanki gibi delici ama şefkatliydi.
— Bulut mu?
Asel sustu.
Sessizlik bazen itiraftı.
— Kızım, dedi annesi yumuşak bir sesle,
— Sen birine kapı açmaktan değil...
— Açtıktan sonra yalnız kalmaktan korkuyorsun.
Asel'in eli fincanda dondu.
⸻
Yıllar önce.
Asel hayatında ilk kez birine gerçekten "tam" hissetmişti.
Planlar yapılmıştı.
Gelecek konuşulmuştu.
Sonra bir gün...
"Ben bu sorumluluğu kaldıramıyorum."
Tek cümle.
Ama onlarca parçaya bölmüştü onu.
O günden sonra Asel,
birine yaklaşınca hep yarım kaldı.
⸻
Telefon titredi.
Bulut'tu.
bulutyaman:
Bugün nasılsın?
Asel derin bir nefes aldı.
aselsoykan:
Kendimle uğraşıyorum.
bulutyaman:
En zor savaş.
Asel gülümsedi.
Ama gözleri doldu.
aselsoykan:
Beni tanımıyorsun Bulut.
bulutyaman:
Tanımak için buradayım.
İşte bu cümle...
Tam da korktuğu yerdi.
⸻
Bulut görevden kısa bir izin almıştı.
Arkadaşlarıyla otururken bile aklı başka yerdeydi.
— Oğlum sen burada mısın? diye takıldı biri.
— Değilim, dedi Bulut.
— Kafamda biri var.
— Aşıksın yani?
— Hayır, dedi Bulut.
— Ama olabilirim.
⸻
Akşam saatlerinde Asel tek başına yürüyüşe çıktı.
Hava serindi.
Sokak lambaları sarı sarı yanıyordu.
Telefonu elinde tuttu.
Sonunda yazdı.
aselsoykan:
Ben geçmişte yarım kaldım.
Dakikalar sonra cevap geldi.
bulutyaman:
Ben de.
Asel durdu.
Adımlarını yavaşlattı.
aselsoykan:
O yüzden temkinliyim.
bulutyaman:
O yüzden sabırlıyım.
Asel'in boğazı düğümlendi.
⸻
Belki de ilk kez biri,
onun hızına yetişmeye çalışmıyordu.
Belki de ilk kez biri,
"acelem yok" diyordu.
Asel telefonu kapattı.
Gökyüzüne baktı.
Korkuyordu.
Ama bu kez kaçmak istemiyordu.