İçeriğe geç

Görücü Usulü

Bölüm 20 · 1 dk okuma

Görücü Usulü

Bölüm 20

20

Gece, görev alanının üzerine ağır bir sis gibi çökmüştü.

Bulut omzundaki çantayı düzeltti, etrafı kolaçan etti.

Sessizlik...

İnsanı en çok tedirgin eden şeydi.

Telsizden gelen kısa bir cızırtı irkilmesine yetti.

— Dikkatli olun, bölge temiz değil.

Bulut başıyla onayladı, ama kimse görmüyordu.

Elini silahının kabzasına götürdü.

Kalbi hızlandı.

Nedense aklına ilk gelen şey görev değildi.

Asel'di.

"Temkinliyim," demişti.

O an anladı...

Temkin, bazen korkudan değil, kaybetme ihtimalindendi.

⸻

Aynı saatlerde Asel evinde yalnızdı.

Televizyon açıktı ama izlemiyordu.

Eli sürekli telefona gidip geliyordu.

Mesaj atmak istiyordu.

Ama ya yanlış bir anda yazıyorsa?

Derin bir nefes aldı.

aselsoykan:

Umarım iyisindir.

Mesaj gitti.

⸻

Bulut mesajı gördüğünde gözleri kısa bir an durdu.

Tam o sırada uzaktan bir ses geldi.

Hızla siper aldı.

Kalbi göğsünden çıkacak gibiydi.

Adrenalin her şeyi bastırdı.

Ama o tek mesaj...

İçini garip bir şekilde sakinleştirmişti.

Cevap yazdı.

bulutyaman:

İyiyim.

Bunu bilmen yetiyor.

⸻

Bir patlama sesi...

Yere yatmak zorunda kaldılar.

Zaman yavaşladı.

Bulut'un kulağında tek bir cümle çınlıyordu:

"Tanımak için buradayım."

O an düşündü:

"Eğer buradan çıkarsam...

yarım kalmayacağım."

⸻

Asel kalbi sıkışarak telefona baktı.

Bulut'un çevrim içi olmadığını gördü.

Dakikalar geçti.

Saatler gibi geldi.

İçinde kötü bir his vardı.

Balkona çıktı.

Soğuk havayı içine çekti.

"Niye bu kadar önemsiyorum?" diye sordu kendine.

Cevabı belliydi.

⸻

Saatler sonra telefon titredi.

bulutyaman:

Biraz yoğun geçti.

Ama buradayım.

Asel'in gözleri doldu.

aselsoykan:

Merak ettim.

İlk kez açıkça yazmıştı bunu.

bulutyaman:

Hoşuma gitti.

Asel gülümsedi.

Ama gülümsemenin içinde korku vardı.

⸻

O gece Asel uzun süre düşündü.

Kendini ilk kez birine bu kadar yakın hissediyordu.

Ama yakınlık...

Onu hep yaralamıştı.

Yatağa uzandı.

Telefonu göğsüne koydu.

"Bu sefer kaçarsam..." diye geçirdi içinden,

"kendimden kaçarım."

⸻

Bulut görev sonrası yalnız kaldığında gökyüzüne baktı.

Derin bir nefes aldı.

Hayatta kalmıştı.

Ama ilk kez,

birinin bunu bilmesini istiyordu.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.