GÖLGEYE GÜVENİLMEZ

Annesinin ölümünden sonra Elif, hiç bilmediği bir sahil kasabasına taşınır. Eski evde tuhaf şeyler olur: geceleri duvarın içinden gelen sesler, kimsenin görmediği gölgeler ve her sabah yer değiştiren eşyalar… Kasabanın “dokunulmaz” çocuğu Aras, Elif’e tek bir şey söyler: “Bu ev seni değil… sen bu evi çağırıyorsun.” Elif gerçeği öğrenmeye başladıkça, geçmişinin sandığından çok daha karanlık olduğunu fark eder. Ve Aras, bu gerçeğin tam ortasındadır.