Yıllar öncesi...
Tüm çocuklar yetimhanenin bahçesinde oyun oynuyordu. Saklambacı bırakmışlardı. Doğruluk mu cesaret mi oynayacaklardı. Çok sevenlerdi bu oyunu çünkü herkesin sırları ortaya çıkardı komik şakalar yapılırdı.
Başak ise bu oyunu hiç sevmezdi.Çünkü ona göre saçma sorular sorulurdu ve saçma cevaplar verilirdi. Bu yüzden pek sevmezdi. Saklambaç bitince oyunu bırakacaktı ama arkadaşları ısrar ettiler.
"Sende oynasana, Başak!"
"Çok eğlenceli! Sende oynamalısın!"
Başak sonunda oyunu kabul etti ve yere daire şeklinde dizildiler. Şişeyi çevirdiler.
İlayda Başak'a soracaktı.
"Doğruluk mu cesaret mi?"
"Doğruluk."
İlayda biraz düşündü. Sonunda sorusuna karar verince gülümsedi.
"Hoşlandığın biri var mı?"
Başak'ın cevabı netti. "Hayır."
"Peki olsa kim olurdu?"
Başak biraz düşündü. Bu ona göre saçma bir soruydu. Çünkü o aşka inanmazdı. Eğer aşk diye bir şey olsaydı anne ve babası da birbirine aşık olurlardı. Ama onlar aşık değildi çünkü Başak'ı bebekken terk etmişlerdi. İnsan birine aşık olsa onunla yaptığı bebeği neden terk ederdi? Etmezdi. Bu yüzden aşık değillerdi. Başak sonunda cevabını bulmuştu "Eğer olsaydı" diye başladı. "Babama aşık olurdum, çünkü bir yerde görmüştüm; kız çocukları ilk önce babalarına aşık olurlarmış. Bende ona aşık olurdum." Ama yoktu. Başak'ın babası yoktu.
~
Eve döndüğümde kafamda bir sürü soruyla kahvaltı başlamıştım. Bir adamla üç defa art arda karşılaşmıştım ve adam bana her defasında aynı tebessümü sunmuştu. Beni bir yerden tanıyordu ama nereden tanıdığını bende anlayamamıştım çünkü adamı hayatımda asla görmemiştim. Düşünmekten kafayı yiyecekken zili çalan kişi beni kurtardı. Kapıyı açtığımda karşımda turuncu saçlarıyla ve güler yüzüyle Harika vardı. Her zamanki gibi neşeli, hayat doluydu.
"Ee? Lunaparka gidiyor muyuz?"
"Gidiyoruz!"
Onu görmek bana enerji vermişti. Harika herkesin isteyeceği bir arkadaştı. Gülümsemesi insanın içini rahatlatıyordu.
Onu içeri davet ettim. Ben sofrayı topladım ve Harika ev işlerinden nefret ettiği için bana yardım etmedi. Sonrasında lunaparka gitmek üzere evden çıktık.
~
Lunaparka gelmiştik. Harika da ben de burayı çok severdik. Canımız sıkılınca oraya gider oyuncaklara binerdik. Eğlenirdik ve can sıkıntımız giderdi. İlk çarpışan arabalara binecektik. Biletleri alınca Harika koşarak çarpışan arabaların olduğu tarafa gitti. Bende arkasından gittim. İkimizde bir arabaya bindik. Başladığında ikimizde gülüyorduk. Ama gülüşüm karşımdaki arabadaki adamı görür görmez soldu.
O adamdı. Ve her zamanki gibi huzursuz eden tebessümünü sundu.
Artık beni takip ettiğinden emindim. Sapık mıydı bu adam? Düşüncelerimle boğuşurken arabamıza sert bir darbe gelince irkildim...
~☆
Luzianız geldi. Beyaz lekelerim ngl olayından dolayı bazı şahıslar puanımı düşürmüş. Lütfen beni biraz destekler misiniz?
Sizi seviyorum🤍👻 Hoşça kalın;)
