GÖKYÜZÜ MEZARLIĞI

Cehennem' den 2994.Gün... Gelecekteki kendime, merhaba! Sana her şeyin başladığı o gün yazıyorum. İlk suç işlendi, İlk nefret yeşerdi az önce. Az önce, bir cinayet yaşandı. Katledilen özgür düşüncelerin çürük ceset Kokusu dağıldı rüzgâra... İlk çiçek koparıldı dalından, Daha henüz yeşeren çimlerin üstüne basıldı. İlk hayvan kafesledi, Ve sıyrıldı ruh bedenden. Az önce ilk vaaz verildi ve ilk günah affedildi... ─────────────────────────── Bizim için gökyüzü bir mezarlıktı, İçindeki cesetler ise bizler. Bizim gökyüzümüz hiçbir zaman aydınlanmadı. Çünkü bazı gecelerin sabahı yoktu. Evet güneş doğabilirdi ama biz karanlığın içinde kaybolmuştuk... ☆☆☆ Her sene bir öncekinden umutsuz, her gün bir öncekinden acımasız ve kafamızı tekrardan kaldırdığımız gökyüzü biraz daha ışıksız. Yazılış tarihi 16 Eylül, 2021