İçeriğe geç

Gerçek ailem / gerçek aile

Bölüm 34 · 4 dk okuma

Gerçek ailem / gerçek aile

Bölüm 34

34

Yine bir aile davetine gelmişlerdi Berk ve ailesi. Ama bu sefer ben o pasaklı halimden çok daha farklıydım.

Sade hafif bir makyaj yapmıştım. Üzerimde beyaz midi bir elbise vardı. Gayet zarif ve şıktı. Saçlarımı su dalgası yapmıştım.

Akşam yemeği davetiydi. Babamlar iş konuşurken annemler de dedikodu yapıyorlardı.

Berk etrafa bakıyor gibiydi. Ama bazen onu bana bakarken yakalıyordum. Bazense o beni

Minik Buğlem de oyun oynamaya çalışıyordu Berk' in aldığı oyuncak arabayla.

Canım sıkılıyordu. Telefonumda biraz gezineyim derken mesajları gördüm.

Berk ve Yağmur yazmıştı.

Yağmur: Ne yapıyorsun kız?

Siz : yemekteyim ailecek.

Yağmur : hee tamam

Diğer sohbete geçtim.

Berk : Canım sıkıldı

Siz : benimde

Berk : birşeyler yapalım

Siz: olur ne yapalım?

Berk : bilmiyorum ama bu ortamdan kaçmamız lazım.

Siz : evet çok bunaltıcı

Berk : buldum galiba

Siz:ne buldun ?

Berk: ya Hera' yı gezdirmeye çıkalım ya da hayvan barınağını ziyaret edelim.

Siz : çok iyi fikirrr hadi gidelim

Kafamı telefondan kaldırınca bana gülümseyerek bakan bir Berk görmeyi beklemiyordum.

Çok güzel bakıyordu.

Annemlere bir bahane arıyorduk. Dışarı çıkmamız gerekiyordu. Bu fikir çok aklıma yatmıştı. Gitmeliydik. Minik dostlarımı ziyaret etmek istiyorum. Onların bizim gibiler dışında kimsesi yoktu.

" Annem bizim canımız sıkıldı biraz dışarı çıkabilir miyiz?"

" Kim kim biz dedin?"

" Ben ve Berk."

" Olmaz" sesi Koray abime aitti.

" Neden"

" Geç oldu." Bahanesini de bulmuştu.

" Daha saat 5 abi."

" Gidebilirsiniz kızım siz. " Dedi annem beni abimden kurtarmıştı.

Ben tam salondan çıkarken abimin yıkılmış" ama " sesini duydum.

Hemen odama çıkıp çantamı aldım ve aşağı indim.

" Bu halde mi geleceksin üstün beyaz mahvolur elbisen." Dedi Berk haklıydı. Kendimi bir süzdüm ve gerçekten de bu halde hayvan barınağına gidemezdim.

" Doğru ben iki dakika değiştirip geleyim. "

Hemen odama geri çıktım. Altıma kot bir pantolon üstüme klasik siyah bir body giydim. Bence böyle iyiydi. Çantamı da konbinime uyarlayıp indim.

" Bak böyle daha iyi olmuş hem rahat da ."

" Sende kombinden anlıyosun ha gizli kız falan mısın ?" Dedim bir kaşımı kaldırarak

Elleriyle yüzünü kapattı " Olamaz nasıl anladın ?" Dedi. Elimle omzuna vurdum. İkimiz de gülmeye başlamıştık.

Ellerini yüzünden hafifçe cekip fısıldayarak " Çok mu belli ediyorum ?" Dedi.

Salak çocuk

Daha da gülmeye başlamıştım. O da yüzünde hafif bir gülümseme ve memnuniyetle beni izliyordu. Gülmekten kısılan gözlerimle biraz bulanık görüyordum.

Hadi gidelim bizi bekliyorlar. " Dedi ve çıktık.

...

Yol üzerinde bir yerde durup bir sürü yaş, kuru ve ödül maması falan almıştık. Bende oradan hem oyuncak hem de yataklar almıştım. Gönüllülerin oluşturduğu bir barınaktı. Yakın zamanda başka bir yere taşınmak zorunda kaldıkları için bazı sağlıklı hayvanları en azından geçici yuva olarak taşınana kadar sahiplendirmeye çalışıyorlarmış. Yeni bir yere taşındıkları için masrafları da çoktu. Ben de aslında Hera için yeni bir arkadaş alabilirdim ama daha annemlerin haberi yoktu. Bunu düşünecektim.

Ayrıca burayı da çok sevdim çünkü hem hayvanlara çok iyi bakıyor hem de ziyaretçilere karşı çok kibarlardı. Ziyaretçi sayıları azdı. Çok fazla bilinmiyorlarmış. Bir de uygulama çıkarmışlar. Uygulamayı kullanıp oyun oynuyor kazandığınız reklam gelirlerini istediğiniz projeye bağışlayarak destek oluyordunuz.

Umarım her yerde bu tür şeyler artardı çünkü burası gerçekten hayvanları önemseyen bir yerdi. Ayrıca kısırlaştırma da yaparak nüfusu azaltmaya çalışıyorlardı.

Zaten sosyal medyadan takip ettiğim bu tür birkaç dernek vardı. Burası da onlardan biriydi.

Tüm her yeri alanlara ayrılmıştı. Engelli ve hasta çok fazla hayvan vardı. Bazıları o kadar yorgun ve bitkin bakıyorlardı ki gözlerine bakmak içimi acıtıyordu.

Veterinerlik okumak istememin bir nedeni de buydu işte. Acılarını dindirmek istiyor gözlerinin yeniden parlamasını sağlamak için çabalamak istiyordum. Yeniden ayağa kalktıklarında yaşadıkları mutluluğu onlarla paylaşmak istiyorum.

Önce yavruların olduğu yere girdim. Tüm hepsi koşarak yanıma üzerime atlıyorlardı.Farklı bir insan onların belki de bu benim sahibim olur umuduydu.

Etrafa göz gezdirmeye çalışıyordum. Bir tanesi durmadan havlıyordu. Uzakta durmuş beni bir tehdit sanıyordu. Kıyamadım yanına gidip bir ödül maması verdim. Neyse ki hepsine yetecek kadar almıştık. Oyuncakları da dağıtınca hep birlikte oynamaya başladılar. Bazıları top alıp kaçtı bazıları oyuncakları parçalamak için iki üç kişi daldılar. Bu görüntü o kadar muhteşem ve rüya gibi geliyordu ki. Göz ucuyla Berk' e bakınca beni izleyerek gülümsediğini gördüm. Artık çok sık onu bu şekilde yakalıyordum.

Berk bir tarafta ben bir tarafta hepsini sevmeye çalışıyorduk. O kadar fazla vardı ki. Sonradan çalışanlarla konuşunca köylülerin içinden bir tane seçip gerisini attığını söylediler. Sokakta da ölüyorlardı bu yüzden. Burası da sürekli topluyordu işte. Bunun sonu yoktu.

Çok güzel ve cins seçenekler de vardı. Küçüklü büyüklü o kadar güzel köpekle yan yanaydım ki nasıl hâlâ sahipleri olmadığını anlamak zordu.

Sonra dernekle konuştum. Buraya artık sürekli uğrayacaktım. İzin aldık beraber Berk ile. O ve ben burası için çabalayan kardan olacaktık.

Bu kararımı ailem de destekledi. Arayıp onlara da sordum. Sonra yaşlıların olduğu yere girdik. Yüzünden gülücük eksik olmuyordu. Bazıları çok yavaş yanıma geliyor bazıları gelemiyordu bile. Ben onlara uğradım tek tek sevdim hepsini.

Kediler için de bir bölüm varmış ama onlara bir evin odasını kiralamışlar. Taşındıkları için alan hazırlanana kadar orada kalacaklarmış. Onları göremedik.

Yaklaşık 2 3 saat sonra babam aradı. Hava da kararacak gibiydi zaten. Mecburi bir şekilde ayrıldık.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.