İçeriğe geç

Gerçek ailem / gerçek aile

Bölüm 25 · 2 dk okuma

Gerçek ailem / gerçek aile

Bölüm 25

24.

Hastaneden tam çıkıyordum ki peteğin yanına sığınan minicik bir yavru kedi gördüm. Soğuktan sığınacak bir yer arıyordu. Sapsarı renkli çok sevimli bir şeydi. Tam yanına gidip sevecektim ki yaşlı bir teyze minicik kedinin kafasına bastonuyla çok sert bir şekilde vurdu.

Yazık kedicik miyaklayıp kaçacak yer aradı ama manyak kadın onu kovalıyordu.

Hemen peşlerinden gittim tabii bu bizimkilerin gözünden kaçmadı.

" Kızım nereye..."

Yaşlı kadının kolunu tuttum. Hışımla çıkıştım.

" Sen ne yapıyorsun teyze ya. Minicik yavru bir sana mı batıyor. Sana ne zararı varda onun canını yakıyorsun.

Alt tarafı şurda ısınacak. Sana en fazla ne yapabilir ya?"

" Yavrum ondan sonra kılı boğazıma kaçar al başına belayı."

" Şurda onca insan var kedinin kılı seni mi bulacak ? Ayrıca merak etme kediyi yesen de sana bir şey olmaz. Ondan çok sen hayvana benziyorsun. "

Dedim ve kedinin yanına gittim. Arkamdan söyleniyor hatta o klişe sözü söyleyip gençlik bitmiş diyordu. Çok umursamadım. İstediğini diyebilirdi. Bir hayvana vurmaya hakkı yoktu.

Ayrıca haberi yoktu ama ben ondan şüphelendiğim için videoya da çekmiştim. Yarın haber kanallarına yeni bir başlık eklenecekti. Ne yazıl ki artık neredeyse bütün Türkiye hayvan düşmanı olmuştu. Buna bir el atmalıyız toplum olarak. Ama yaşlıların çoğunu da değiştiremeyeceğimiz için ancak bu kadarı oluyordu.

Yavrunun yanına yaklaşınca köşeye sindi. Çok korkuyordu. Hatta tir tir titriyordu. Önce elimi koklamasına izin verdim sonra da başını okşadım. Çok yumuşak upuzun tüyleri vardı.

Onu burada böyle bırakamazdım. Muhtemelen açlıktan ve soğuktan ölürdü. Hepsine sahip çıkamazdım ama en azından birinin hayatını değiştirebilirdim. Lakin Hera bu duruma ne derdi işte onu bilemiyorum. Kediye alışması zaman alacak.

Öte yandan belki ona yeni bir sahip bulabilirim. Ona iyi bakacak biri olursa neden olmasın. Sadece bir süreliğine ona geçici yuva olabilirim. Böylece hem onun hayatı değişir hemde ben yeni bir deneyim kazanırım. Bence en iyi fikir bu.

Yavruyu yavaşca kucağıma aldım. Hemen sırnaştı. Çok sevimliydi. Annemleri de ikna edersem oldu bu iş.

Arkamı döndüğümde onların benim gelmemi beklediğini gördüm. Yanlarına gidince annem ne istediğimi yüzümden anladı.

" Anneee sadece birkaç haftalığına bizde kalabilir mi?"

" Sadece birkaç haftalığına mı?"

Ehh şaşırmıştı. Muhtemelen onun bizde sürekli kalmasını isteyeceğimi düşünüyordu. Hera izin verse zaten isterdim.

Babamla göz göze geldiler. Babam onayladı. Annem de bana döndü.

" Sonra ne olacak?"

" Onu sahiplenecek birilerini bulurum. "

" Bulamazsan "

" O zaman bir sahiplendirme platformu arar ve güvenilir olan birine teslim ederiz. "

" Tamam o zaman ama sadece birkaç hafta. "

Ona elimdeki kedi izin verdiğince sarıldım.

" Sen annelerin bir tanesisin. "

Yanağından öptüm. Sonra da babama sarıldım. Sonuçta bu işte izi veren tek kişi annem değildi.

" İyiki varsınız. "

__-_-_-_-_-_-_-__---_-_________

Eh biliyorum bölüm biraz kısa oldu ama olabildiğince yazmaya çalıştım olmuş mu sizce ?

Bölüm sonu

6 yorum