Bugün tekrar okula dönüş başladı.
Geziyi de mahvettim. Ne diye kendi başıma iş yapıyorsam. Neyse ki zaten o günün ertesi sabah yola çıkacaktık. Çokta takılmazlar umarım.
Okul formamı giydim ve kahvaltıya indim. Herkes sofradaydı. Sanırım beni bekliyorlardı. Ama tabii Uraz bey bekleyemediği için yemeye başlamıştı.
Öküz gibi yiyordu.
Bende oturdum. " Günaydın."
Hepsi de bana " günaydın." Dedi. Eh normal olarak.
" Bugün daha iyi misin kızım?" Canım annem beni ilk günden yollamak istemiyordu.
" İyiyim anne sadece kafamı vurdum. Birşey olmaz bana. "
" Hep öyle diyorsun daha beter eve geliyorsun. "
Gülümsedim bu haline. Çok tatlıydı.yanaklarını sıktım.
" Okulda ne olabilir en fazla anne. "
" Ne bileyim kızım korkuyorum. "
" Tabii sen de haklısın baş belası bir kızın var. "Dedi Koray abim.
" Abiii"
" E ne var yalan mı. Yalansa yalan de. "
Sustum. Biraz haklıydı. Biraz.
O sırada daha isim bulamadığım kedi geldi. Kucağıma oturdu.
Aslında onu hiç vermek istemiyorum ama Hera da zaten oldukça zorluk çıkarıyor.
Ve kediye de zarar verir diye ödüm kopuyor. Ben yokken odama kapatıyorum. Ben varken zaten benim gözetimimde. Ama ne bileyim işte içim rahat etmiyor. Sonuçta sürekli onları birbirinden saklayamam.
Bunları düşünürken kahvaltımı da bitirdim. Çantamı alıp koltuğa geçtim. Ve abimi beklemeye başladım.
O da kahvaltısını bitirince okul için yola çıktık.
🌄
Okulda Yağmur un sorularıyla cebelleşiyordum. Beni rahat bırakmıyordu. Ve hâlâ ikimiz de akıl yürütmemize rağmen benim düşmeme sebep olan kişiyi bulamadık.
O sırada Can ve Berk de geldi.
" Eee kızlar neyi böyle hararetle tartışıyorsunuz. "
" Beni düşüren kişiyi. "
" Bir şüphelendiğiniz var mı?"
" Kimse yok." Dedi. Yılgınlıkla.
Bence tekrar ortaya çıkmadıkça sorun yok. Sonuçta bir düşmanım da yok. Belki de benim gibi yürüyen biri falandır. En iyi ihtimal.
" Şeyy benim yüzümden oldu. " Dedi bir anda Berk.
Hepimiz bir anda ona döndük. Hiç tahmin etmezdim. Yazıklar olsun ya insan söyler.
" Niye söylemedin?" Dedim kırgınlıkla. Ben bunu düşünmekten bazen uyku uyuyamıyordum ve o bunu biliyordu.
" Ben ... Benden uzaklaşırsın daha da kötüsü küsersin sandım. Çok kızdın mı?"
Neden böyle utana sıkıla süt dökmüş kedi gibi baktığını anlamadım. Gelip benden insan gibi özür dileseydi zaten sorun etmezdim. Ama o bunu benden saklamayı istedi.
Onu tercihi için yargılayamazdım. Dün gece mesajlarıma da bakmıştım arkadaşlarım merak etmiştir diye ama onun mesajı yoktu. Dün keşke arasaydı ya da mesaj atsaydı. Ama o tercih etmedi. Eh o bilir.
" Neden dün söylemedin?"
"Dün sana mesaj attım ama abin cevap verdi. "
" Nasıl ya e kimse bana birşey demedi. "
Omuz silkti. Demek ki ben uyurken yazdılar. Ben eve gidince onlara sorarım.
Benimle oyun oynuyorlardı. Ama sıra bende. Hele bir telefonları elime geçsin ben yapacağımı bilirim
